Recenzje

To już nie jest poradnik dla turystów, raczej dla ludzi, którzy trochę poważniej traktują swoje fotografowanie – zaczynamy więc od wyboru sprzętu i przygotowań – dopiero po 100 stronie trafiamy na konkretne sytuacje. Bardzo spodobała mi się rada, aby pierwszego dnia przejść się po obcym mieście bez aparatu, nauczyć się trochę tego miasta, nabrać ochoty na fotografowanie i nie patrzyć na wszystko tylko przez wizjer. Ale konkretnych rad znajdziemy mniej niż w pozycji powyżej – co nie dziwi, bo książka Piotra Trybalskiego jest już dla bardziej doświadczonych.

Napoleon Hill był amerykańskim pisarzem, prekursorem nowoczesnego rodzaju pisarstwa znanego jako literatura osobistego sukcesu. Prace Billa były poświęcone badaniu mocy własnych przekonań i ich roli w odnoszeniu życiowego sukcesu. Jego książki cieszą się niesłabnącą popularnością i nadal sprzedają się w milionach egzemplarzy. W. Clement Stone wykorzystał zasady zawarte w książce Napoleona Billa „Myśl i bogać się" i zbudował dzięki nim wartą miliony dolarów firmę ubezpieczeniową. Książka jest przewodnikiem po realizacji marzeń i osiąganiu życiowych celów - wyjaśnia, jak zapewnić sobie karierę zawodową, majątek i osobiste szczęście, oraz motywuje do działania. Wskazuje drogę, odkrywa to, co w każdym najlepsze, i wespiera w podejmowaniu trafnych decyzji.

Szaroniebieska, przygaszona kolorystyka okładki i fotografii, niby powleczona kurzem barwa papieru i aura dziwności i absurdu, roztoczona przez reklamę publikacji… Z tych właśnie powodów, podczas lektury „Może (morze) wróci” Bartka Sabeli dopadł mnie ten rodzaj „sytuacji czytelniczej”, który charakteryzuje się przerzucaniem kartek z myślą: „czegoś brakuje”.

Nie potrafiłam przekroczyć progu słów, dać się zawładnąć obecnością idei, ludzi i krajobrazów, niesioną przez słowa. Obecnością ludzi, ponieważ miejscowa ludność znad Aralu wciąż próbuje utrzymać się przy życiu, z pokorą biorąc udział w zbiorze bawełny, dla uprawy której, w ramach rozumianego na sposób sowiecki postępu, zniszczono życie ich dziadków, rodziców i ich samych, „dla uprawy rośliny odbierając wodę ludziom”. Obecnością idei, bo pomimo zakazu przez rząd prowadzenia jakiejkowiek działalności na jego pustynnym dnie „Aral jeszcze nie umarł”, także dzięki tym, którzy kierują swe oczy i serce na jego tragedię. I obecnością krajobrazów – choćby opuszczonych fabryk na jałowej ziemi, z rysunkami rybaków, wyciągających sieci pełne ryb…

Wszelkie wymiary książki „Może (morze) wróci”- jej język, sposób wydania, rytm myśli autora – to wszystko składa się na spękany niczym dno Aralu i wyciszony obraz tragedii, obdarty zarówno z przerażenia, jak i z nadziei. Nie ma tu „poszumu wysychających fal” Jeziora Aralskiego, złudzenia zapachów, ciągnących od starych kutrów, zasypanych w piachu. Klimat tej książki, według mnie, oddaje raczej bezbarwna sól na dnie byłego „Morza”, jak miejscowi nazywają jezioro, i może jeszcze odgłos rozdeptywanych muszli, odsłoniętych przez cofającą się wodę.

Każdy indywidualnie musi ocenić, czy to autor nie potrafił oddać skutków zbrodni człowieka, czy też „tak przenikliwie nie ma już Jeziora Aralskiego”.

Słowo „dieta” ma chyba wyłącznie negatywne konotacje.. Oznacza odmawianie sobie potraw, które najbardziej lubimy, gdyż zazwyczaj są także zbyt kaloryczne. A więc świat bez diet byłby o wiele lepszy. Autorki prezentowanej tu książki udowadniają, że nie trzeba głodzić się i uprawiać morderczej gimnastyki, by schudnąć. Według nich, chudniemy wtedy, gdy nasze ciało jest zharmonizowane z mózgiem. Podają proste sposoby na osiągnięcie wymarzonej sylwetki bez wyrzeczeń.

W tej książce znajdujemy nie tylko wiele ciekawostek związanych z dietetyką, ale też informacje na temat psychologii człowieka. Autorki podkreślają, że ważne jest zbudowanie poczucia własnej wartości. Obalają mity związane z postrzeganiem przez społeczeństwo osób otyłych i szczupłych.

Książka jest bardzo osobista dzięki fragmentom prywatnych zapisków. Pokazują one, że droga do osiągnięcia szczupłej figury bywa trudna, ale zebrane w jej trakcie doświadczenia mogą nam dziś pomóc w osiągnięciu celu.

Ten poradnik pozwala rozprawić się ze złymi nawykami żywieniowymi, które zaprzepaszczają nasze wysiłki w zakresie odchudzania. Prawdziwe historie wielu osób potwierdzają, jak powszechne są takie błędy żywieniowe jak np. niejedzenie śniadań czy rezygnacja z gotowanych potraw.
Okazuje się, że produkty bez tłuszczu czy napoje dietetyczne to mit – po nich również tyjemy.

Autorki potrafią zmotywować do działania i zmiany zwyczajów żywieniowych. Omawiają ćwiczenia wspomagające naszą samoświadomość. Opisy najdziwniejszych diet świata skutecznie odstręczają od wprowadzania w swoje życie reżimu żywieniowego i stanowią ciekawostkę, dzięki której książka jest też ciekawą i pouczającą lekturą. Polecam ją Wam na wiosnę!

Jakiś czas temu dostałam od wydawnictwa Helion recenzencki egzemplarz książki "FitMind. Schudnij bez diet." Autorkami książki są Klaudia Pingot i Aleksandra Buchholz.

Zanim napiszę coś od siebie chciałabym Wam przedstawić to, co przeczytać można na okładce.

"Panujący we współczesnym świecie kult szczupłej i wysportowanej sylwetki miliony kobiet (i nie tylko) codziennie doprowadza do rozpaczy. Osiągnięcie wymarzonej figury zaczyna im przesłaniać inne ważne kwestie albo wręcz zamienia się w magiczne myślenie typu: jak schudnę, to wszystko zacznie mi się udawać. Takie myślenie sprawia, że katują się kolejnymi dietami cud, których efektem mogą być poważne problemy zdrowotne, zamiast uważnie przyjrzeć się swojemu życiu, swoim prawdziwym potrzebom i pragnieniom. W tej książce znajdziesz receptę na „odgrubianie” oraz przywrócenie harmonii ciała i duszy bez działania przeciwko naturze czy Twojej własnej fizjologii.
W kolejnych rozdziałach znajdziesz twarde dowody na to, że nie warto ulegać aktualnym wyznacznikom „idealnej sylwetki”, ale także dowiesz się, że w ślad za równowagą duchową podąża równowaga cielesna. Twoje ciało samo wróci do stanu optymalnego, jeśli Twoja dusza, Twoje przekonania i Twoje nawyki zmienią się na dobre. Dlatego właśnie w tej książce nie znajdziesz porad dotyczących tego, co jeść, jak ćwiczyć i jakie kryteria powinnaś spełniać. Jej autorki pragną Ci za to pokazać, jak zaprogramować umysł, emocje, zachowania w drodze do pięknego i atrakcyjnego wyglądu, a przede wszystkim do osiągnięcia wewnętrznej spójności i harmonii."

Książka ta napisana jest przyjemnym, zrozumiałym językiem. Na początku poznajemy Basię, a raczej mamy możliwość czytania jej bloga - pamiętnika, co dodatkowo urozmaica nam lekturę. Dzięki temu czytelnik ma wrażenie, że nie jest sam ze swoimi problemami, myślami, codziennymi zmaganiami.
Dodatkowo możemy pogłębić naszą wiedzę na temat anoreksji, bulimii, czy ortoreksji - a jak wiadomo lepiej tym chorobom zapobiegać.

W książce znajdziemy także ciekawe ćwiczenia, które pozwolą nam uwolnić się od błędnych myśli i wprowadzić te, dzięki którym osiągniemy sukces.