Recenzje

Mam przed sobą kolejną książkę wydaną przez Heliona, która ma w zamierzeniu stanowić źródło inspiracji i spowodować przypływ weny twórczej u fotografów zajmujących się, m.in. fotografią ślubną. Michelle Perkins, znana już czytelnikom z bliźniaczej pozycji Fotografowanie kobiet, zebrała w jednym tomie 500 zdjęć par sfotografowanych przez różnych fotografów zarówno ślubnych, jak i fotografów mody oraz specjalistów od portretów. Znajdziemy tu nie tylko portrety ślubne, ale także zdjęcia par w różnym wieku i w różnych sytuacjach. Układ książki nie różni się od książki-bliźniaczki, traktującej o fotografowaniu kobiet. W poszczególnych rozdziałach znajdziemy portrety ukazujące posoby do ramion, następnie do pasa, 3/4 oraz całą sylwetkę. W przypadku pełnego kadru zdjęcia podzielono na leżące, siedzące i stojące. Zamieszczono także praktyczne informacje o prawidłowym fotografowaniu dwóch postaci. Na końcu znajduje się wykaz fotografów, którzy udostępnili zdjęcia. Tekstu w książce jest bardzo mało, przeważa materiał zdjęciowy.

Książka pod pewnymi względami podobała mi się. Zdjęcia ogląda się przyjemnie, są dobrej jakości. Zamieszczone wskazówki jak poprawnie ustawić modeli, aby ukazać ich atrakcyjność fizyczną są bardzo przydatne. Znowu jednak mam zastrzeżenia co do kreatywności ujęć. Powiem szczerze, że ciekawsze zdjęcia ślubne widziałam w portfoliach polskich fotografów, choćby Rafała Makieły. Fotograf z doświadczeniem, który zapozna się z tą książką pewnie wzruszy ramionami i powie: "Wszystko już było". Według mnie książka zdecydowanie przeznaczona jest dla początkujących fotografów. Portrecista stawiający pierwsze kroki w tym trudnym temacie ma w tej książce gotowe wzory zdjęć. Jeśli wniesie odrobinę własnej inwencji twórczej będzie mógł się pochwalić całkiem przyzwoitymi zdjęciami już na początku swojej fotograficznej kariery.

Rosja to stan ducha, a nie kraj w zwyczajnym tego słowa znaczeniu – mówią niektórzy. Maciej Jastrzębski – Jastrząb w swojej książce stara się wyjaśnić ten stan ducha.

Uderza w jego opisie Rosji przede wszystkim różnorodność. Wiele nacji, pomysłów na życie, firm, języków i obyczajów stanowi niesamowity tygiel kulturowy, który nie do końca działa jak dobrze naoliwiony zegarek. Bogaci Rosjanie odkupują jaja Faberge, aby wróciły na łono ojczyzny. Inni zaś twierdzą, że Rosja jest tylko do Moskwy – reszta to obcy.

Można w Rosji być bardzo bogatym, jednak jedną balladą stracić wszystko. Putin rządzi krajem twardą ręką choć nie cieszy się taką popularnością jak w początkowych latach, kiedy działała moc błogosławieństwa Jelcyna. Jest i Miediediew, który bardziej nadaje się do bycia ekspertem od spraw marketingu internetowego. W przeciwieństwie do żony, która ma dobry układ z rosyjską cerkwią – również ważną (a może i ważniejszą) co polski kościół.

Maciej Jastrzębski opowieść o Rosji snuje tak pięknie, że szkoda każdej strony, która do książki nie weszła. A pewnie jest ich wiele. Wierzę, że autor zaskoczy nas kolejną opowieścią o wschodnich sąsiadach, z którymi wiele nas łączy – a coraz mniej dzieli.

Trudno nie oprzeć się porównywaniu tej książki z “Wałkowaniem Ameryki” Marka Wałkuskiego. Obie przybliżają nam ziemie pozornie znane w sposób przystępny i niesamowicie ciekawy. Obie stanowią punkt wyjścia w dyskusji o mocarstwach XXI wieku.

Po prostu warto.

Dr Tracy Packiam Alloway ma na swoim koncie już 75 pozycji, które cieszą się wielkim uznaniem wśród czytelników.

Zapewne każdy z nas chciałby, aby jego mózg był bardziej pojemny i zapamiętywał więcej informacji, które mu przekażemy. Istnieje przekonanie, że objętość mózgu zmniejsza się wraz z wiekiem, jednak nie jest to do końca prawdziwe. Starsi ludzie, którzy będą aktywnie rozwiązywać krzyżówki, czy działać umysłowo mogą znacznie spowolnić ten proces.

Ważny jest także sen. Każdy z nas potrzebuje inną porcję odpoczynku, jednak zazwyczaj jest to około 8 godzin na dobę. Kilka dni można funkcjonować z mniejszą dawką, jednak z czasem straty muszą zostać wyrównane.

Bardzo wiele rzeczy możemy także zapamiętać ze swojego dzieciństwa, wystarczy tylko odświeżać pamięć. Niemożliwe jest jednak pamiętanie czegoś, co wydarzyło się, gdy byliśmy całkiem mali i nie znaliśmy słów, gdyż wtedy nie będziemy wiedzieli, jak opisać zdarzenia, które wtedy miały miejsce.

Gdy zauważyłam książkę w nowościach wiedziałam, że będę chciała się z nią zapoznać. Gdy do mnie dotarła nie było mnie w domu, jednak po powrocie dość szybko zabrałam się za jej czytanie. Oczekiwałam większej dawki przydatnych informacji, niespecjalnie interesowały mnie fakty na temat mózgu, choć niektóre z nich okazały się przydatne.

Na końcu znajdowały się także moje ulubione wykreślanki oraz sudoku, które miały usprawnić pracę naszego mózgu. Z miłą chęcią podjęłam się ich rozwiązania, gdyż bardzo lubię tego rodzaju rozrywkę. Cieszę się, że autorka w ten sposób postanowiła urozmaicić swoją publikację.

Książka została napisana w sposób przystępny, trudniejsze terminy zostały objaśnione. W poradniku znalazło się także wiele ciekawostek, które przeczytałam z zainteresowaniem. Wszystko zostało wyszczególnione, opisane w prosty sposób. Znalazło się wiele oznaczników dla treści.

Z twórczością autorki zapoznałam się po raz pierwszy, jednak z pewnością jeszcze nieraz do niej wrócę. Seria dla bystrzaków jest bardzo ciekawym pomysłem dla każdego z nas.

,,Trening umysłu dla bystrzaków” to dobra publikacja, która ma pomóc nam usprawnić pracę naszego mózgu, więc zapoznać się z nią może każdy w zależności od wieku.

Jak mówić i czynić, by ludzie robili to, co im każemy? Od czasu sprzedania 2 milionów książek Robert Cialdini stał się symbolem wielkich możliwości, które drzemią w każdym człowieku. Trzeba tylko wiedzieć, co i jak. Teraz „Wywieranie wpływu na ludzi” zostało wydane w formie … komiksu.

Poradnik – jakby nie było – psychologiczny autor wraz z pomocnikami – Nadją Baer oraz Nathanem Lueth zamienił w komiks udowadniając, że nauka, która jest z natury rzeczy ciekawa może być przedstawiona w każdej formie. Nawet tej obrazkowej.

Czytamy więc opowieść o przygodach pewnej tajnej formacji, która stara uchronić się ludzkość przed grożącym im niebezpieczeństwem. Są na świecie ludzie, którzy wywierając na ludzi wpływ mają tylko złe zamiary. Czy uda się przeszkodzić im w tych planach? Dr Robert B. Cialdini postara się temu zaradzić.

Autor wraz z ekipą pokazuje sześć sposobów, które pozwalają bronić się przez wpływem ale i umożliwiają przejście czytelnika do ataku. Już nie nabierze się Kowalski na dziwne promocje, podejrzane prośby czy słabe autorytety. Teraz może spokojnie wybrać się w świat z wiedzą, która daje pewność siebie i … klucz do osiągania zamierzonych celów.

Sobie tylko znanym sposobem Cialdini mówi o tym wszystkim tak prosto, jakby była to bajka dla dzieci. A przecież wywieranie wpływu to dział wypełniony godzinami badań i naukowych wywodów. Gałąź psychologii, która cały czas rozwija się rzucając nowe światło na sprawy ważne dla każdego z nas.

Nowatorska i świetna książka jeśli idzie o propagowanie teorii naukowych. Którą teorię teraz One Press weźmie na tapetę? Jestem bardzo ciekawy.

„Poznawanie Rosji w jakimś sensie przypomina otwieranie matrioszki” – udowadnia w swojej książce „Matrioszka Rosja i Jastrząb” Maciej Jastrzębski, korespondent Polskiego Radia w Rosji.

Książka Macieja Jastrzębskiego Matrioszka Rosja i Jastrząb, wydana przez Wydawnictwo Helion, zwraca uwagę przede wszystkim interesującym tematem, jakim jest prezentacja obrazu Rosji, olbrzymiego kraju, który fascynuje, budzi kontrowersje, kryje wiele tajemnic. Podczas lektury odsłania jeszcze inne atuty. Okazuje się, że nie tylko przynosi odsłony kolejnych warstw rzeczywistości rosyjskiej, lecz kreśli zarazem szereg problemów, jakie łączą się z relacjami polsko-rosyjskimi, przedstawia wnioski z obserwacji, przefiltrowane przez wiedzę i doświadczenie autora oraz proponuje sposób rozwiązania zadawnionych, nawarstwionych sprzecznymi poglądami konfliktów.

Czytelnik otrzymuje szansę spojrzenia na Rosję w perspektywie historycznej, która jednak pozwala przede wszystkim zrozumieć współczesną sytuację, w jakiej znalazły się sąsiadujące ze sobą i od wieków uwikłane w konflikty kraje. Opowiadanie rozwija się swobodnie według klucza wskazanego w tytule. Kolejne rozdziały stopniowo wprowadzają w coraz głębsze kręgi wtajemniczenia. Potwierdza się jednak rozpoznanie autorskie, że niemożliwe jest dotarcie do jądra, bo też niepodobna objaśnić wszystkich spraw, zjawisk, które z natury swej, jak wszystko w świecie, są złożone i skomplikowane.

Tytuł książki doskonale oddaje dwubiegunowy charakter opowieści Macieja Jastrzębskiego. Bohaterami reportaży są Rosja w jej wielu obliczach oraz sam autor, bo ważna jest w poznawaniu imperium obecność narratora, ujawniającego swoje doświadczenia, obserwacje, niestroniącego od wysnuwania wniosków i postulatów. Z tej właśnie racji, że autor dzieli się wiedzą uzyskaną z autopsji, skrupulatnie odnotowuje jej źródła, jego książka zyskuje walor dokumentu. Bez wątpienia służyć może jako podstawowy przewodnik i poradnik dla każdego, nie tylko turysty, wybierającego się z Polski na wschód.

Warto zauważyć, że oprócz objaśnień właściwych dla rosyjskich procesów społecznych, politycznych, obyczajowych, książka Macieja Jastrzębskiego zawiera abecadło pojęć, niezbędnych do tego, by zyskać orientację w sprawach tak historycznych, jak i współczesnych. Czytelnicy nawet mało zorientowani w problematyce krajów wschodu otrzymują najważniejsze informacje, na których może wspierać się poszerzona przez obserwacje reportera świadomość. Nie stanowią one balastu dla osób znających je, bo zostały zgrabnie wplecione w barwną, anegdotyczną opowieść, która przede wszystkim porusza zasadnicze kwestie.

Za największy walor zbioru reportaży Macieja Jastrzębskiego uznać można to, że daje sposobność współuczestnictwa w podróżowaniu po Rosji. Szczegółowa rejestracja zasłyszanych rozmów, opis typowych sytuacji czyni z czytelnika uczestnika zdarzeń. Pierwszoosobowa narracja eliminuje dystans między nim a autorem, czyniąc zeń powiernika spostrzeżeń, refleksji ugruntowanych pogłębieniem znajomości rzeczy. Nurt własnych przemyśleń narratora wydaje się kluczowy dla zrozumienia przedstawionych faktów. Niewątpliwie pobudza do osobistych rozważań każdego czytelnika, tym bardziej, że wsparty jest głosami innych przywołanych w książce polskich korespondentów w Rosji.

Ubocznym, ale bardzo istotnym skutkiem poznania Rosji za pośrednictwem dziennikarskim korespondenta Polskiego Radia jest otwierająca się przed czytelnikiem książki możliwość wejrzenia we własną duszę, w charakter polskiego narodu. Zaprezentowany obraz – mimo wskazań głębokich różnic – ujawnia wspólne słowiańskie rysy, które mogą być i są podstawą porozumienia, pomimo drastycznych urazów z przeszłości. Rosja jest, jak wiadomo, problemem dręczącym Polaków. Wokół niego narosło wiele mitów i obsesji. Okazuje się, że dopiero wzajemne wsłuchanie się w kulturę sąsiada gwarantować może porozumienie. Książka Macieja Jastrzębskiego w sposób znaczący się do tego przyczynia.