Recenzje

       

W życiu każdego człowieka potrzebne są lekkie, pełne ciepła i zabawne lektury. Powieści, które natchną nas chęciami i siłą. Taka właśnie jest książka "Pokusy i łakocie. Niezbyt grzeczna rzecz o miłości", która wyszła spod pióra Tary Sivec. To niezwykle przyjemna historia, doskonale nadająca się na chłodny, ciągnący się w nieskończoność, jesienny wieczór.

Fabuła rozpoczyna się wspomnieniami głównej bohaterki. Jedna noc wystarczyła, by zupełnie odmieniło się życie dwudziestoletniej Claire. Dziewczyna zachodzi w ciążę, a ojcem jej dziecka jest ledwie co poznany mężczyzna, od którego po wspólnie spędzonej, namiętnej nocy, uciekła bardzo speszona. Później, mimo wielu starań, nie potrafi go odnaleźć. Kiedy rodzi się Gavin, cały świat Claire staje na głowie. Sytuacja stabilizuje się, gdy wraz z przyjaciółką otwierają sklep ze słodkościami, a później już akcja dąży ku szczęśliwemu zakończeniu (choć ani przez chwilę nie jest monotonna). Powieść jest po brzegi wypełniona humorem: czytaniu towarzyszy nie tylko delikatny uśmiech, ale w wielu momentach wręcz potężna wesołość (na szczególną uwagę zasługują tutaj poczynania najmłodszego bohatera). "Pokusy i łakocie" to sympatyczna powieść, która potrafi oczarować zarówno swoim ciepłem jak i codziennością. Do tego napisana została w lekkim, przyjemnym w odbiorze stylu i w dość specyficzny sposób. Choć fabuła nie jest wyjątkowo rozbudowana, a akcja nie pędzi na łeb na szyję, to jednak w tej powieści wszystko wydaje się być na swoim miejscu: idealne, dokładnie takie, jakie być powinno.

Wykreowani przez Tarę Sivec bohaterowie są nadzwyczaj zabawni - nie tylko ich zachowanie czy wypowiedzi, ale już sam tok myślenia może wywołać szeroki uśmiech na twarzy czytelnika. Są mocną stroną powieści i nadają jej niepowtarzalnego uroku. Ich charaktery i osobowości należą do oryginalnych, ale jednocześnie nie są na tyle wymyślne, by nie można było uwierzyć w istnienie takich osób. Kreacje te wywarły na mnie bardzo pozytywne wrażenie i świetnie wpasowały się w dopracowaną fabułę. Jak wskazuje nam podtytuł książki, jej treść do specjalnie grzecznych nie należy, dlatego też można spodziewać się pewnych mocniejszych elementów. Wydaje mi się, że nie są w powieści niezbędne, ale również w żaden sposób nie przeszkadzają (nie chodzi tylko o erotykę, ale chociażby o to, jakim słownictwem posługuje sie synek bohaterki).

Wydawnictwo Septem nie specjalizuje się w powieściach beletrystycznych, jestem więc bardzo ciekawa, co skłoniło wydawcę do rozpowszechnienia na naszym rynku akurat tego tytułu. Dodatkowo bardzo pomyślnie udało się tłumaczenie wielu zabawnych fragmentów, które w oryginale z pewnością nie były jednoznaczne. Myślę, że to prawdziwa perełka w swoim gatunku i jej publikacja była naprawdę strzałem w dziesiątkę. Oby trafiła do jak najszerszego grona odbiorców. Marzy mi się, żeby częściej się na takie miłe niespodzianki natykać. Powieść jest o tyle nowatorska, że pisarka podeszła do historii romantycznej zupełnie inaczej, niż się na ogół przyjęło. Nie ma tu nierozwiązywalnych problemów, ochów i achów, niepotrzebnego melodramatyzmu. Bohaterowie są naturalni, a rozmowy między nimi zawierają w sobie znacznie więcej, niż tylko szczyptę ironicznego poczucia humoru. Jest też nieco erotyki, ale przedstawionej w takiej postaci, że do harlequina książce naprawdę daleko.

"Pokusy i łakocie" to lektura idealna do tego, by po ciężkim dniu pracy usiąść z nią w fotelu lub w jej towarzystwie poleniuchować w czasie weekendu. Czyta się ją rewelacyjnie szybko i nie sposób zorientować się, gdzie podziały się te wszystkie kartki pomiędzy pierwszą, a ostatnią stroną. Poprawa nastroju gwarantowana. Jestem bardzo zadowolona, że trafiłam na tę książkę. Uwielbiam tego typu powieści i mam nadzieję, że w moim życiu trafi się ich znacznie więcej. 

 

Znudzeni obyczajówkami? Czujecie przesyt młodzieżówek osadzonych w tematyce fantasy? Odrzuceni przez postapokaliptyczne dzieła czołowych pisarzy ostatnich lat? Ja ani trochę, ale czasami warto zapoznać się z książką, która nie posiada fabuły.

"Trening intelektu"..., coś co zamówiłam w przeciągu kilku minut od informacji z możliwością zrecenzowania. No bo, kurcze, trzeba spróbować czegoś nowego!

Jestem osobą, która uwielbia wymyślać, tworzyć, bawić się najprostszymi rzeczami. Która uwielbia cieszyć się życiem. Szczególnie objawia się to, kiedy szykują się urodziny przyjaciół i razem z resztą znajomych wymyślamy prezenty. Może to po części zasługa moich znajomych, że coś jest we mnie takiego, co domaga się wariacji, na pewno rodzice swoje dołożyli, a zwłaszcza mój tato, którego gust, zwłaszcza filmowy, poglądy na pewne sprawy całkowicie podzielam. 

Moja kreatywność wiąże się też z tym, że jestem takim wiecznym małym dzieckiem, cieszę się naprawdę różnymi bzdetami, na które większość osób nawet uwagi nie zwraca. Ale żeby nie zawalić pozostałych kategorii, że tak się wyrażę, postanowiłam sięgnąć po ,,Trening intelektu".

Jak sam podtytuł głosi, jest to książka z ćwiczeniami. Niektóre z nich są banalne, ale za to robi się je na czas. Jeszcze inne są tak absurdalne, że mam zaciesz aż do końca ich wykonywania. 

Oczywiście jeszcze nie dobrnęłam do końca, staram się ćwiczenia wykonywać systematycznie, choć niestety, z braku czasu już parę dni mi uciekło. Niemniej, kiedy patrzę na ostatnie wyniki i te z początku, to już widzę różnice, postępy, a nie jestem nawet za jedną trzecią!

To prześwietna książka, bo nie zajmuje wiele czasu, a pozwala odjechać, dając przy tym pożyteczne efekty. Choć na kreatywność nigdy narzekać nie mogłam, to po ćwiczeniach jeszcze bardziej mi się ona wzmocniła, pamięć i koncentracja także wskoczyły na wyższy level (chociaż, jak przystało na prawdziwego mola książkowego, co najmniej kilkadziesiąt razu dziennie udaje mi sie odpływać, zwłaszcza na lekcjach).

Tutaj z czystym sercem mogę polecić tę pozycję jako prezent pod choinkę. Rewelacyjna książka!