Recenzje

Doskonaląc się w sztuce fotografii portretowej, w pewnym momencie dotrzemy do miejsca, w którym niezbędne okaże się umiejętność pozowania modeli. Fotografowanie ludzi to nie tylko świetna i dająca nieraz zaskakujące efekty zabawa, ale przede wszystkim sztuka, w której wymaga się od fotografa umiejętności „łapania” najlepszych chwil, komponowania ciekawych kadrów, a - co za tym idzie - w dużej mierze także pozowania ludzi. O jednym z najtrudniejszych elementów pracy fotografa-portrecisty przeczytać można w publikacji Lou Jacobsa Sztuka pozowania w fotografii portretowej.

Lou Jacobs – skądinąd świetny fotograf i autor trzydziestu siedmiu książek poświęconych fotografii – do przygotowania najnowszej publikacji poprosił o pomoc dziesięciu fotografów-portrecistów, zajmujących się fotografią rodzinną, dziecięcą, nastolatków, par czy też ślubną. Każdy z zaproszonych do współpracy fotografów, odpowiadając na podobne, zadawane przez autora pytania, opowiada swoją historię i metody, jakie wykorzystuje w pracy z klientami. W każdym „wywiadzie” czytelnik znajdzie krótką historię, w której pytany opowiada, dlaczego fotografia stała się tak ważnym elementem jego życia, że postanowił zaangażować się w nią zawodowo. W dalszej części „wywiadu” czytelnik znajdzie sporo praktycznych rad dotyczących fotografii portretowej. Jeśli pasjonuje się fotografią dziecięcą i rodzinną, powinien sięgnąć po rozmowę z Julią Greer. Jeżeli natomiast jest zwolennikiem tradycyjnej fotografii studyjnej, z pewnością zainteresuje go rozmowa z Danem Heferem. Niezwykle inspirująca, zwłaszcza dla wszystkich początkujących fotografów ślubnych, będzie rozmowa z Melanie Litchfield.

Lou Jacobs tak ułożył pytania do swoich „wywiadów”, by przy ich pomocy zaprezentować metody pracy różnych fotografów-portrecistów. Autor pyta o to, jak pozować grupy, nastolatków, maluchy, osoby starsze czy też modeli mających nadwagę bądź niedoskonałości twarzy. Fotografowie opowiadają o oświetleniu, jakie wykorzystują w swoim studio bądź jak radzą sobie w plenerze. Opowiadają także o używaniu bądź rezygnacji podczas sesji zdjęciowych z rekwizytów. Wspominają również, jak niezwykle istotne jest odpowiednie ubranie modeli, zwłaszcza, gdy wykonuje się portrety grupowe. Uczestniczący w projekcie Lou Jacobsa fotografowie zdradzają także tajniki swojej pracy: opowiadają o szczegółach sesji, o tym, w jaki sposób nawiązują kontakt z klientami i sprawiają, by czuli się oni swobodnie przed obiektywem. Każdy rozdział zamyka informacja dotycząca sprzętu, jakim posługuje się każdy z fotografów: od modeli lustrzanek cyfrowych, przez obiektywy, aż po rodzaje lamp błyskowych.

W publikacji Lou Jacobsa nie mogło, oczywiście, zabraknąć zdjęć, które w rozmowach z autorem przywołują fotografowie. Zdjęcia różnią się między sobą przede wszystkim stylem. Każdy początkujący fotograf bez trudu znajdzie w książce prace, które go zainspirują. I to właśnie te fotografie stać się mogą podpowiedzią podczas pierwszych, „pozowanych” sesji zdjęciowych, w tym kłopotliwym momencie, gdy akurat zabraknie pomysłów.  

Sięgając po publikację Lou Jacobsa, czytelnik może spodziewać się, że otrzyma zbiór porad dotyczących pozowania modeli – osób w różnym wieku czy też w różnych sytuacjach i miejscach – oraz tajników dotyczących wykonywania ujęć całej sylwetki, półzbliżeń czy też zbliżeń. Po zapoznaniu się z treścią książki odnieść można jednak wrażenie, że tytuł – Sztuka pozowania – jest nieco mylący. Oprócz kilku ciekawych spostrzeżeń nie ma w publikacji typowego „know-how”. Jednak po dokładnym wczytaniu się w książkę czytelnik zorientuje się, że pozowanie to nie zbiór kilku póz, które należy zapamiętać i wcielić w życie podczas każdej sesji zdjęciowej. Pozowanie modeli polega na umiejętnym komponowaniu kadru, podczas gdy fotografowane osoby przyjmują swobodne i wygodne dla siebie pozycje. To dlatego tak ważne w pracy każdego fotografa są spotkania z klientami przed realizacją sesji zdjęciowej. Podczas takich właśnie spotkań, podczas swobodnej rozmowy o oczekiwaniach i pomysłach klientów fotograf ma możliwość „przyjrzenia” się swoim modelom – ich gestom, mimice, mowie ciała. Może wtedy zauważyć i zapamiętać pozy, które są dla klienta wygodne i naturalne, a później wykorzystać je podczas sesji zdjęciowej. Znacznie ułatwi to pracę, a widoczny na fotografiach efekt zazwyczaj będzie więcej niż tylko zadowalający.

Sztuka pozowania w fotografii portretowej kierowana jest przede wszystkim do początkujących pasjonatów, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z fotografią portretową, ale także do wszystkich amatorów, którzy chcieliby popracować nad estetyką swoich zdjęć. I chociaż publikacja Lou Jacobsa nie daje gotowej recepty na udane pozy, to pokazuje, jak ważnymi elementami pracy fotografa są refleks i umiejętność wnikliwej obserwacji modeli. 

Jedni twierdzą, że nie mają szczęścia w miłości, inni wierzą, że prędzej czy później trafią na przeznaczoną sobie osobę, ale czy ktokolwiek doświadczył czegoś takiego jak miłość od pierwszego napisania? Bohaterowie książki "3 godziny", która w połowie lutego trafiła do księgarń, są żywym dowodem nie tylko na to, że coś w tym jest, ale przede wszystkim udowadniają, że nie ma rzeczy niemożliwych!

Książka "3 godziny" opowiada opartą na faktach historię dwojga ludzi, doświadczonych przez życie, którzy poznali się w portalu randkowym Sympatia Plus.

Między połączonymi przez test doboru partnerskiego Laurą i Witkiem w błyskawicznym tempie nawiązuje się bardzo silna i głęboka więź. Chociaż bohaterowie książki "3 godziny" z każdą chwilą coraz bardziej utwierdzają się w tym, że zostali idealnie dobrani, muszą zmierzyć się z własnymi przyzwyczajeniami, obawami przed nowym związkiem czy dezaprobatą najbliższych.

"3 godziny" to nie tylko historia Laury i Witka, ale także praktyczny poradnik, na który składają się artykuły psycholog Agaty Wilskiej oraz konkretne i przydatne wskazówki coachów, a zarazem autorów książki – Eweliny Jasik i Adama Jakubiaka.

Czytając moje recenzje, niektórzy z Was mogli już zauważyć, iż bardzo interesuję się językiem francuskim - nigdy jednak nie miałam okazji się go uczyć, odkładałam to ciągle na "potem" i "potem"... ale przeważnie to nie następowało i moja znajomość tego pięknego języka, dalej równała się zeru. 

Kiedy natrafiłam na tę pozycję, stwierdziłam, że to coś idealnego dla mnie - wydawało mi się, że w całkiem łatwy i przystępny sposób będę miała okazję zapoznać się z najważniejszymi rzeczami na temat francuskiego.

Nie myliłam się. 

"Francuski dla bystrzaków. Kurs dla początkujących" to książka obowiązkowa dla każdego, kto tak jak ja, ma zamiar nauczyć się tego języka, a jednocześnie cały czas szuka sobie wymówek, że nie ma na to czasu. 

Przede wszystkim muszę wspomnieć o tym, że treść jest bardzo bogata, świetnie opisana i naprawdę przystępna. Nie ma lawiny informacji, a już na pewno nie jest tu podawane wszystko od razu. Autorzy dawkują wiedzę po kawałku, co pozwala na to, że można ją sobie łatwo uszeregować w głowie. 

Trzeba jednak przygotować się na to, że aby zapoznać się i zrozumieć kolejne rozdziały, trzeba uczyć się od początku, a nie tylko zerknąć i olać. Jeżeli tak będziemy robić, to definitywnie cała nauka nie będzie wychodziła nam zbyt dobrze i od razu odpuścimy.

Spis treści, który jest dosyć obszerny, definitywnie ułatwia nam poszukiwanie tego, czego akurat potrzebujemy. Chociaż w tytule jest, iż jest to kurs dla początkujących... wydaje mi się, że osoby, które chcą sobie przypomnieć struktury gramatyczne, też będą sobie tę pozycję zachwalały. 

Bardzo podoba mi się to, że mamy dosłownie wszystko podane na talerzu - wymowę, najważniejsze sformułowania, najbardziej praktyczne zwroty... Czyli coś, co warto znać. Po co uczyć się czegoś, co i tak nigdy w życiu nie wykorzystam? Nie mam pojęcia - w tym poradniku definitywnie nie ma takich treści. 

Wszystko to jest opisane naprawdę prostym językiem, często z pewną dawką humoru, co sprawia, że

książkę tę czyta się naprawdę szybko i przyjemnie, a co najważniejsze - informacje, które są w niej zawarte, całkiem szybko wchodzą do głowy.

To jest dopiero mój początek z tą pozycją, ale już wiem, że to jest coś, czego szukałam. Myślę, że z tym kursem jestem w stanie opanować podstawy tego pięknego języka, jakim jest francuski. 

Dodatkowo, nie tylko przedstawia się tu zasady gramatyki, czy słówka, ale też informacje na temat kultury i zasad zachowania. Jak najbardziej praktyczne, gdy zdecydujemy się na podróż do Francji, nieprawdaż? 

Dziwnie by wyglądało, gdyby ktoś znał język, a nie umiał się odpowiednio zachować do danej sytuacji...



DODATKI SPECJALNE:

Dialogi z książki na płycie CD

Tabele odmiany czasowników

Słowniczek polsko-francuski i francusko-polski



Nie mogę zapomnieć też o tym, że do tej pozycji dołączone są dodatki - przede wszystkim chciałabym się skupić na płycie, która pozwala nam na to, aby wsłuchać się w dialogi przedstawione w książce, co oczywiście sprawia, że łatwiej nam się nauczyć wymowy i akcentu.

Chciałabym wspomnieć też o zadaniach, które pojawiają się po niektórych częściach, które są tu rozpisane. Pozwala to czytelnikowi na to, aby powtórzył sobie materiał i sprawdził, na jakim poziomie go opanował.

Dodatkowo cała oprawa jest naprawdę fajna - przyjemna dla oka okładka, przejrzysta treść, znaczki przy najważniejszych regułkach pozwalają nam również na szczególne zwrócenie uwagi na ten fragment.

Nic innego, tylko się uczyć!

Nie pozostaje mi teraz nic innego, jak gorąco polecić ten poradnik! Jeżeli tylko macie ochotę uczyć się francuskiego, czy jakiegokolwiek innego języka, to sięgnijcie po pozycje z tejże serii. Naprawdę warto! :)

Jesteś szefem? Pamiętaj o kamizelce ratunkowej
Wiele mówi się i pisze na temat sposobu działania menedżera. Problem  w tym, że zazwyczaj wszelkie poradniki opierają się na wzorcach z innych krajów. W Polsce zaś ta funkcja narodziła się niedawno, bo po 1989 r., nie ma więc długiej tradycji, co więcej, jest to pierwsze pokolenie nowoczesnych menedżerów.
Wojciech Haman i Jerzy Gut, autorzy III już rozszerzonego wydania książki „Szef to zawód”, od lat zgłębiają tematykę zarządzania. Ci doświadczeni psychologowie prowadzą treningi psychologiczne i psychoterapię, zajmują się coachingiem, szkolą wyższą kadrę kierowniczą z zakresu umiejętności szefowskich i rozwiązywania problemów, wspierają negocjacje i rozwiązywanie konfliktów w firmach. Ich książka, mimo że zawiera uniwersalne wskazówki, to poradnik opierający się na polskich realiach i pisany dla polskich menedżerów. 
Poszczególne rozdziały prowadzą krok po kroku po meandrach zarządzania, bazując na sytuacjach, z którymi każdy szef musi zmierzyć się na co dzień. Warto zatem najpierw przeczytać całość, a potem sięgać po nią w konkretnych przypadkach – np. przed wygłoszeniem exposé, prowadząc negocjacje i mediacje, mierząc się z „narzekaczami”, stojąc w obliczu zwolnień ludzi, kiedy menedżer musi wiedzieć, „jak rozmawiać i negocjować z odchodzącym pracownikiem, aby chronić interesy szefa i firmy”, umieć budować współpracę i zaufanie w zespole oraz w organizacji. Książka zawiera także sposoby motywowania podwładnych i wiązania najlepszych pracowników z firmą. 
Co oznacza pojęcie „standard szefowski”? Jak piszą autorzy: „to jasny algorytm działania, rozpisany na odpowiednie kroki i proste zdania, przeznaczony do użycia w konkretnej sytuacji z pracownikiem”. Sami zaś nazywają te standardy „kamizelkami ratunkowymi”.

Kompletny przewodnik po świecie biegów, który oprócz wielu praktycznych informacji zawiera również programy przygotowań do trzech rodzajów wyścigów – biegu na 5 km, biegu na 10 km oraz półmaratonu.