Recenzje

Niestety z przykrością stwierdzam, że bezwzględnie bez wyrazu to była ta książka. Mało charakterne postacie, irytujący główny bohater i brak zdrowego rozsądku głównej bohaterki to tak w skrócie. Zacznijmy od tego, że książka naprawde dobrze się zaczynała. Pierwsza połowa składa się głównie z listów głównych bohaterów, przez co książkę się szybko czyta. Rennicka poznajemy jako przyszłego króla Królestwa Gór, dla którego bliscy są najważniejsi i stara się wywrzeć dobre wrażenie na Amelii. I do tej pory wszystko było okej. W dniu 25 urodzin Rennick w końcu spotyka się twarzą w twarz z Amelią i niestety wtedy się zaczęło sypać. Miałam wrażenie, że czytam książkę o zupełnie innym bohaterze. Rennick stał się zaborczy i zazdrosny, chciał Amelię na własność, co w pewnym momncie robiło się już niezdrowe. Z drugiej strony dziewczyna wcale była nie lepsza. W większości przypadków miałam wrażenie, że brakuję jej zdrowego rozsądku przy podejmowaniu decyzji. Z dnia na dzień też się zmieniła w zupełnie inną osobę, zazdrosną o wszystko. Bohaterowie byli siebie warci, ale w ogóle nie wyczułam między nimi chemii. W pewnym momencie miałam wrażenie, że ze sobą konkurują, kto jest lepszy i chcieli to udowodnić na każdym kroku. Mimo wszystko pomysł na fabułę był naprawdę fajny, pod koniec kilka ważnych faktów, które wyszły na światło dzienne przyprawiły mnie o niemały szok. Jakaś ciekawość pozostała, jak autorka to rozegra i jak dalej rozwinie się akcja.

🖤💀OMG! Jakie to było 𝒎𝒐𝒄𝒏𝒆! DD to książka, o której chyba już 𝒏𝒊𝒆 zapomnę. Mimo roku szkolnego udało mi się ją skończyć w ledwie dwa dni. Totalnie nie mogłam sie od niej oderwać, wciągnęła mnie bez reszty! 🖤💀𝑩𝒐𝒉𝒂𝒕𝒆𝒓𝒛𝒚 𝒊 𝒔́𝒘𝒊𝒂𝒕 wykreowany w tym utworze to było coś... magicznego i za razem przerażającego. Bardzo spodobał mi się 𝒌𝒍𝒊𝒎𝒂𝒕 historii, tajemniczość i w sumie taka nie pewność co tu się w ogóle stanie... To sprawiło, że tak się wciągnęłam i teraz nie wytrzymam czekając na 𝒅𝒓𝒖𝒈𝒊 𝒕𝒐𝒎! 🖤💀𝒁𝒂𝒏𝒅𝒆𝒓... jeny co to była za postać! Kocham gooo! Mimo, że autorka dała mu chyba wszystkie najgorsze cechy jakie mogła to i tak go kocham, chyba trochę się od niego uzależniłam... Bardzo polubiłam się też z 𝑵𝒆𝒗𝒆𝒏𝒕𝒉𝒊. Jej charakterek i przeszłość bardzo mnie przyciągnęły i sprawiły, że chcę więcej. 🖤💀Jeśli chodzi o świat wykreowany w utworze to byłam 𝒛𝒂𝒄𝒉𝒘𝒚𝒄𝒐𝒏𝒂. Cały ten motyw z zabijaniem i z mordercą byl niesamowity i wciągający. Rodzina 𝑾𝒐𝒐𝒅 również była bardzo fajnym elementem i imiona bohaterów bardzo mi się podobały, były takie inne i niezwyczajne. 🖤💀Ja osobiście nie dałam tej historii pełnych pięciu gwiazdek, ponieważ lekko zawiodłam się 𝒛𝒂𝒌𝒐𝒏́𝒄𝒛𝒆𝒏𝒊𝒆𝒎, było ono już takie do przesady. Dlatego czekam na drugą część, bo chcę poznać dalsze losy bohaterów. Mam nadzieję, że się nie zawiodę;) A podsumowując KONIECZNIE CZYTAJCIE TĄ HISTORIĘ!

Hejka! Po dłuższej nieobecności przychodzę do was z kolejną cudowną książką od Ludki Skrzydlewskiej, a mowa tutaj o „Forget Me Not”, czyli historii, którą pokochałam. Dwudziestopięcioletnia Astra Flanagan to zdolna programistka, która wiedzie poukładane życie, w którym ma pracę, którą lubi, tego samego partnera od lat oraz paczkę znajomych z firmy. Jej porządek kończy się w momencie, gdy przyłapuje swojego narzeczonego Patricka na zdradzie z inną kobietą, a do tego postanawia on do reszty uprzykrzyć dziewczynie życie, pozbawiając ją mieszkania, pracy i wsparcia kolegów. Gdy załamana Astra ląduje w małym barze, nie spodziewa się, że pozna tam przystojnego mężczyznę, z którym spędzi resztę nocy w hotelu, z którego nad ranem ucieknie. Mimo to po paru miesiącach ten mężczyzna znów staje na jej drodze, ale teraz jako jej nowy przełożony oraz ojciec ich dziecka… Ta historia zdecydowanie była tym, czego teraz potrzebowałam i dzięki której mogłam cieszyć się czytaniem, a nie uznawać tego za obowiązek. Już od początku wiedziałam, że ta historia zostanie ze mną na długo. Uwielbiam styl pisania Ludki oraz historie, które tworzy, a sam zamysł na fabułę mnie w sobie rozkochał. Mimo to od początku czułam, że wszystko jest idealnie zaplanowane. Każdy szczegół lub zwrot akcji był dla mnie strzałem w dziesiątkę i pozwalał mi przeżywać emocje, których tak bardzo mi brakowało. Przebierałam nogami, bo nie mogłam doczekać się zbliżeń pomiędzy tymi bohaterami. Jednak w tej książce nie znajdziecie typowego romansu i namiętności. Pierwsze, co tu zauważycie, to wsparcie i niewyobrażalny szacunek, jakim Thane darzył Astrę. Dzięki temu stał się moim nowym książkowym mężem. Książkowym mężem na pewno nie zostanie Patrick, a sceny, które były z nim, wprawiały mnie w złość. To akurat udało się Ludce, bo miałam ochotę wyrzucić tę książkę przez okno, gdy czytałam o tym człowieku. Jednak reszta pozytywnych bohaterów naprawdę mnie zaskoczyła i na pewno nie byli zostawieni na lodzie, bo mogłam ich dobrze poznać. Gdy czytałam ostatnie strony, już wiedziałam, że ta historia będzie mocno pozytywna, więc mam nadzieję, że wam też się spodoba zarówno książka, jak i recenzja!

„Ptaki, które śpiewają nocą” Marty Łabęckiej to poruszająca opowieść o ucieczce od narzuconych oczekiwań i o tym, że czasem błędy okazują się najcenniejszymi życiowymi doświadczeniami. Główna bohaterka, Savannah, w dniu swojego ślubu dokonuje radykalnego wyboru — ucieka i wsiada do starego, różowego kampera swojej siostry, by wyruszyć w podróż po kraju.  Jej spontaniczny plan nie jest chaotyczny z potrzeby buntu, lecz z potrzeby odnalezienia siebie — Savannah zostawia za sobą to, co znane i bezpieczne, bo czuje, że tylko w niepewności może naprawdę żyć.  W tej podróży towarzyszy jej Austin Hale — chłopak, który żyje bez planu, kocha hałaśliwą muzykę i opowiadanie historii. Jego przeciwieństwo Savannah jest zarazem dla niej katalizatorem przemiany: dzięki niemu zaczyna dostrzegać, że życie nie składa się wyłącznie z rozsądnych decyzji, a spontaniczne momenty mają ogromną wartość.  Książka porusza tematy odpowiedzialności za swoje wybory, strachu przed przyszłością oraz potrzeby autentyczności. Łabęcka pisze w sposób, który łączy lekkość z introspekcją — jej styl sprawia, że podróż Savannah staje się nie tylko fizyczną wędrówką, ale również metaforą dojrzewania. To lektura, która daje nadzieję - pokazuje, że nie zawsze musimy znać dokładnie każdy krok, by iść do przodu, i że najpiękniejsze historie często rodzą się w chaosie nieprzewidywalności.

Hokeiści? Ich nigdy za wiele💜 💜 Najnowsze propozycja od Lori skradła moje serce. Po książki z motywem hokeja sięgam w ciemno, a ta jest po prostu genialna🥳. 💜 Hope nie ma w życiu łatwo. Dziewczyna łączy dwie prace żeby utrzymać siebie i chorą matkę. Jej życie zmienia się, gdy poznaje pewnego hokeistę, który proponuje jej....posadę niani, jego córki. 🏒 Logan oddał życie hokejowi i maleńkiej Ruby. Nieplanowane pojawienie się dziecka, rujnuje jego związek i mężczyzna zostaje sam z maleństwem. Skrupulatnie odrzuca kolejne nianie, aż na jego drodze staje kobieta z restauracji 😁. Czy uda mu się przekonać Hope do pracy u siebie? Hokeiści mają przecież walkę we krwi, prawda? 💜 Świetny pomysł na fabułę i to jak genialnie została ona poprowadzona. Autorka sprawia, że płyniemy przez fabułę. Akcja toczy się naturalnie, jest wyważona, a przede wszystkim nie rozciągnięta na siłe🥳. 👉🏼 Uwielbiam styl pisania i język autorki. Lori sprawia nam niesamowitą przyjemność z czytania💐. 👉🏼 Cudowni bohaterowie, wobec których nie da się przejść obojętnie. Hope i Logan mają zdrową, pełną pasji relację. Uwielbiam bohaterów drugoplanowych np. Kolegów z drużyny 😍. Mam nadzieję, że pokochacie Logana tak jak ja🥵. 👉🏼 Ciekawym motywem jest samotny ojciec, który autorka nam zaproponowała. Logan oddany hokejowi, pokazuje nam się jako totalny słodziak, tata na pełen etat🧸. 👉🏼 Lekki i przyjemny romans, z humorem i cudownymi bohaterami. Czego chcieć więcej? Tym bardziej, że Lori daje nam świetną akcję, brak toksycznego bohatera, a totalną zieloną flagę i mamy idealną lekturę na wieczór😊. 💜 Polecam Wam tę pozycję z całego serca. Pochłaniająca atmosfera, gorący tatusiek, hokeista i napięcie. Whispers on ice rozgrzeje wasze serca😊. 🏒 hokeista x opiekunka jego córki 🏒 samotny ojciec 🏒 on zakochuje się pierwszy 5/5⭐