Recenzje

Gdy dostałam tę książkę w swoje ręce, czułam, że to będzie treść, która jest bliska mojemu sercu. Nie myliłam się! Książkę tę można klasyfikować w kategorii poradnika, ale nie byłabym sobą, gdybym nie dostrzegła w niej więcej potencjału, bo poradniki kojarzą nam się ze schematami, wytycznymi, wypunktowaniami, a… tu wychodzimy poza schemat, a tak dokładniej to temat tej książki poza niego wychodzi. Mowa tu o kreatywności, a o tej mogłabym mówić godzinami. Autorka świetnie argumentuję potrzebę nabywania tej umiejętności, potrzebę myślenia nieszablonowego, które przekłada się na wiele aspektów naszego życia. Kreatywność należy do tzw. 4K, czyli kompetencji kluczowych, kompetencji przyszłości, na których powinna opierać się edukacja dzieci. Autorka podkreśla, że nasze dzieci ich potrzebują, gdyż większość z nich będzie pracować w zawodach, które jeszcze nie istnieją! Wyjście poza schemat nie jest prostą sprawą, jeśli nie damy dziecku przestrzeni do działania. To ważna sprawa, gdyż działanie pod presją często nie idzie w parze z pobudzeniem wyobraźni, która w kreatywności jest jednym z kluczowych elementów. Książka opowiada też o tym jakie cechy ma osoba kreatywna, jak rozwija się zdolność do myślenia kreatywnego, jakie niesie za sobą korzyści i crème de la crème, jak my możemy jako rodzice wspomóc kreatywne myślenie swojego dziecka. Tu zaczyna się zabawa! I to w 70 odsłonach, podzielonych na kategorie: 🩷Storytelling 💜Zadania plastyczne i artystyczne ❤️Odgrywanie ról 🧡Projekty w kontakcie z naturą 💚Projekty angażujące całą rodzinę. Każda zabawa zawiera krótki opis, są też przykłady jak może wyglądać i czego do niej potrzebujemy. Autorka zamieściła też mini rady jak przygotować się do pracy z tą książką. Zabawy są zróżnicowane pod kątem trudności wykonania, niektóre z nich mogą wykonać już dzieci od 4 roku życia. Są one na tyle elastyczne, że można dostosować je dla młodszych dzieci i podnieść poprzeczkę starszym. W moim odczuciu jest to świetne kompendium wiedzy na temat kreatywności. Pięknie obrazuje jej wpływ na życie i przyszłość naszych dzieci. Opisuje tę umiejętność na wiele sposobów, które podkreślają jej korzyści. Mam bardzo podobne zdanie, wręcz bliźniacze do autorki, na jej temat. Kreatywność bowiem to zdolność do tworzenia czegoś nowego z narzędzi, które są dostępne. To odkrywanie nowych funkcji danego przedmiotu, to modyfikacje różnych działań do celu, który nam przyświeca. To pójście inną drogą, która odkrywa kolejne gałęzie nauki. To wyjście poza schemat, normę, zasady, po to, by dać nowe życie czemuś, co już istnieje. Kreatywność nie mieści się tylko w sztuce, w pracach plastycznych czy zawody artystycznych. Kreatywny może być zarówno umysł ścisły jak i artystyczny, bo kreatywność nie jest określana przez pryzmat zainteresowań, lecz przez twórcze działanie w każdej dziedzinie. Kreatywność pozwala na działanie bezprecedensowe, a tym samym tworzenie całkiem nowych wzorów, kompetencji, działań, elementów świata, które będą służyły ludzkości w przyszłości.

Hejka! Zapraszam Was dzisiaj na recenzję książki Kłamstwa medycyny. Nie jest to standardowa pozycja, którą biorę do recenzji, jednak stwierdziłam, że taka lektura może być miłą odskocznią na wakacje przed matura z biologii i chemii. Przyznam szczerze, że obawiałam się rozpoczęcia tej ksiązki, co okazało się całkowicie niesłuszne. Jako licealistka na profilu mat-biol-chem byłam bardzo ciekawa, jak wiedza, którą przekazują nam w szkole, ma odzwierciedlenie w rzeczywistości. Ogromnym plusem jest bardzo prosty i logiczny sposob tłumaczenia naprawdę trudnych definicji. Dzięki temu przez tę pozycję wręcz się płynie, a ja z każdą stroną chciałam zagłębiać się w tę wiedzę coraz bardziej. Ponadto autor nie starał się na siłę wmówić nam, że to on ma rację, a wszyscy inni są mniej inteligentni. Pokazuje, że każdy ma tutaj pole do własnej refleksji, a on sam kiedyś żył i nauczał w „błędzie". Bardzo spodobało mi się również uświadomienie odbiorcom, jak wielki wpływ na zdrowie psychiczne mają nasze nawyki i codzienna rutyna. Niby jest to podstawowa wiedza, jednak duża część społeczeństwa nadal nie zdaje sobie z tego sprawy. Podsumowując, Kłamstwa medycyny to naprawdę fajna książka, która może zmienić nasze podejście na długie lata. Ze względu na prosty język jestem w stanie polecić ją każdej osobie, nie tylko tym, którzy działają w tej dziedzinie na co dzień. Bardzo długo zastanawiałam się nad oceną tej książki, ale nie zauważyłam w niej niczego negatywnego. Z drugiej strony nie wywołała u mnie też dużo emocji i w niektórych momentach się nudziłam. Dlatego też moja ocena to: 4/5⭐

OPINIA: Przede wszystkim chylę głowę przed autorami, gdyż wykonali kawał niesamowitej roboty. Jeśli myślicie, że czeka Was powierzchowne potraktowanie tematu to bardzo nie doszacujecie. Każdy z 9 typów osobowości: Perfekcjonista/Perfekcjonistka, Buntownik/Buntowniczka, Dawca/Dawczyni, Wieczne Dziecko, Zwycięzca/Zwyciężczyni, Marzyciel/Marzycielka, Obserwator/Obserwatorka, Mediator/Mediatorka, Wojownik/Wojowniczka został tak szczegółowo rozpisany, że mam wrażenie, iż temat wykorzystano w pełni. Świetną sprawą są tabelki z podsumowaniem typu dojrzałego i niedojrzałego na końcu każdego rozdziału. Autorzy zamieścili tu także ćwiczenia dla wszystkich typów osobowości i to również jest wspaniałym pomysłem i rozwiązaniem, bo rzeczywiście dzięki temu można potrenować swoje blind spoty i zachęcić bliskich do pracy nas sobą. Nie czyta się tego łatwo, bo książka wymaga jednak pełnego skupienia, zwłaszcza jeśli próbujecie dopasować dane osobowości do swoich znajomych, czy członków rodziny, a przede wszystkim do samego siebie, zwłaszcza, że, jak podkreślają autorzy - osobowości mogą się przenikać i dotyczyć jednej osoby. PODSUMOWANIE: Świetna, treściwa pozycja, po którą warto sięgnąć, zwłaszcza jeśli mamy kontakt z innymi i próbujemy zrozumieć ich zachowanie, a także chyba przede wszystkim, chcemy zrozumieć siebie i nad sobą popracować.

Angelo to bohater, który doskonale wpisuje się w schemat mafijnego romansu. W oczach innych jest bezwzględny i budzi strach, jednak przy Vittorii pokazuje zupełnie inne oblicze. Jest cierpliwy, troskliwy i daje jej przestrzeń, by we własnym tempie oswoiła się z nową rzeczywistością. Tori wychowała się w toksycznym środowisku, dlatego przez długi czas nie znała poczucia bezpieczeństwa ani własnej wartości. Dodatkowo mierzyła się z krzywdzącym zachowaniem przyrodniego brata, co odcisnęło na niej wyraźne piętno. Tym bardziej cieszyło mnie obserwowanie, jak z czasem otwiera się na ludzi i uczy się, czym są troska oraz czułość. Nie tylko za sprawą Angelo, ale także dzięki obecności Tiny’ego, Big Ricky’ego i Rity. Ponieważ książka jest krótka, romans nie rozwija się powoli, lecz bardzo szybko nabiera tempa. Autorka postawiła raczej na ukazanie ich codzienności oraz drobnych gestów, dzięki którym między Vittorią i Angelo stopniowo pojawia się zaufanie i bliskość. Najbardziej spodobał mi się kontrast w zachowaniu Angelo. Dla większości osób jest bezlitosnym i niebezpiecznym mafiosem, natomiast wobec Vittorii pokazuje swoje łagodniejsze, pełne troski oblicze. Wątek mafijny schodzi tu jednak na dalszy plan. Poza kilkoma scenami z bronią oraz wzmiankami o przemocy i zabójstwach działalność mafii stanowi jedynie tło. Z tego powodu książka może przypaść bardziej do gustu osobom, które dopiero zaczynają swoją przygodę z romansami mafijnymi. Książka miała swoje niedociągnięcia, co przełożyło się na moją ocenę, jednak mimo to dobrze się przy niej bawiłam i skończyłam ją w jeden wieczór.

⭐⭐⭐⭐⭐ Są takie książki, które od pierwszych stron wciągają w swój świat i nie pozwalają się odłożyć. Dla mnie „Victor. Tylko moja” była właśnie jedną z nich. To historia pełna napięcia, namiętności i tajemnic. Autorka świetnie buduje atmosferę - z każdą kolejną stroną chciałam dowiedzieć się więcej o bohaterach i ich przeszłości. Victor to mężczyzna silny, pewny siebie i niezwykle charyzmatyczny. Skrywa jednak wiele sekretów, które stopniowo wychodzą na jaw i sprawiają, że jego postać staje się jeszcze bardziej intrygująca. Nie jest idealny, ale właśnie dzięki swoim wadom wydaje się autentyczny. Relacja głównych bohaterów rozwija się dynamicznie. Między nimi od początku czuć ogromną chemię, ale nie brakuje też konfliktów, niedomówień i trudnych decyzji. To sprawia, że ich historia nie jest przesłodzona ani przewidywalna. Emocji jest tutaj naprawdę sporo - od wzruszenia, przez złość, aż po momenty, które wywołują szybsze bicie serca. Na duży plus zasługują również dialogi. Są naturalne, pełne emocji i często potrafią wywołać uśmiech. Styl Aleksandry Możejko jest lekki i przyjemny, dzięki czemu książkę czyta się błyskawicznie. To jedna z tych historii, przy których trudno powiedzieć: „jeszcze tylko jeden rozdział”. Jeśli lubicie romanse z nutą mroku, tajemniczym bohaterem, wyrazistymi postaciami i dużą dawką emocji, to zdecydowanie warto sięgnąć po tę książkę. Dla mnie była to bardzo udana lektura i z chęcią poznam kolejne historie tej autorki. ❤📚