Recenzje

„Frenemy. Przyjaciel, czy wróg?” To książka, która miło mnie zaskoczyła. Nie ukrywam, że na początku było mi trudno, ale z każdą kolejną stroną historia Eriki i Chase'a wciągała mnie coraz bardziej. Bardzo spodobał mi się wątek relacji tej dwójki. Ciągłe docinki, żarty i stopniowe odkrywanie siebie nawzajem sprawiło, że czytało się to bardzo przyjemnie. A sam Chase? Matko jest on przesłodki. Spodziewałam się szkolnego bad boya, a zastałam Chase'a który pracuje w sklepie z zabawkami i ma duże problemy z zaufaniem. Chłopak okazał się bohaterem o wiele bardziej złożonym, niż mogło, by się wydawać na początku. Pod maską buntownika i łamacza szkolnych serc kryła się samotność i wrażliwość co dodawało mu uroku. Dużym plusem książki jest to, że nie skupia się ona wyłącznie na romansie. Wątki związane ze szkołą, tajemnicami i trudnymi wyborami bohaterów były równie interesujące i dobrze rozwinięte. Każda postać wnosiła coś do historii, dzięki czemu moim zdaniem fabuła nie była nudna. Nie wszystko jednak było idealnie. Niestety na początku irytowało mnie lekko zachowanie głównej bohaterki co na szczęście nie trwało długo. Mogłabym się również przyczepić do troszkę moim zdaniem przeciąganej końcówki książki. Mimo wszystko uważam, że „Frenemy. Przyjaciel, czy wróg?” To lekka, przyjemna oraz momentami śmieszna książka idealna dla fanów romansów i młodzieżówek. Myślę, że zdecydowanie warto dać jej szansę. 

Książka ta wpadła mi w ręce zaraz po lekturze książki „Uwięzieni w grach relacyjnych”, którą oceniłem bardzo wysoko. Obawiałem się, że treści będą się powtarzać i że nowa książka nie dorówna dziełu pani Agnieszki. Na szczęście pozytywnie się zaskoczyłem — mimo dużej ilości treści czytało mi się ją bardzo płynnie. Przedstawiono w niej 9 typów osobowości, a każdy z nich opisano zarówno w sposób pozytywny (dojrzały), jak i negatywny (niedojrzały). Opis i analiza osobowości przeplatają się z przykładami z życia, w których Tomek, Anna, Łucja czy inne osoby są bohaterami krótkich historii. To świetny przerywnik od bardziej psychologicznego opisu — choć całość napisana jest bardzo przystępnym językiem, takie wstawki dodatkowo wciągają w lekturę, co w przypadku poradników psychologicznych nie jest wcale łatwą sztuką. Po omówieniu każdego typu osobowości dostajemy również wskazówki dotyczące tego, jak postępować z danym typem, a także rady dla osób, które same identyfikują się z daną osobowością i chcą się rozwijać. Ta część była ciekawa, choć przyznam szczerze, że czytałem ją dość pobieżnie, bo bardziej interesowało mnie poznawanie kolejnych typów. Na końcu znajduje się tabelka z cechami dojrzałego i niedojrzałego typu osobowości. Na pierwszy rzut oka może wydawać się nieco paradoksalna, ale dobrze oddaje istotne różnice między nimi. Podsumowując — książkę czytało mi się bardzo przyjemnie, dużo się z niej nauczyłem i moje oczekiwania zostały w pełni spełnione. Cytując klasyka (niedojrzały typ osobowości, ale zabawny): „To mi się podoba, o to chodzi!”. Książkę przeczytał i zrecenzował mój mąż.

„Myśl i bogać się: Współczesne przesłanie” to inspirująca książka motywacyjna, która w przystępny sposób pokazuje, jak ogromną rolę w osiąganiu sukcesu odgrywają wytrwałość, jasno wyznaczony cel oraz odpowiednie nastawienie. Autorzy odświeżają klasyczne idee Napoleona Hilla i przedstawiają je w bardziej współczesnej formie, dzięki czemu łatwo odnieść je do codziennego życia, pracy czy rozwoju zawodowego. Książka wyróżnia się prostym językiem, licznymi przykładami oraz motywującym przekazem, który zachęca do działania i pracy nad sobą. Choć niektóre fragmenty mogą wydawać się momentami zbyt idealistyczne lub powtarzalne, całość pozostawia bardzo pozytywne wrażenie i może być wartościową lekturą dla każdego, kto szuka inspiracji do realizacji swoich celów i większej pewności siebie.

Uwielbiamy książki, które przestawiają życie takie jakim jest. Bez słodzenia i cukierkowych sytuacji. Takie, które pokażą, że dzieciom zdarza się odczuwać złość, rozczarowanie. Takie, które pokażą, że rodzeństwo czasem się pokłóci. Że trzeba stosować się do wcześniej ustalonych zasad, ale różnie z tym bywa. Takie właśnie są książki o Titku i jego rodzinie. Duet dwóch Pań - Ula Młodnicka (tekst) oraz Aga Waligóra (ilustracje) stworzyły naprawdę wyjątkową serię książek dla przedszkolaków! „Titek i kłótnia z Tosią” - kto ma dwoje dzieci ten wie, że kłótnie między rodzeństwem się zdarzają! Tak naprawdę punktem zapalnym może być wszystko… nawet kredka! Jak sobie poradzić w takiej sytuacji? Rodzicu! Zachowaj spokój, policz do 10. A jak nie pomaga to i do 20 😅 Dzięki tej historii dostaniecie cenne rady jak opanować taki istny chaos! Tak, wiem. Może nie być łatwo, ale dasz radę! ❤ Takie gotowce, które wskażą nam konkretne działania jak radzić sobie podczas kłótni, jak wspierać dzieci, jak je nauczyć wzajemnego słuchania są na wagę złota! Żywioły bardzo polubiły Titka i jego przygody! ❤❤❤ A Wy znacie tę serię książek?

Są na tym świecie rzeczy pewne, jak to, że gdy robi się ciepło i świeci słońce, to dzieci ciągnie na plac zabaw. Albo to, że gdy spotyka się dwoje dzieci i chce to samo, w tym samym czasie, to trudno uniknąć kłótni. Albo też to, że jak Ula Młodnicka weźmie na tapet jakiś temat, to rozprawi się z nim w sposób profesjonalny, rzeczowy, z zachowaniem najwyższych standardów i najnowszej wiedzy, zaś gdy pochyli się nad tym Aga Waligóra, to całość zostanie opatrzona przesiąkniętymi ciepłem i pozytywną energią, barwnymi ilustracjami. Pełna uroku, życiowej mądrości, zrozumienia dla dziecięcych emocji i sposobu patrzenia na świat seria o Titku znów urosła! Od teraz mali czytelnicy mogą zagłębiać się w kolejne dwie historie tak bliskie ich codziennym perypetiom. „Titek na placu zabaw” to klarowne podkreślenie, że plac zabaw to nie tylko miejsce znakomitej zabawy, ale także zasad, których należy przestrzegać dla bezpieczeństwa własnego i innych, właśnie po to, aby czas spędzony w tym miejscu był przyjemny dla każdego, także dla dorosłego opiekuna. Autorka jasno wyłuszcza kluczowe zasady, jakie wprowadza tata Titka, a następnie pokazuje, jak one powinny funkcjonować i czemu służą. Oferuje też kilka ważnych trików, np. jak okiełznać małego buntownika, który nie chce wracać do domu. „Titek i kłótnia z Tosią” - żadnego rodzica nie zdziwi, że największe afery pomiędzy dziećmi potrafią wybuchać z najbardziej nieoczywistych powodów. Np. z powodu żółtej kredki. I chociaż kłótnia Titka z siostrą toczy się w najlepsze, interwencja mamy następuje dopiero, gdy zaczyna ona niebezpiecznie się zaogniać. Z tej historii dzieci czerpią podpowiedź, jak rozwiązać konflikt, a rodzice - jak na niego reagować. Obie książki są napisane w typowy dla autorki sposób - po prostu świetnie, lekko, dostosowane do potrzeb maluchów, ale i sprawiające przyjemność dorosłym. Równie pięknie ilustrowane. I uzupełnione o skondensowaną dawkę wiedzy dla rodzica. Jest tu wszystko, czego potrzeba!