Recenzje

Zarówno uczeni, jak i praktycy często sięgają po wiedzę wojskową - sprawdzone w walce strategie, aforyzmy, które można zastosować w każdych czasach.

Mimo to niewiele byto na rodzimym rynku pozycji, które łączyły wojsko z zarządzaniem. Lata socjalizmu sprawiły, że armia wzbudzała wśród Polaków raczej negatywne skojarzenia. Tym bardziej warto sięgnąć po książkę gen. Romana Polko i dr Pauliny Polko „RozGROMić konkurencję. Sprawdzone w boju strategie dowodzenia, motywowania i zwyciężania".

W tematykę wprowadza nas już wstęp „Dlaczego wojsko ", nawiązujący bezpośrednio do kolejnych dziewięciu rozdziałów, a dopełnieniem jest „Postscriptum", kończące się słowami: „koniec czytania, powstań, do boju!". To zresztą nie jedyny rozkaz zawarty w książce. Warto zwrócić uwagę choćby na podrozdziały na temat zespołu, które brzmią jak algorytm działań: „Pracuj z tymi, których znasz. Naucz się nagradzać i karać. Umiej awansować i zwalniać. Dyscyplinuj! Ucz ludzi. Ucz się od ludzi. Zbuduj wydajną strukturę. Zaplanuj rozwój swojego zespołu. Ustal kryteria sukcesu. Wskaż zespołowi wartości. Zadbaj o sukces osobisty ludzi. Do boju!".

Wiele spostrzeżeń zawartych w książce można zastosować od zaraz, i to nie tylko w życiu zawodowym. Autorzy radzą jednak dokładne przemyślenie każdej decyzji, pamiętając o tym, że „Zanim zaczniesz zwyciężać, zastanów się, co chcesz wygrać. Nie ma nic gorszego niż marnowanie energii i czasu na walkę o rzeczy, na których ci nie zależy".

Gotowy do walki?

Rozgromić konkurencję to pierwszy i jedyny na polskim rynku podręcznik operacyjny, zawierający aktualne zasady wojskowe, nadające się do natychmiastowego zastosowania w biznesie. Świat biznesu od wieków korzysta z mądrości wojskowych - sprawdzonych w boju strategii dowodzenia, budowania zespołu, inspirowania do działania, przezwyciężania kryzysów i zwyciężania w walce. Równie inspirujące jak studia nad dowodzeniem całymi armiami jest poznanie tajników kierowania jednostkami specjalnymi, wojskową elitą elit, GROM-em.

Militarne wyzwania, jakie stały przed autorem książki, generałem Romanem Polko, pozwoliły na zgromadzenie unikalnego zbioru doświadczeń, użytecznych za równo dla ludzi w mundurach, jak i tych w garniturach Czytelnicy dowiedzą się, jak stać się zaufanym dowódcą Dlaczego (biznesowych) wojen nie wygrywają bohaterowie, ale kompanie bohaterów7 Co skuteczniej eliminuje armie pracowników zmiana czy rutyna? Czy misje zespołowe to właściwa droga do awansu? Jak uniknąć ciosu w plecy? Publikacja jest nie tyko niezwykle ciekawa, lecz tak że świetnie wydana. Po sięgnięciu po nią, każdy szef będzie chciał mieć ją w swojej bibliotece.

Słowo „psychopata” oznacza dosłownie: „chory umysł”, ale chociaż psychopaci wykazują się niekiedy okresowymi stanami choroby psychicznej(...), tak naprawdę nie są niepoczytalni. Doskonale zdają sobie sprawę ze swojego zachowania i potrafią nad nim panować. Ich postępowanie jest tym bardziej przerażające(...), bo jest raczej wynikiem zimnej kalkulacji i niezmiennej obojętności względem innych. Psychopaci nie są szaleńcami, ale potrafią robić naprawdę złe rzeczy. *

„Psychopata w Twoim otoczeniu. Jak go rozpoznać i bronić się przed nim” to wspólna praca Kerry Daynes, cenionego psychologa sądowego, biegłej podczas procesów w sądach karnych i rodzinnych oraz Jessiki Fellowes, pisarki i dziennikarki współpracującej z „Mail on Sunday” i „Psychologies”. Duet ten stworzył niesamowicie interesującą książkę, którą cieszę się, że miałam okazję przeczytać, gdyż otworzyła mi oczy na problem i zrozumiałam, że wytworzony przeze mnie obraz psychopaty znacznie różni się od jego prawdziwego wizerunku.
Większość z nas wyobrażając sobie takiego osobnika widzi opętańca ganiającego z zakrwawionym nożem po ulicach lub seryjnego okrutnego zabójcę. Co prawda tego typu zachowania podpadają pod psychopatię, ale osobowość psychopatyczna to bardzo skomplikowana sprawa, mało tego, bystrzy psychopaci potrafią bardzo umiejętnie wtopić się w otoczenie i funkcjonować bez zbytniego zwracania na siebie uwagi, przez co często nie zdajemy sobie sprawy, że żyjemy obok psychopatów a niekiedy nawet z nimi.

„Tak naprawdę jedyną cechą wspólną psychopatów jest zestaw wynaturzeń emocjonalnych i zachowań antyspołecznych(...). Psychopaci są całkowicie wyzbyci empatii i dążą do tego, czego chcą, bez względu na to, kto stanie im na drodze. Za pomocą uroku osobistego, manipulacji i oszustw potrafią znaleźć drogę do twojego portfela, domu czy nawet serca”*

Z powyższego cytatu wynika, że bardzo trudno rozpoznać psychopatę w swoim otoczeniu, gdyż są oni doskonale zakamuflowani, świadomi tego co robią potrafią świetnie kontrolować swoje postępowanie, poza tym wykorzystując swój urok oczarowują potencjalną ofiarę. Nie zdajemy sobie sprawy, a nawet nie dopuszczamy do myśli tego, że osoba sympatyczna, oczytana, a do tego z miłą aparycją może być tak niebezpiecznym człowiekiem. Psychopatą może być mężczyzna w garniturze od Armaniego i kobieta w słodkim kuchennym fartuszku, może to być dziecko, partner, szef a nawet rodzic, na szczęście dzięki tej książce, poznajemy typowe zachowania charakterystyczne dla tego stanu.
Autorki krok po kroku odkrywają prawdziwą naturę psychopatów. Na przykładzie autentycznych sytuacji przedstawione są typowe psychopatyczne zachowania. W każdym rozdziale zaprezentowano charakterystykę psychopaty występującego w roli męża, dziecka, rodzica czy przyjaciela. Oprócz tego Kerry Daynes odpowiada na wiele interesujących pytań, np.: Czy psychopatę można wyleczyć?, czy na chorobę mają wpływ geny czy wychowanie?, czy psychopaci mają większą szanse na zrobienie kariery?, czy psychopatyczne zachowanie pomaga w zostaniu gwiazdą?, a nawet na to, czy Ty jesteś psychopatą?

„Psychopata w Twoim otoczeniu. Jak go rozpoznać i bronić się przed nim” to napisana bardzo przystępnym językiem książka, która demaskuje psychopatów. Naukowcy szacują, że od jednego do trzech procent populacji to psychopaci, czyli około 210 milionów osób wykazuje skłonności psychopatyczne, to szokująco dużo, ale pójdźmy dalej, podobno jeśli masz na Facebooku stu znajomych zachodzi bardzo duże prawdopodobieństwo, że przynajmniej jeden z nich kwalifikuje się na psychopatę. Szokujące?, ogromnie!
Książkę czytałam z wielkim zainteresowaniem i przerażeniem, bo nagle okazuje się, że psychopaci wykazujący podobieństwo do filmowych postaci takich jak Jack Nicholson w „Lśnieniu” czy Glenn Clouse w „Fatalnym zauroczeniu” , są bardzo realni i mogą się okazać naszymi kolegami czy sąsiadami. Ta książka pozwala dowiedzieć się o tym, co też siedzi w głowie takich osobników, dlaczego są tacy a nie inni i jak się przed nimi obronić, bo jeśli psychopata pojawi się w Twoim życiu, to musisz się go jak najszybciej pozbyć.

Patrząc na książkę Andrzej Batko trudno określić ją mianem podręcznika. Na pewno jest to przystępnie napisana pozycja ujmująca w dwudziestu trzech punktach wskazówki co do tego, jak powinna wyglądać skuteczna prezentacja.

Autor „„Hipnotyczna prezentacja w sprzedaży bezpośredniej” analizuje otoczenie, w którym odbywa się prezentacja. Zwraca uwagę na umiejętny dobór przedmiotów, wykorzystanie przestrzeni, światła, dźwięku. Pokazuje, jakie mechanizmy działają w psychice osoby prezentującej (m. in. lęk, obawa przed ośmieszeniem), jak i grupy do której przemawia. I wiele innych przydatnych wskazówek.

Rozmiar „Hipnotycznej prezentacji” pozwala zapoznać się z treścią w jeden wieczór. Później pozostaje wprowadzanie nabytej wiedzy w życie.

Homo creativus. 40 technik podkręcania umysłu to poradnik, który ma na celu zmianę sposobu postrzegania własnej kreatywności, ale nie tylko… Autor książki pokazuje czytelnikom, że tylko od nich samych zależy, czy osiągną sukces, czy nie. Owych rad udziela nie byle kto, bo autor popularnego bloga „Goping Void”. Hugh MacLeod stał się sławny dzięki rysunkom umieszczanym na odwrocie wizytówek.

Czytając krótkie teksty znajdujące się w książce Homo creativus, zdajemy sobie sprawę z tego, że już mieliśmy z tego rodzaju poradami do czynienia. A to na studiach, a to w pracy. Humor i trafność uwag autora sprawiły, że zostały one docenione przez innych. I chociaż nie ma tematu, na który MacLeod by się nie wypowiedział, to jednak kreatywność jest głównym motywem jego obserwacji. Nie musimy zgadzać się ze wszystkim, o czym pisze autor - co nie znaczy, że nie znajdą się osoby, którym jego rady otworzą oczy. Forma, jaką przybierają jego teksty, również przykuwa oko – teksty są krótkie, nie ma w nich dziwnych pojęć, trudnych definicji i niezrozumiałych słów, a na dodatek przeplatane są one zabawnymi rysunkami autora, który nie wywyższa się i nie wymądrza, a raczej stara się zainteresować czytelnika i podzielić się z nim swoją wiedzą i doświadczeniem. MacLeod stawia na prosty i szczery przekaz, na który czytelnik prędzej czy później się otwiera.

Człowiek to istota kreatywna – czasem wystarczy wskazać mu odpowiedni kierunek, by we właściwy sposób wykorzystał swój ukryty potencjał. Autor pisze m.in. o tym, by nie słuchać rad „dobrych przyjaciół”, a nasz pomysł nie musi być wcale wielki – wystarczy, że jest nasz. Ponadto, aby coś zrealizować, musimy poświęcić na to trochę czasu, rezygnując z czegoś na rzecz celu, który chcemy zrealizować. MacLeod pokazuje, że aby zrealizować jakiś pomysł, musimy zachować go dla siebie – nawet nie spostrzeżemy się, kiedy w naszym otoczeniu pojawi się ktoś, kto będzie chciał odciąć "kawałek tortu", który to nam się należy.

MacLeod ukazuje, że pomysł, który naprawdę warto zrealizować, pojawia się najczęściej wtedy, kiedy mamy o nim jak najgorsze zdanie – coś głupiego, na co każdego dnia tracimy nasz cenny czas, okazuje się być kurą znoszącą złote jaja. Podobnie z kreatywnością, która tkwi w nas od dziecka. Najważniejsze jest to, by nie zapominać o naszym wewnętrznym głosie, który domaga się kredek, jakie ułatwią nam realizację naszych pomysłów.

Hugh MacLeod pisze również o tym, że każdy z nas ma swój własny Mount Everest – zdobycie go to nasz życiowy cel, ale… Na górę prowadzi wiele ścieżek i każdy musi chociaż spróbować wspiąć się nimi. Dlaczego? Bo bardziej niż porażka boli świadomość, że się czegoś nie spróbowało. Nawet, jeśli w zamian nic nie otrzymamy.

Czy potrzebujemy masy rekwizytów, które pomogą nam zrealizować nasze cele? MacLeod twierdzi, że nie… Wymyślne urządzenia są dla przeciętniaków, żeby mieli jeszcze jedną kolumnę, za którą będą mogli ukryć swój niedobór talentu. Ta i inne uwagi sprawiają, że książka ta wyróżnia się znacząco na tle innych tego typu publikacji. Homo creativus to książka przydatna – lektura-ciekawostka, która może (ale nie musi) zmienić nasz światopogląd. Tylko od nas samych zależy, ile z niej wyciągniemy i co z tą wiedzą zrobimy.

Każdy z nas ma zupełnie inne doświadczenie i problemy życiowe – być może w którymś momencie naszego życia rady MacLeoda okażą się niezbędne. Warto wiedzieć, że taka książka istnieje – warto po nią sięgnąć w chwili słabości.