Recenzje

Dr Katarzyna Czyż w swojej najnowszej książce podejmuje temat trudny, kontrowersyjny i często zamiatany pod dywan - rolę ludzkich żądz w codziennych relacjach oraz ich wpływ na budowanie zdrowych, dojrzałych związków. Seks, władza i pieniądze to dla wielu niemal trzy tabu, dla innych - trzy siły napędowe, które potrafią przyćmić rozsądek. Autorka pokazuje, że niezależnie od tego, jak bardzo próbujemy je ignorować, prędzej czy później zetkniemy się z nimi w swoim życiu lub związkach - i to właśnie sposób, w jaki na nie reagujemy, decyduje o jakości naszych relacji. Książka nie jest poradnikiem w stylu „pięciu kroków do idealnej relacji”. To raczej szczere, momentami prowokujące, ale bardzo życiowe spojrzenie na naturę człowieka. Dr Czyż zachęca, aby nie uciekać przed własnymi impulsami, nie zakłamywać ich i nie bać się przyznać do tego, co naprawdę nami kieruje - bo dopiero wtedy możemy świadomie nad nimi zapanować. Podkreśla, że odcięcie się od żądz nie jest oznaką dojrzałości, lecz ucieczką. Prawdziwą siłą okazuje się dopiero ich zrozumienie. Autorka poprzez liczne przykłady i refleksje pokazuje, jak żądza władzy może wpływać na dynamikę związku, jak seksualność splata się z emocjami i poczuciem wartości, a także jak pieniądze potrafią stać się zarówno narzędziem stabilizacji, jak i polem walki. Jednocześnie podkreśla, że żadne z tych zjawisk nie jest z natury „złe”. Problem pojawia się dopiero wtedy, gdy nie chcemy ich zauważyć lub udajemy, że nas nie dotyczą. To książka odważna i potrzebna, ponieważ zdejmuje z czytelnika presję bycia „idealnym partnerem/partnerką”, wolnym od pożądania, ambicji czy pragnienia bezpieczeństwa. Dr Czyż pokazuje, że zdrowy, satysfakcjonujący związek nie polega na udawaniu świętości, lecz na dojrzałej świadomości własnych motywacji - nawet jeśli czasem są one niewygodne. To pozycja dla osób, które chcą głębiej zrozumieć siebie, swoje relacje i to, co naprawdę napędza nas - ludzi. Dla tych, którzy są gotowi spojrzeć prawdzie w oczy i przyznać, że żądze istnieją, są naturalne i mają moc, ale to my możemy decydować, jaką rolę odegrają w naszym życiu. Odważna, szczera i skłaniająca do refleksji - zdecydowanie warto przeczytać.

Książka, która pokazuje jak wygląda nieupiększone życie dorosłych z ADHD. Czytając ją, miałam wrażenie, że ktoś wreszcie nazwał rzeczy po imieniu: ten chaos, który czasem przejmuje stery, i tę kreatywność, która pojawia się jak błysk, gdy świat się sypie. Autorka nie sprzedaje złudzeń, że ADHD można „naprawić” jak zepsuty zegarek. Wyjaśnienia natomiast, skąd biorą się te ciągłe skoki myśli, impulsywność, wieczne zaczynanie od nowa, i dlaczego tak wiele osób wciąż dorosłe ADHD bagatelizuje. Monika zwraca również uwagę na to, jak ogromna liczba ludzi żyje z poczuciem, że są „jacyś inni”, bez diagnozy i bez wsparcia — i jak bardzo to potrafi człowieka przeciążyć. Podoba mi się też to, że książka nie jest ani przesłodzona, ani przygnębiająca. Pokazuje trudności, ale też to, że ADHD może być siłą, która pozwala tworzyć, działać i myśleć nieszablonowo — pod warunkiem, że ktoś wreszcie zrozumie, co się w nim naprawdę dzieje. Dla osób, które podejrzewają u siebie ADHD albo chcą lepiej zrozumieć bliskich, to naprawdę dobry punkt startowy. Po prostu konkretna, otwierająca oczy książka o codzienności, która bywa trudna, ale nie musi być przegrana. Jeśli ktoś szuka czegoś, co pomoże mu wreszcie poukładać ten „chaos między kreatywnością”, to sięgając po tę książkę- na pewno trafi dobrze.

Od tragicznego wypadku, w którym zginął narzeczony Carly, Brad, minęły już dwa lata.  Podobno czas leczy rany, ale dziewczyna wciąż nie potrafi poradzić sobie ze stratą i tęskni za ukochanym. Kiedy dowiaduje się o śmierci jego ojca, od razu wie co ma robić. Pakuję się i jedzie do miasteczka, by zaopiekować się młodszym bratem Brada, Scottem, który wymaga stałej opieki. Na miejscu okazuje się, że na ten sam plan ma Josh, najlepszy przyjaciel Brada, którego Carly nigdy nie darzyła sympatią. Josh upiera się, że to on powinien zająć się Scottem. Ich spór kończy się tak, że cała trójka zamieszkuje razem, w niewielkim domu, a opieka nad młodym mężczyzną okazuje się o wiele trudniejsza niż myśleli. Carly i Josh, muszą współpracować. Powoli zaczynają dostrzegać w sobie zupełnie inne osoby, niż te, które od lat mieli w głowach. Napięcie między nimi rośnie, a iskry zaczynają przeskakiwać coraz wyraźniej. Jednak oboje wciąż pamiętają o Joshu. "Nigdy nie mów nigdy" to kolejna powieść Penelope Ward, po którą sięgnęłam w ciemno. Jak zawsze autorka nie idzie utartą, cukierkową drogą typowych romansów. Zamiast tego dostajemy historię pełną bólu, trudnych emocji i wyborów. Autorka opowiada nie tylko o miłości po stracie i żałobie, ale również o życiu z choroba aspergera, pokazując realne wyzwania oraz to jak ważna jest opiekuńczość i cierpliwość. "Nigdy nie mów nigdy" to historia, która zostaje z nami. Momentami bolesną ale i pełna ciepła, z odrobiną humoru i emocji. Penelope Ward pokazuje, że życie nie kończy się po stracie, ale zmienia kierunek, a czasem to, czego najbardziej się boimy i jesteśmy do tego uprzedzeni może okazać się nowym, lepszym początkiem.

…nie zastanawiaj się ani chwili tylko sięgnij po „Złość odczarowana” książkę, która pozwala zaprzyjaźnić się z emocją, przed którą zwykle uciekamy… Złość. Słowo, które często wywołuje w nas dyskomfort. Kojarzy się z wybuchem, napięciem, czymś, co trzeba ukryć. A co, jeśli złość… wcale nie jest naszym wrogiem, tylko nauczycielem? Ewa Szyndlarewicz w książce „Złość odczarowana. Zrozum ją, zaakceptuj i wykorzystaj” pokazuje, że ta emocja może stać się naszym sprzymierzeńcem, źródłem energii, siły i odwagi do stawiania granic. Autorka nie moralizuje, nie obiecuje magicznych rozwiązań. Zamiast tego prowadzi nas krok po kroku przez proces zrozumienia, oswojenia i wykorzystania złości w zdrowy sposób. To nie jest kolejny poradnik z pustymi sloganami. Znajdziesz tu konkretne narzędzia, ćwiczenia i praktyki, od pracy z oddechem i mindfulness, po techniki z terapii ACT, DBT czy Gestalt. Książka łączy teorię z praktyką w sposób prosty, zrozumiały i… naprawdę skuteczny. Najbardziej poruszyły nas fragmenty dotyczące złości w relacjach, tej między partnerami, w rodzinie, a nawet w relacji z samym sobą. Autorka przypomina, że złość to emocja, która informuje nas, że „coś jest nie tak” i że warto jej posłuchać, zamiast ją tłumić. „Złość odczarowana” to książka, która daje przestrzeń na refleksję, ale też odwagę do działania. Po lekturze poczujesz, że Twoje emocje są OK, wszystkie, bez wyjątku. A złość? Może stać się Twoim kompasem. Jeśli interesujesz się psychologią, rozwojem osobistym albo po prostu chcesz lepiej rozumieć siebie to ta książka to obowiązkowa pozycja na Twojej półce. 🌿

Czy obawiasz się bycia krytykowaną? Zapraszam na recenzję książki Justyny Żejmo @justinbrain.pl "Mózg odporny na krytykę. Neuronaukowe i psychologiczne metody radzenia sobie z lękiem przed oceną i hejtem". Autorka zabiera nas w podróż do zbudowania odporności na krytykę i ocenę innych. Używa wykreowanych przez siebie sformułowań takich, jak np. szlachetne wzniesienie. Pomaga nie tylko zrozumieć, co kryje się za krytyką i hejtem, ale również pokazuje praktyczne sposoby na radzenie sobie z nimi. Bardzo podoba mi się sposób, w jaki pisze autorka. Jest bezpośrednia, ale również wspierająca. Wszystko tłumaczy w przystępny i ciekawy sposób. To zdecydowanie nie jest nudny poradnik! Jestem nim zachwycona, a temat, który porusza, to bardzo aktualna sprawa, bo nie tylko obawiamy się i nie wiemy jak sobie radzić z krytyką, czy tym bardziej z hejtem, ale także sami często surowo oceniamy innych. Zatem warto dowiedzieć się, co się za tym kryje i poznać praktyczne metody przeciwdziałaniu takiemu zachowaniu.