Recenzje

„Fake Closeness” to książka z dziedziny, która lubię czyli ja Cię kocham a Ty tego nie widzisz. Tylko coś tutaj nie do końca zagrało było super, ale do pełnej euforii zabrakło nieco więcej… emocji? 

Jakoś tak fajnie mi się ją czytało, ale nie miałam poczucia że jestem tą historią, nie poczułam tak na 100% bohaterów, mimo to totalnie miło spędziłam czas. „Fake closeness” to historia dwójki doświadczonych przez życie nastolatków. Ashera, który od dziecka walczył i widział rzeczy, których nie powinien widzieć nawet dorosły i rzeczy, których nie życzy się największemu wrogowi oraz Sophię, która w skrajnej diecie widzi swoje światło i ratunek mimo że czuje, że to nie do końca dobra droga.

Tych dwójkę łączą od lat silne emocje. Skrajne. Szalone. Nie do końca możliwe do zamknięcia w ciasne ramy.

On walczy, ona się poddaje. Razem mogą wiele? A może nawet i więcej niż im się wydaje.

„Fake closeness” to książka nad którą zdecydowanie warto się pochylić, daj znać co Ty o niej myślisz. :) 

Spacer, który odbywasz sama ze sobą. W sumie możesz go zrobić gdzie chcesz - w podróży, we własnym łóżku, w wygodnym fotelu lub pędząc do pracy autobusem. Spacer potrzebny, ważny i niezwykle inspirujący. Mowa tutaj oczywiście o najnowszej książce autorstwa Dominiki Pawlik-Pydy "Spacer po emocjach. Przewodnik w drodze do spokoju i pewności siebie". Ktoś może spojrzeć na nasz rynek wydawniczy i stwierdzić "Kolejna książka o emocjach? Ile można!". Można i trzeba jak najwięcej! Bo trzeba próbować dotrzeć do ludzi, udostępniać im narzędzia do pracy z emocjami i uczyć, że każda z nich jest nam potrzebna. Dzięki lekturze: ✅ nauczysz się rozpoznawać swoje stany emocjonalne; ✅ zrozumiesz jak ważną rolę może odgrywać Twój oddech (nie tylko dla życia) ✅ dowiesz się jak oswoić emocje, które nie zawsze Ci się podobały ✅ nabędziesz nowych umiejętności wychodzenia z konfliktów... I wiele więcej! Każdy z rozdziałów kończy się dawką praktycznych ćwiczeń, które pozwolą Ci na własną praktykę zdobytej wiedzy. Dodatkowo w książce znajdziecie inspirujące rozmowy z innymi specjalistami, które utwierdzają nas w tym, że to spacer wart naszego wysiłku! W świecie który chce więcej i więcej nie ignorujmy naszych emocji - często to one są naszą pierwszą wskazówką. Warto wiedzieć jak je interpretować i jak sobie z nimi radzić. To co? Masz odwagę ruszyć na ten spacer?

Kłótnie między rodzeństwem są częścią codzienności wielu rodzin i właśnie o tym opowiada ta książeczka. Historia Titka i Zosi pokazuje, że konflikty się zdarzają, ale można nauczyć się je rozwiązywać. Podoba mi się naturalne przedstawienie emocji oraz aktywizacja dziecka w trakcie lektury. Wartościowa książka, która wspiera zarówno dzieci, jak i rodziców.

„Trening uczuć” Paisley Hope to opowieść o tym, jak trudno jest odpuścić kontrolę, gdy życie nauczyło nas, że tylko ona daje bezpieczeństwo. ​To drugi tom serii Ranczo Srebrzyste Sosny, ale myślę, że spokojnie można go czytać bez znajomości poprzedniej części (choć czytając szybko nabierzecie ochoty na pierwszy tom 😉). Głównym bohaterem jest mężczyzna, który „mocno trzyma za wodze” - i to nie tylko te końskie. To człowiek uwięziony we własnych schematach, dla którego emocje, uczucia do kobiet to nieznane terytorium, a każda próba zbliżenia się do kogoś grozi porażką. ​I wtedy pojawia się ona. Kobieta, która nie boi się go konfrontować, a ich relacja to nie jest cukierkowy romans od pierwszego wejrzenia. To tytułowy „trening”, żmudna praca nad wzajemnym zaufaniem, nauką odczytywania sygnałów i, przede wszystkim, bolesnym zderzeniem dwóch różnych światów. ​Czytając tę historię, nie mogłam przestać myśleć o tym, jak wielu z nas funkcjonuje bardzo podobnie jak bohaterowie Paisley Hope. Budujemy wokół siebie mur, nazywając go „zdrowym rozsądkiem”, a tak naprawdę po prostu boimy się spróbować czegoś nowego, wystawić swoje uczucia na próbę, by zobaczyć co przyniesie los. Uczucia bohaterów dojrzewają powoli, co sprawia, że ich ostateczne zbliżenie jest wyczekane, niesamowicie satysfakcjonujące i autentyczne. „Trening uczuć” to emocjonalny rollercoaster, ale czuć też spokój natury, który daje przestrzeń na refleksję. ​Zamykając „Trening uczuć”, zostałam z jedną bardzo ważną myślą: miłość to nie jest znalezienie kogoś idealnego, ale znalezienie kogoś, przy kim możesz być sobą. Ta książka to plaster na duszę dla każdego, kto czuje, że musi być „siłaczką” lub „twardzielem”. Jeśli szukacie czegoś, co Was wzruszy, ale też zmusi do zastanowienia się nad własnymi barierami, to Srebrzyste Sosny czekają. To idealna lektura na wieczór z kubkiem herbaty, kiedy potrzebujesz przypomnienia, że każdy z nas zasługuje na to, by ktoś pomógł mu „puścić wodze” i po prostu zacząć czuć.

Czujecie się czasem zmęczeni ciągłym pośpiechem? Jeśli tak to polecam książkę ,,Sztuka życia bez pośpiechu" autorstwa Damona Zahariadesa od @wydawnictwo_sensus To poradnik, który uczy jak uwolnić się od ciągłego pośpiechu. Książka zawiera wiele praktycznych wskazówek i przemyśleń autora, który po latach pracy w korporacji doświadczył wypalenia zawodowego. Skłoniło go to do poszukiwania rozwiązań, które pomogą mu odzyskać kontrolę nad swoją codziennością. Stworzył autorską metodę, która na nowa pozwala ustalić priorytety i uwolnić się z zaklętego kręgu produktywności. ,,Kiedy świadomie zwalniasz, dajesz swojemu umysłowi czas na regenerację. Na odpoczynek i naładowanie baterii. Odsuwasz sie od codziennego chaosu, zgiełku i sztucznych (oraz bezcelowych) presji. Pozwalasz swojemu umysłowi się zaleczyć, odzyskać kontrolę u stać się bardziej odpornym. W ten sposób Twój umysł i nabiera sił, by lepiej radzić sobie z wyzwaniami.