Recenzje

Między chaosem a zrozumieniem — recenzja książki „Dorosłość z ADHD” Moniki Kotlarek Książka Moniki Kotlarek „Dorosłość z ADHD, czyli między chaosem a kreatywnością” to niezwykle potrzebna, mądra i empatyczna pozycja, która wypełnia istotną lukę na polskim rynku wydawniczym. Autorka podejmuje temat wciąż niedostatecznie rozumiany - ADHD u osób dorosłych - i robi to z ogromną uważnością, rzetelnością oraz autentycznym zrozumieniem doświadczeń czytelnika. To jednocześnie poradnik, przewodnik i forma wsparcia dla tych, którzy przez lata funkcjonowali w poczuciu chaosu, niezrozumienia i niedopasowania. Już od pierwszych stron wybrzmiewa ton szczerości i odwagi. „Boję się i robię. Wątpię i działam. Marzę, planuję i próbuję” - ten cytat doskonale oddaje ducha całej książki. Autorka nie idealizuje życia z ADHD, ale pokazuje je w całej złożoności: jako codzienne zmaganie, ale też przestrzeń potencjału. Podkreśla, że „ADHD, mimo ogromu trudności, potrafi być przygodą”, zwłaszcza gdy towarzyszą mu wiedza i świadomość, które - jak sama pisze - „dają naprawdę dużo”. Ogromną wartością książki jest jasne i konsekwentne podkreślanie, że ADHD to nie cecha charakteru ani wymówka, lecz „zaburzenie neurobiologiczne, wynikające z realnych różnic w budowie i funkcjonowaniu mózgu”. Taka perspektywa pozwala czytelnikowi zdjąć z siebie ciężar wstydu i winy. Autorka wielokrotnie akcentuje, że diagnoza zmienia narrację o sobie: „z ‘jestem trudna’ zmienia się na ‘mam ADHD, potrzebuję innych narzędzi’”. To nie tylko zmiana języka, ale fundament nowego, łagodniejszego myślenia o sobie. Kotlarek w przystępny sposób omawia proces leczenia, podkreślając jego złożoność i długofalowość. „Leczenie ADHD to nie punkt na mapie. To podróż” - pisze, zaznaczając, że najlepsze efekty przynosi podejście dwutorowe: farmakoterapia i psychoterapia. Jednocześnie uspokaja, że leczenie „nie jest próbą naprawiania siebie, ale decyzją: nie chcę tylko przetrwać, chcę naprawdę żyć”. Szczególnie poruszające są fragmenty dotyczące zmęczenia, maskowania i wypalenia. „ADHD burnout to rachunek za lata udawania, że nadążasz” - to zdanie może być dla wielu czytelników bolesnym, ale wyzwalającym odkryciem. Autorka z dużą wrażliwością pisze też o hormonach, interocepcji, potrzebie struktury i wsparcia społecznego, pokazując ADHD jako doświadczenie całościowe, a nie wyizolowany problem jednostki. Książka zawiera liczne przykłady, ćwiczenia, historie innych osób, linki do grup wsparcia i konkretne wskazówki, gdzie i jak szukać pomocy. Napisana jest prostym, zrozumiałym językiem, bez medycznego nadmiaru, ale z dużą dbałością o rzetelność. To pozycja wartościowa nie tylko dla osób z ADHD, lecz także dla ich bliskich. „Dorosłość z ADHD, czyli między chaosem a kreatywnością” to książka, która daje wiedzę, nadzieję i poczucie bycia widzianym. Przypomina, że „osoby z ADHD potrzebują nie litości, ale zrozumienia, struktury, wsparcia i akceptacji”. To lektura, która może stać się pierwszym krokiem ku łagodności - i ku lepszemu życiu.

𝐾𝑒𝑒𝑝 𝑀𝑒 𝐼𝑛 [𝑆𝑒𝑟𝑖𝑎 𝑂𝑛 𝑇ℎ𝑒 𝐼𝑛𝑠𝑖𝑑𝑒 𝑇𝑜𝑚 2]🌹 🌹ɴᴀᴛᴀʟɪᴀ “ʙʀɪᴅᴠᴠ” ꜰʀᴏᴍᴜᴛʜ🥀 🥀𝚆𝚢𝚍𝚊𝚠𝚗𝚒𝚌𝚝𝚠𝚘 𝙱𝚎𝚈𝚊🥀 ℚ: Ulubiona sztuka? ♫︎ᴛʜɪꜱ ᴛᴏᴡɴ ~ ɴɪᴀʟʟ ʜᴏʀᴀɴ♫︎ 💚Odtąd Claude Monet miał być najpierwszą i ostatnią myślą każdego dnia. Musiała odkryć, kim naprawdę był.💚 ✰✰✰✰✰/✰✰✰✰✰ ⤳ Literatura Young Adult ⤳ Boston ⤳ Walka z przeszłością ⤳ Second Chance «𝐷𝑒𝑑𝑦𝑘𝑎𝑐𝑗𝑎: Mojemu artyście, który sprawił, że odzyskałam swoje kolory. I każdemu, kto wciąż postrzega świat w odcieniach czerni i bieli.» |ᴋɪʟᴋᴀ ꜱᴌᴏ́ᴡ ᴏ ᴀᴜᴛᴏʀᴄᴇ| • W wieku 13 lat zdała sobie sprawę, że świat to zbiór opowieści. Zaczęła tworzyć własne, aby stać się jego częścią. 𝑪𝒍𝒂𝒖𝒅𝒆 𝑴𝒐𝒏𝒆𝒕 𝒛̇𝒚𝒋𝒆 𝒊 𝒎𝒊𝒆𝒔𝒛𝒌𝒂 𝒘 𝑩𝒐𝒔𝒕𝒐𝒏𝒊𝒆. 𝓕𝓪𝓫𝓾ł𝓪: ༄ Moda na graffiti tworzone przez naśladowców sławnych artystów rozlewa się po USA. Zainspirowani przez Vincenta van Gogha z Charlotte w Karolinie Północnej, w kolejnych stanach ujawniają się współcześni Dali, Klimt, Picasso. ༄ Twórca pozostawiający swoje dzieła na murach Bostonu podpisuje się "Monet". Willow March, młoda stażystka w lokalnej gazecie, podejmuje w jego sprawie dziennikarskie śledztwo. ༄ W ramach swoich poszukiwań Willow trafia na zajęcia malarstwa prowadzone przez Evandera Hartwella. ༄ A jednak może się okazać przydatny dla prowadzącej śledztwo adeptki dziennikarstwa ~ o ile pomoże jej zrozumieć artystyczny zamysł, jaki stoi za działaniami tajemniczego Moneta. ༄ Hartwell zgadza się zostać przewodnikiem March po świecie sztuki. Stawia jej tylko jeden warunek. Chce namalować jej portret. 𝓑𝓸𝓱𝓪𝓽𝓮𝓻𝓸𝔀𝓲𝓮 𝓟𝓲𝓮𝓻𝔀𝓼𝔃𝓸𝓹𝓵𝓪𝓷𝓸𝔀𝓲: ༄ Willow March ~ dziennikarka, prowadzi śledztwo na temat artysty Claude Moneta. ༄ Evander “Claude Monet” Hartwell ~ artysta, ma swoje studio Colorless. 𝓜𝓸𝓳𝓪 𝓸𝓹𝓲𝓷𝓲𝓪: ༄ 𝐾𝑒𝑒𝑝 𝑀𝑒 𝐼𝑛 to spin off Let Me In, od początku wiedziałam, kim jest Claude, ale jednak byłam w szoku jak się dowiedziałam. ༄ Niczego w fabule mi nie zabrakło, wszystko było piękne i wartościowe. W odpowiednim czasie oraz przepięknie napisane. ༄ Wątek Walki z Przeszłością ~ każdy z nas ma jakieś demony, które nas prześladują. ༄ Willow i Evander są barwni i są przeciwieństwami siebie. Bardzo się z nimi związałem. ༄ Pióro Natalki, jest dla mnie ciekawe i na pewno dla młodszych osób. Chociaż na początku się nie polubiłam, to teraz jestem zakochana. Zobaczymy jak przy innych książkach. ༄ Książka idealna dla osób, które lubią sztukę i sprawy, gdzie kogoś trzeba odnaleźć. Iskierki nie zabrakło i wielbię tę powieść za to. Natomiast nie było u mnie emocji przy czytaniu tej historii, ༄ Czy polecam? Zdecydowanie Tak. 

„In my 20’s” @aleksandra_pawlik to poradnik, który staje się pewnego rodzaju instrukcją obsługi dorosłości - dorosłości nieidealnej, nieoczywistej i czasami absurdalnej, czyli takiej jakiej chyba każdy z nas doświadcza na codzień. Lekcje zawarte w książce są życiowe, podane w łagodny, przyjemny sposób - zupełnie, jakby jakby starsza siostra czy najlepsza przyjaciółka udzielały porad. Niby nie ma w niej nic odkrywczego (szczególnie, gdy jest się już „dorosłym” dorosłym 😉), jednak sama chętnie sięgnęłabym po taki przewodnik te 15 lat temu, gdy dopiero wchodziłam w dorosłość - jest w nim mnóstwo tematów, które mogą okazać pomocne dla młodego człowieka. Co cudowne - po książkę mogą sięgnąć też „pełnoprawni” dorośli, by odświeżyć sobie życiowe prawdy, które dla nich stały się już normą codzienności.

Sekret sztuki wzbogacenia się - Bob Proctor, Sandy Gallagher - Wydawnictwo OnePress Zmień myślenie o sukcesie i pieniądzach - stwórz życie którego pragniesz Wykorzystanie potencjału Ścieżka bogactwa Nawyki Praktyki Zmiany Koncepcja Wallence’a D. Wattlesa Dla tych co mierzą wysoko, mają cele i chcą osiągnąć sukces. Wskazówki, nawyki, praktyki - wszystko aby zrozumieć koncepcje, zrozumieć czemu ludzie tkwią w miejscu i co zmienić. Zmiany do stosowania w codziennym życiu. Bardzo konkretne praktyczne, szczegółowe. Droga krok po kroku, sposoby do wykorzystania, proste i zrozumiałe

CeCe i Nash znają się od lat, jednak życie każdego z nich układa się tak, że idą w swoją stronę. CeCe wyjeżdża, a Nash zostaje gwiazdą hokeja. Mijają lata. Kariera hokeisty dobiega końca, a kobieta po ciężkim rozstaniu wraca w rodzinne strony. To tam spotyka Nasha ponownie. Przystojny gwiazdor hokeja, dorywczy kowboj, weekendowy barman, a do tego jej nowy szef. Dzielą ich dziesiątki obietnic, setki wątpliwości, wiek i lojalność wobec rodziny. Ale łączy ich kiełkujące uczucie i namiętność, którym ciężko się oprzeć. „Serce na wodzy” nie jest odkrywczą książką. Mogłabym powiedzieć, że jest książką jakich wiele. Ale to nic złego! Cudownie spędziłam z nią czas i wspaniałe się bawiłam czytając historię CeCe i Nasha. Tym razem w pierwszej kolejności wspomnę o cudownym klimacie małego miasteczka, który faktycznie czuć. Bardzo podobała mi się również relacja rodzinna oraz przyjacielska, jaka została przedstawiona w książce. Dzięki tym elementom historia stała się ciekawsza i niejednokrotnie mnie rozbawiła. Chciałabym mieć taką głowę do zbierania pieniędzy jak Mabel. CeCe na samym początku książki wydawała mi się rozrabiarą. To pierwsze wrażenie przemija kiedy poznajemy ją lepiej, ale i tak podoba mi się, że ma w sobie zadziorność i potrafi się bawić. To bohaterka zaradna, troskliwa, szukająca prawdziwego szczęścia po ciężkim momencie w swoim życiu. Nash to taki typ „jaskiniowca”. Ona jest moją i koniec. Kiedy zrozumiał jak zależy mu na CeCe nie pozwolił nikomu się do niej zbliżyć. Jednak nie była to chora zaborczość, a raczej zachowanie, z którego niejednokrotnie wynikały zabawne sytuacje. Ta para potrzebowała czasu żeby zrozumieć, że za namiętnością kryją się uczucia, ale kiedy to do nich dotarło zbudowali cudowny związek. CeCe była dla Nasha kotwicą, która ratuje go przed przeszłością. Nash był dla CeCe mężczyzną, pokazującym jej, że zasługuje na wszystko, bo jest tego warta. Książkę uważam za naprawdę przyjemną. To historia niewymagająca, ale taka przy której można się pośmiać i spędzić przyjemnie czas. Już nie mogę się doczekać kolejnych tomów tej serii.