Recenzje

„Nie każdy potrafi przebaczać. Dlatego przeznaczenie tak różni się od miłości. Przeznaczenie potrafi wybacza, a miłość tego wybaczenia się boi. I być może dlatego nie zawsze umieją iść razem w parze. W końcu przeznaczenie potrafi i uczy wybaczać nawet największe cierpienie, a miłość woli wybrać nienawiść, by ochronić się przed bólem.” Bo nawet najwspanialsza miłość nie jest w stanie ochronić przed rozczarowaniem, a kłamstwa i ból, jaki zadają, przyczyniają się do utraty zaufania i rozstania z ukochaną osobą. Destiny i Oscar dwoje ludzi, których połączyło szczere uczucie, ale rozdzieliły kłamstwa, tajemnice i niedopowiedzenia. Oscar przez to, że odwlekał powiedzenie prawdy Destiny, to złamał jej serce, gdy wszystko wyszło na jaw. Teraz ona stara się uleczyć swoje serce i musi skonfrontować się z przeszłością, a tym bardziej podjąć decyzje czy będzie umiała wybaczyć Oscarowi. Za to on nie widzi szans na odzyskanie ukochanej, ale gdy tylko nadarza się okazja, zamierza z niej skorzystać i zrobić wszystko, by naprawić swoje błędy. Oboje dla dobra projektu i podpisania umowy, starają się udawać, że są dalej razem, co nie zawsze im wychodzi. Ale dzięki temu zyskują szansę od losu, by jednak zawalczyć o siebie. Tylko czy są na to gotowi? Czy będą umieli rozmawiać ze sobą, a może pojawią się kolejne tajemnice między nimi? Czy będzie umiała znowu mu zaufać? „- Kłamał, a to wystarczający powód. - Być może tak. Ale kłamstwa dzielą się na kategorie. Te, które nie da się wybaczyć, i te, które się da. Musiałabyś zdecydować, którą drogę wybierasz.” Karolina po raz trzeci zabrała nas do życia Destyni i Oscar, by pokazać nam ciąg dalszy ich historii. Zakończenie drugiego tomu złamało nie tylko serce bohaterom, ale i moje a teraz dostało szansę na posklejanie go. Chodź nie będzie to łatwe i przyjemne, bo emocje, niepewność i napięcie wylewają się z każdej kartki tej historii. Karolina zręcznie prowadzi nas przez labirynt tajemnic, niedopowiedzeń i decyzji, które wpływają na ich życie. Pokazuje jak bardzo potrafi, być bolesne praca i widywanie się z kimś, komu oddało się serce, a kto zna każdy nasz słaby punkt. Ciężko jest odbudować utracone zaufanie, ale nie jest to nie możliwe, gdy chodzi o prawdziwe uczucia. Oboje są zmuszeni do zastanowienia się nad swoimi wyborami i czego tak naprawdę pragną. Do tego jedni pragną im pomóc, ale znajdą się też tacy, którzy chcą im tylko zaszkodzić. Czytając sama się zastanawiałam, co bym zrobiła na ich miejscu. Chociaż kilka razy się wkurzyłam, bo wystarczyło, żeby zaczęli, ze sobą rozmawiać i mogliby uniknąć co niektórych kłótni. Niekiedy komunikacja i rozmowa to podstawa, by uniknąć niedopowiedzeń i pretensji. Zakończenie daje nadzieje, ale przed bohaterami jeszcze daleka droga i kilka przeszkód do pokonania, więc z niecierpliwością czekam na kolejny tom.

Szukacie książki, która jest lekka, przyjemna i idealna na jeden wieczór? To Bezwzględnie Twój będzie strzałem w dziesiątkę! 📚✨ Jak obiecywała autorka w przedmowie - dostajemy dokładnie to, czego się spodziewamy: fajną, rozrywkową ale ze szczypią ognia lekturę, która wciąga od pierwszej strony, ale nie wymaga zbytniego zaangażowania. 😊 Motyw listów był naprawdę fajnym dodatkiem, który urozmaicał fabułę. Za to odliczanie do 25. urodzin bohaterki - super pomysł! Każdy rozdział zaczynał się nowym rokiem i wprowadzał ciekawą dynamikę do opowieści. ⏳ Tak, książka momentami bywa absurdalna, ale to chyba właśnie czyni ją tak wciągają i zabawną. 😅 Wątek romantyczny? No cóż, był zdecydowanie spicy! 🔥 Momentami absurdalny, zaborczy, mocno erotyczny - wręcz wyolbrzymiony, ale o to chyba właśnie chodziło w tej historii! 😅 Taki miał być, intensywny i pełen pasji. Każdy jego element sprawiał, że nie można było oderwać się od lektury. Natomiast motyw prezentów urodzinowych - po prostu uroczy! 🎁💕 Jeśli szukacie książki, przy której będziecie się śmiać, relaksować i po prostu dobrze bawić, Bezwzględnie Twój jest zdecydowanie lekturą, którą warto dodać do swojej listy! 💖 ale uwaga tak jak autorka ostrzega jest 50/50 szans ze wam się spodoba!

Powiem szczerze — nie wiązałam z tą książką wielkich nadziei. Sama nie wiem dlaczego, po prostu tak wyszło. Sięgnęłam po nią bez większych oczekiwań, raczej z ciekawości niż z przekonania… i chyba właśnie dlatego zaskoczyła mnie jeszcze bardziej. Po przeczytaniu kilku pierwszych rozdziałów wciągnęła mnie na tyle, że pochłonęłam ją w jeden wieczór. Historia wciąga stopniowo, ale skutecznie — zanim się obejrzałam, nie byłam w stanie jej odłożyć. Styl pisania Oliwii Kryspin jest prosty, ale jednocześnie konkretny i treściwy. Tempo akcji zostało dobrze wyważone, a napięcie budowane jest z wyczuciem i z każdą kolejną stroną tylko narasta. To zdecydowanie jedna z tych historii, z którymi warto się zapoznać. Emocje, jakie towarzyszyły mi podczas czytania, są trudne do opisania. Z każdą kolejną stroną poznajemy nowe fakty, które mieszają w głowie i zmuszają do ciągłego analizowania wydarzeń. Nic nie jest tu oczywiste, a to tylko potęguje wrażenia. „Kill me firts” to książka, która pozytywnie mnie zaskoczyła i zostawiła z niedosytem. Jestem bardzo ciekawa dalszej drogi autorki i z przyjemnością sięgnę po jej kolejne historie.

Brałam tę książkę totalnie w ciemno i to był jeden z najlepszych wyborów, jakie miałam w tym roku, a mamy dopiero luty 🤭🤭 Książka jest jednocześnie urocza i śmieszna, momentami ze śmiechu to nie wytrzymywałam, ale była też dawka słodkości, przy której dosłownie się rozpływałam, ale też niektóre momenty, przy których dosłownie się tak mocno irytowałam, że miałam ochotę, rzucić książką o ścianę. Zacznę może od Pacey’a, on był prostym chłopakiem, ale z zasadami, wiedział, co chce od życia i przede wszystkim wiedział jak traktować Winnie, która zdecydowanie potrzebowałam kogoś takiego przy sobie, co prawda niektóre jego wybory były wręcz głupie, jednak jestem mu to w stanie wybaczyć, bo miał swoje problemy zdrowotne, które mogły przekreślić wszystko, nad czym pracował od lat, ale z drugiej strony wystarczyła JEDNA szczera rozmowa bez kłótni. Mamy również Winnie, skrzywdzoną dziewczynę przez życie, szczególnie po śmierci matki, jednak tak cholernie silna, że ja za każdym razem podziwiałam, kiedy próbowała pokazać jak bardzo sobie radzi w życiu (nie zawsze jej to wychodziło) ALE MOJA ULUBIONA SCENA TO TA Z WUJKIEM RJ XDDDDDDDD myślałam, że się zleje ze śmiechu. Kolejna sprawa jest to, że miałam cały czas w głowie Pacey’a, który ma metr dziewięćdziesiąt i jest napakowanym hokeistą i prowadził mini coopera, cudowny widok. Kocham w tej książce również motyw przyjaźni, który został poprowadzony i od strony Winnie, chociaż Katherine była lekko pierdolnięta, to był jeszcze Max, oh god potrzebuje kogoś takiego w swoim życiu, a nie przepraszam, mam już taką osobę 🤭🤭 to Pacey również miał świetnych przyjaciół, którzy wspierali go na każdym kroku, szczególnie jeśli chodzi o jego zdrowie po wypadku (musicie przeczytać, żeby zrozumieć) Kończę swój wywód na tym, że z całego serduszka polecam tę książkę i czekam zniecierpliwiona na kolejny tom, chcę wiedzieć kto będzie następny 😭😭

Przenosimy się do tematu przystojnych sportowców, a konkretniej siatkarzy. Nasza bohaterka, Everly od dziecka uwielbia ten sport. Teraz prowadzi social media lokalnej drużyny, w której gra przystojny Ethan (którego czasem przyjaciele muszą pchnąć, aby dokonał niektórych decyzji). Cała historia bardzo ładnie przenika się z charakterami bohaterów oraz skrywanymi tajemnicami. Jest to romans, po którym nie spodziewałam się wiele, ale koniec końców zostałam mile zaskoczona. Widać, że autorka ma jeszcze trochę do przepracowania - styl, sposób kształtowania dialogów; ale wszystko da się ogarnąć w swoim czasie. Ja bawiłam się naprawdę nieźle i jestem bardzo ciekawa czym autorka jeszcze nas zaskoczy oraz tego, jaki kierunek ostatecznie przybierze jej twórczość.