Recenzje

Książka „Dzika nadzieja. Uzdrawiające słowa, które pomagają znaleźć światło w mroczne dni” autorstwa Donna Ashworth to zbiór poezji, który czyta się szybko i dość przyjemnie. Teksty są krótkie, proste w odbiorze i mają taki typowo refleksyjny, momentami kojący klimat. Nie jestem jakąś wielką fanką poezji, ale potrafię ją docenić i widzę, kiedy może naprawdę poruszyć innych. W tej książce było kilka wierszy, które faktycznie mi się spodobały - były dość życiowe i łatwo było się w nich odnaleźć. Dla mnie jednak ogólny wydźwięk tej książki był trochę bardziej skierowany do starszych kobiet. Pojawiają się tematy macierzyństwa, przemijania czy menopauzy. Czuć też taki vibe osoby, która dużo w życiu przeżyła, często stawiała innych na pierwszym miejscu i teraz próbuje się z tego uwolnić, odzyskać siebie i znaleźć w tym wszystkim nadzieję. Niektóre fragmenty naprawdę trafiają i mogą dać chwilę zatrzymania czy refleksji, ale nie jest to raczej coś, co mocno mnie poruszyło. Mimo wszystko dobrze się czyta przemyślenia, które samemu się czasami ma. 

💙Recenzja: Nastawiłam się dobrze jednak OGROMNYM MINUSEM DLA MNIE JEST PISANIE Z PERSPEKTYWY 3 OSOBY. Nie mówię że to jest złe ale ja nie potrafię czytać takich książek, mam wrażenie że to wtedy nie oddaje realnych odczuć bohaterów. Sama historia jest okej i idealna dla osób które kochają sztukę. To jest jeden z głównych wątków, sztuka i walka o nią. Historia ukazuje również problemy rodzinne i zniewagę dzieci przez rodziców co czasami jest społecznym problem prawdziwego życia i uważam że ten temat został poruszony bardzo dosadnie. Pojawia się również wątek miłosny ale mam wrażenie że książka bardziej opiera się na sztuce i też nie widzę że strony bohaterki większego zaangażowania. Za to końców całkowicie was zaskoczy dlatego polecam wam przeczytać i rozwiązywać zagadkę wraz z bohaterką 🫣

Bardzo konkretna i jednocześnie pełna zrozumienia książka, która pomaga spojrzeć na emocje i trudne zachowania z zupełnie innej perspektywy. Zamiast „naprawiać” czy tłumić emocje - uczy, jak je rozpoznawać i regulować. Szczególnie cenna dla rodziców, bo pokazuje, co tak naprawdę stoi za zachowaniem dziecka (i naszym własnym!). Znajdziecie tu wiele praktycznych wskazówek, przykładów z życia i prostych sposobów na wprowadzanie spokoju tam, gdzie wcześniej był chaos. To książka, która daje narzędzia, ale też ogromną ulgę i zrozumienie.

Przed Wami idealny poradnik dla początkujących. Do książki podeszłam na początku z lekkim dystansem. Znam pióro autorki i wiem, że lubi się ona zagłębiać w różne duchowe praktyki, a mi tym razem zależało na podejściu czysto psychologicznym. Najlepsze jest to, że dostałam dokładnie to, czego oczekiwałam. To jest książka dla tych, którzy chcą w końcu sięgnąć po to narzędzie i skończyć z szukaniem wymówek. Dla tych, którzy nie wiedzą od czego zacząć swoją praktykę. I na końcu dla tych, co z tyłu głowy mają masę pytań o sens i istotę medytacji. Wszystkie te przypadki znajdują swoje miejsce w tej krótkiej książce. Rozmiar jest największym atutem tego poradnika. Ciężko nam zmotywować się do zmian, kiedy musimy przeczytać obszerną publikację z masą profesjonalnej wiedzy. Tutaj dostajemy 150 stron z najważniejszymi informacjami teoretycznymi i praktycznymi, a całość napisana bardzo przyjaznym i "ludzkim" językiem. Książka nie narzuca nam tępa, częstotliwości, techniki ani żadnego innego szablonu praktyki medytacyjnej. Jej zadaniem jest uświadomić nas o możliwościach, które daje nam regularne wyciszenie. Autorka zachęca nas do zmian, odkrywania i próbowania nowych sposobów, aż znajdzie się ten który najbardziej pasuje do naszej osobowości oraz stylu życia. Dużo tu bazy naukowej, tj. badania i postacie historyczne. Jednak to nie jest podręcznik, a ta wiedza jest podawana w ramach ciekawostki i zwiększa autorytet autorki w oczach czytelnika. Nie jest to bardzo wyszukana wiedza, a taka, która jest powszechnie znana. Usystematyzowanie tego wszystkiego w jednym miejscu ułatwia zbieranie niezbędnych informacji i motywuje do wykorzystywania zdobytych umiejętności w praktyce. Polecam każdemu, kto czuje, że to może być coś dla niego, ale nie może znaleźć punktu wyjścia i odpowiedniej motywacji. Dziękuję za wewnętrzną moc do wielkich zmian.

Czy lubicie motyw drugiej szansy dla byłej/byłego w książkach? 🤔📖  ❤️🥰 „Redemption of Sins” (tom 3) to historia, która mimo poruszania cięższych tematów okazała się dla mnie zaskakująco lekką i przyjemną odskocznią od ostatnich lektur. Fabuła zaczyna się od spotkania Kiary z jej byłym chłopakiem po 7 latach. Ich rozstanie było trudne i bolesne, więc można się spodziewać emocjonalnego rollercoastera… i rzeczywiście emocji tu nie brakuje. Samo ich ponowne spotkanie? Trochę mnie rozbawiło 😅 Bohaterowie dosłownie na siebie wpadają, co wypadło dość satyrycznie. Liczyłam na coś bardziej złożonego, więc ten moment był dla mnie lekkim rozczarowaniem. Jednym z większych minusów jest też fakt, że bez znajomości poprzednich części można się pogubic, szczególnie w relacjach i powiązaniach między bohaterami. Mimo że teoretycznie da się czytać osobno, zdecydowanie polecam zachować chronologię. Mimo tych drobnych zgrzytów, to naprawdę przyjemna, „otulająca” historia, idealna na spokojny, wiosenny wieczór 🌸 A zakończenie? Ciepłe, komfortowe i po prostu miłe ❤️ Jeśli szukacie czegoś emocjonalnego, ale jednocześnie lekkiego w odbiorze to może być dobry wybór dla Was!🤭📖