Recenzje

Jest to historia o wiedźmie i łowcy. Jest to dla mnie coś nowego, bo tak jak wspomniałam nie czytam książek tego typu, ale nie żałuje ani jednej sekundy czytania tej historii. To wszystko jest tak fajnie opisane, akcja rozwija się w idealnym tempie. Autorka według mnie ma bardzo lekki styl pisania i NAPRAWDĘ bujną wyobraźnie. Jak na jednotomówkę da się wciągnąć w tę historię. Mniej niż 300 stron, a da się tak fajnie wczuć. Historia Nory mnie urzekła, fajnie jest przeczytać coś zupełnie innego niż zwykły romans czy darki. Końcówka mogłaby być zupełnie inna. Autorka mogła tutaj fajnie wprowadzić np. zmianę w zachowaniu Sytriego. Brak przemiany bohatera jest dla mnie największym minusem całej historii. Jednak chętnie przeczytała bym kontynuację lub "dodatkowy" rozdział. Książka przeznaczona jest dla czytelników 18+.

Suma wszystkich strat. Jak ukształtowało cię dzieciństwo" to nasza nowość autorstwa @paluszakania od @wydawnictwo_sensus to książka, którą czyta się trochę jak rozmowę z kimś bardzo uważnym i życzliwym. Kimś, kto nie ocenia, nie poprawia na siłę, ale spokojnie pomaga zrozumieć, skąd w nas biorą się różne emocje i reakcje. To, co najbardziej porusza, to ogromna czułość wobec czytelnika. Autorka przypomina, że nasze „trudne” cechy nie wzięły się znikąd - kiedyś były sposobem na poradzenie sobie z rzeczywistością. I zamiast się za nie obwiniać, możemy spróbować spojrzeć na siebie z większą łagodnością. To naprawdę kojące doświadczenie. Bardzo wartościowe są też opisy stylów charakteru - napisane tak, że łatwo się w nich odnaleźć, ale bez poczucia zaszufladkowania. Do tego ćwiczenia i pytania, które nie przytłaczają, tylko zapraszają do spokojnej refleksji, w swoim tempie. To książka, do której chce się wracać - nie po gotowe odpowiedzi, ale po zrozumienie i odrobinę spokoju. Daje poczucie, że nie trzeba być idealnym, żeby być „wystarczającym”. I że każdy krok w stronę poznania siebie jest już czymś bardzo ważnym. Jeśli szukasz lektury, która otuli, a jednocześnie pozwoli spojrzeć na siebie trochę głębiej - to naprawdę piękny wybór.

Po trzech tomach trylogii flawless chyba każdy z nas chciał więcej. Po rozstaniu z tymi bohaterami pragnęliśmy jak najszybciej do nich wrócić. I choć Marta zapierała się rękami i nogami przed napisaniem dodatku, po słuchaniu, jak bardzo ta trylogia nami poruszyła wreszcie się przekonała. I to była jej najlepsza decyzja. Powrót do historii dzieciaków z Moreton był jak długo wyczekiwany powrót do domu z dalekiej podróży. Albo jak znalezienie schronienia w deszczowy dzień. Był jak dostrzeżenie światła latarni podczas sztormu. Dał nam nadzieję, przyniósł mnóstwo ekscytacji. Samo przeczytanie dodatku było niesamowitym przeżyciem, a zrobienie tego w wersji ilustrowanej było spełnieniem moich marzeń. Obrazki perfekcyjnie oddawały obrazy, które wytwarzały się w mojej głowie podczas czytania. Ujrzenie swoich wyobrażeń na oczy było naprawdę fascynujące. Na sam koniec chciałabym podziękować Marcie za napisanie tej książki. Była tym czego potrzebowałam. 

„Czy serce, które przywykło do wojny, będzie w stanie pokochać spokój…” Od zawsze wiedział, że jego powołaniem jest wojsko, ale po stracie najlepszego przyjaciela musiał stawić czoła poważnym wyzwaniom. Powraca do rodzinnego miasta, aby zregenerować siły i spełnić ostatnią wolę przyjaciela. Kiara, dawna miłość Killiana i siostra jednego z najlepszych bramkarzy NHL, choć kochała hokej, postanowiła obrać własną drogę. Siedem lat temu byli dla siebie wszystkim, teraz są praktycznie sobie obcy. Jednak los nie powiedział ostatniego słowa w ich relacji - ponownie krzyżując im swoje drogi. Czy uczucia, które kiedyś ich połączyły, zdoła pokonać złe wspomnienia, krzywdzące słowa oraz ślady wojny, które wryły blizny na jego sercu? Wzruszająca historia drugich szansach, która nie jest łatwa - wręcz przeciwnie, pełna bólu, cierpienia i radzenia sobie ze stratą. Czasem trzeba poczuć stratę , aby uświadomić sobie, że miłość, która się skończyła, była lekarstwem na cały ból. Autorka porusza trudne tematy, które mogą wywoływać w czytelniku skrajne emocje. Temat wojny oraz piętno, które jej towarzyszy, zmieniają człowieka - nikt nie jest taki sam po tym, co zobaczył na froncie. Realistyczne emocje, które towarzyszą lekturze, pozwalają na mentalne zbliżenie się do bohaterów. Widać, jak bardzo zmieniło ich życie przez te siedem lat - nie oszczędziło ich, wręcz przeciwnie, kładło im kłody pod nogi. Może ich uczucie się skończyło, a może to po prostu nie był ich czas. Obiecał, że następnym razem zrobi wszystko, aby kobieta dała mu kolejną szansę - i dotrzymał tego słowa. Udowodnił, że czas to jedynie liczba, a prawdziwa miłość pokona wszelkie przeciwności. Killian to twardy zawodnik, bohater, który pomimo upadków pokazuje, że potrafi podnieść się z kolan i udowodnić wartość swoich obietnic. Choć stracił kogoś ważnego, nie dopuści do tego, aby stracić kogoś więcej. Cóż, ich historia dobiegła końca, ale autorka najwyraźniej nie zamknęła drzwi do tego uniwersum, więc możemy spodziewać się kolejnej emocjonalnej historii.

Z Paisley Hope mam stabilną relację, wiem czego się u niej spodziewać Wróciłam na Ranczo Srebrzyste Sosny i dostałam to czego oczekiwałam. Tering uczuć to drugi tom z serii Ranczo Srebrzyste Sosny. Poznajemy Ivy Spencer, która jak burza wpadł na ranczo i podejmuje się pracy swoich marzeń- trenowaniu rasowych koni. Jej szefem jest Wade Ashby, który nie umie się nawet uśmiechać ale dla niej zrobi wyjątek. Czyli to co lubimy, prawda? Oboje noszą w sercach blizny, utrata bliskich i ciężar toksycznych relacji. Razem podejmą się wybrania i wytrenowania konia do startu w Kentucky Derby. Los nie przestaje pchać ich ku sobie a oni nie umieją z tym walczyć. Budują relacje na zaufaniu, szczerości i wspólnych pasjach. Idą swoim tempem i na swoich zasadach. Nie ma między nimi niejasności, nie pojawia się tu wątek braku komunikacji, za co dziękuję autorce bo nie jestem w stanie tego przełknąć. Minusem hitori jest za to ilość spicy scen Tak już zrozumieliśmy, że się sobie bardzo podobają. U Paisley Hope już tak jest więc przyjmuję to z pokorą sięgając po jej książkę. Ogromnym urokiem tej opowieści są bliscy naszych głównych bohaterów. Ciepli, otwarci, zabawni i kochani. Tworzą cudowną rodzinkę, której nie da się nie lubić. Sceny kiedy wszyscy razem spędzają czas są bezcenne. Autorka oczywiście puszcza nam oczko czego możemy spodziewać się w kolejnych tomach a ja to bardzo lubię. Zaskoczeniem za to dla mnie było, że autorce udało się mnie wzruszyć dlatego Pewnie jeszcze wrócę na to ranczo zobaczyć co słychać w tej małej mieścinie.