Recenzje

Nakładem Wydawnictwa Sensus ukazała się książka, która będzie przydatna dla każdego rodzica. Natalia Fedan, psycholożka i autorka książki „Samoregulacja w praktyce. Jak opanować własne emocje i wspierać rozwój emocjonalny dziecka” przekonuje, że kluczem do spokoju jest zrozumienie mechanizmów rządzących naszym układem nerwowym. To głęboka, a jednocześnie przystępna lekcja skupienia, która pomaga nauczyć się zwracać uwagę na sygnały płynące z ciała. Autorka rzuca wyzwanie współczesnemu światu przebodźcowania, w którym elektronika, cukier i pośpiech nieustannie drenują nasze zasoby. Przekonuje, że za wieloma „trudnymi” zachowaniami - zarówno dorosłych jak dzieci - stoi nadmierny stres, a nie brak dobrej woli. 👌 Dużym atutem książki jest jej praktyczny aspekt. Autorka nie skupia się jedynie na teorii, ale daje czytelnikom do ręki konkretne narzędzia, które pozwalają odkrywać ukryte stresory, zanim doprowadzą one do wybuchu. Uczy, jak zarządzać własnym napięciem w skuteczny sposób, co może przekładać się na lepsze relacje z najbliższymi. Wartościowym aspektem tego wydania jest skupienie na wspieraniu samego siebie. Autorka z ogromną empatią przypomina, że aby zadbać o rozwój emocjonalny dziecka, musimy najpierw zaopiekować się własnym „dobrostanem”. To lektura obowiązkowa dla każdego rodzica, który czuje się przytłoczony swoją rolą. Książka będzie też przydatna dla osób szukających skutecznych sposobów na powrót do wewnętrznej równowagi. To nie tylko przewodnik, ale także zaproszenie do życia w zgodzie z samym sobą.

𝑪𝑰𝑨𝑳𝑶 𝑴𝑶𝑾𝑰, 𝑼𝑴𝒀𝑺𝑳 𝑺𝑳𝑼𝑪𝑯𝑨 || 𝑵𝑰𝑪𝑶𝑳𝑬 𝑱. 𝑺𝑨𝑪𝑯𝑺  Recenzja: Ta książka naprawdę mnie wciągnęła i zaskoczyła tym, jak ciekawie oraz przystępnie potrafi tłumaczyć złożone mechanizmy działania mózgu i ciała. Już od pierwszych rozdziałów poczułam, że to nie jest zwykły poradnik, ale przemyślana i wartościowa lektura, która może realnie pomóc spojrzeć na siebie inaczej. . Najbardziej zainteresowała mnie część dotycząca neuroscience oraz tego, w jaki sposób mózg reaguje na stres, emocje i ukryte traumy. Fragmenty o tym, jak organizm „szuka bezpieczeństwa” i jak emocje potrafią wpływać na nasze samopoczucie fizyczne, były dla mnie niesamowicie intrygujące. Czytając, miałam wrażenie, że wiele rzeczy zaczyna się układać w logiczną całość i że autorka opisuje coś, co dotyczy ogromnej liczby ludzi, tylko często nie zdajemy sobie z tego sprawy. . Ogromnym plusem jest to, że książka nie kończy się na teorii. Daje konkretne narzędzia, ćwiczenia i sposoby pracy nad sobą. Podoba mi się również jasny podział na części: od zrozumienia podstaw, przez przygotowanie do zmiany, aż po proces „oduczania się” i budowania siebie na nowo. Szczególnie mocne wrażenie zrobiły na mnie rozdziały o samowspółczuciu, pracy z wewnętrznym dzieckiem oraz odzyskiwaniu kontroli. . To książka, która nie tylko inspiruje, ale też motywuje do działania. Czyta się ją lekko, a jednocześnie daje dużo do myślenia. Zdecydowanie polecam każdemu, kto chce lepiej zrozumieć swoje emocje, reakcje i ciało, ja na pewno będę do niej wracać. 💌 🌺 

„Tego uczucia nie da się zaplanować… nawet w excelu” W tym zdaniu kryje się tyle prawdy. Bo żadne algorytmy nie są w stanie zaplanować miłości. Jeśli szukasz romansu, który jest dojrzały ale też trudny, to trafiliście idealnie. Sutton jest osobą, która od początku zaskarbia sobie sympatię czytelnika przede wszystkim przez to, jak radzi sobie w życiu. Jest osobą, na która absolutnie każdy może liczyć. Susie jest przeuroczą, mądrą dziewczynką, która dzięki Sutton może doświadczyć rodziny. Hugh początkowo zachowuje się jak sztywniak, jednak potem z upływającym czasem otwiera się zarówno na Sutton, jak i Susie. Za wszelką cenę chce on zapewnić dziewczynom bezpieczeństwo. Od początku historii między głównymi bohaterami można wyczuć wyraźne napięcie. Wszystko, co dzieje się między nimi ma odpowiednie do ich sytuacji tempo i pozwala czytelnikowi skupić się na drobnych gestach. A bohaterowie mimo przeciwności losu, jakie spotykają po drodze I które komplikują to, co udało im się już zbudować, chcą naprawiać sytuację. Książkę czytało się bardzo lekko. Język i forma narracji są bardzo przyjemne i relaksujące. Ludka bardzo dobrze umie wprowadzić czytelnika w świat bohaterów i zaskarbić jego uwagę. Polecam wam bardzo serdecznie zajrzeć do twórczości tej autorki! Sądzę, że się nie zawiedziecie!

3/5 ⭐ Książka nie jest zła, ale nie jest też jakoś specjalnie wciągająca. Na samym początku Amy jest przedstawiona jako odważna i silna dziewczyna ponad po roku czasu potem co do tego miałam wątpliwości jednak mimo tego byłam pod wrażeniem jak potrafiła sobie poradzić z problemami. Historia naprawdę ma potencjał i w niektórych momentach rzeczywiście się wciągnęłam w jej czytanie jednak miałam sporo takich przerywników bo sama gubiłam się w całej historii. Jednocześnie zdaję sobie sprawę, że bohaterowie to tylko nastolatki i podejmowane przez nich decyzje są a nawet czasami powinny być nieodpowiednie. Dodatkowym plusem były takie słodkie czasem momenty pomiędzy bohaterami. „𝐆𝐝𝐲𝐛𝐲 𝐬𝐥𝐨𝐰𝐚 “𝐤𝐨𝐜𝐡𝐚𝐦 𝐜𝐢𝐞̨“ 𝐝𝐳𝐢𝐚𝐥𝐚𝐥𝐲 𝐣𝐚𝐤 𝐳𝐚𝐤𝐥𝐞̨𝐜𝐢𝐞, 𝐤𝐭𝐨́𝐫𝐞 𝐦𝐨𝐠𝐥𝐨 𝐛𝐲 𝐜𝐢𝐞̨ 𝐳𝐚𝐭𝐫𝐳𝐲𝐦𝐚𝐜, 𝐰𝐲𝐤𝐫𝐳𝐲𝐜𝐳𝐚𝐥𝐛𝐲𝐦 𝐣𝐞 𝐦𝐢𝐥𝐢𝐨𝐧 𝐫𝐚𝐳𝐲“

"Ś𝐦𝐢𝐞𝐫𝐭𝐞𝐥𝐧𝐚 𝐊𝐫ó𝐥𝐨𝐰𝐚" ☆☆☆☆☆/𝟓 𝑫. 𝑨. 𝑩𝒆𝒓𝒆𝒕𝒂 Witam i o zdrowie pytam. Przychodzę dziś z recenzją "Śmiertelnej Królowej" od Dagmary Berety! O mój Boże. CO TO BYŁO?! Nie ma lepszego słowa opisujące fabułę niż "mocne". Autorka zastosowała naprawdę ogromną liczbę plot twistów, że nie oderwiecie się od lektury i nawet się nie obejrzycie, a będziecie już na końcówce! Historia po prostu wciąga i wciąga! To była jedna z pierwszych moich romantasy w życiu i teraz już rozumiem, dlaczego wiele osób tak chwali ten gatunek! CUDO! Zdecydowanie moją faworytką - jeżeli chodzi o bohaterów - jest Calvia. To postać, która jest jednocześnie divą, ale również zna granice i wie kiedy ich nie przekraczać, trzyma się swoich postanowień i jest pomocną osobą. Uwielbiam tą postać! Jedyne, co mogło zirytować czytelnika to masowe powtórzenia i przyznam, że tak zagłębiłem się w fabułę, że ich nie zauważyłem! Dla mnie pisanie powieści w pierwszej osobie jest takie bardziej obszerne. Wtedy poznajemy więcej emocji, przeżyć i prawdziwej opinii bohatera czy jego odczuć do czegokolwiek. Czytając "Śmiertelną Królową" byłem pewny, że jest to właśnie pisane w pierwszej osobie, natomiast dopiero na 50 stronie znalazłem "on"/"ona" i wtedy zrozumialem, ze to jest pisane w trzeciej osobie! Mówię to, ponieważ świadczy o tym, że autorka w bardzo dobry sposób opisuje uczucia bohaterów i ich relacje. Jak na debiut jest to cu-do-wna książka! Myślę, że nawet gdyby to nie była pierwsza książka autorki to i tak bym się zakochał w powieści. Moja ogromna polecajka dla fanów romantasy 14+ i nie tylko!