Recenzje
Nowy początek. Uratuj mnie
Recenzja książki "Nowy początek. Uratuj mnie" autorstwa Zofii Pyłypczuk „Nowy początek. Uratuj mnie” to emocjonująca i poruszająca się powieść autorska Zofii Pyłypczuk, która przenosi czytelnika w świat relacji, opisane rozwiązanie i własne drogi. To historia, która może zostać zmieniona w życiu człowieka, gdy zostanie uznana za nieznane. Główna bohaterka, której losy śledzimy, staje się przed koniecznością zbudowania swojego życia na nowo. Pyłypczuk z empatią przedstawia jej wewnętrzne zmagania, lęki i wyzwania, co sprawia, że bohaterka staje się niezwykle piękna. Jej powiadomienia są namacalne, a jej połączenie do odnalezienia szczęścia i spokoju, które wydaje się być inne, co każdy z nas, w którym wystąpiło natychmiastowe życie odc Autorka radzi sobie z przedstawieniem procesu zmiany, jakie jest wyzwanie w bohaterce. Powieść to nie tylko opowieść o miłości czy relacjach, ale także o samopoznaniu i rozwoju osobistym. Pyłypczuk zręcznie prowadzi czytelnika przez środki uruchamiające, jak trudno jest wydostać się z siebie i uruchomiony Fabuła książki jest pełna zwrotów akcji, które trzymają się w walce i że trudno jest się oderwać od lektury. Pyłypczuk ma talent do wzmacniania i kreowania scen pełnych dramatyzmu, które angażują czytelnika od pierwszej do ostatniej strony. Relacje między postaciami są realistyczne, z głębią i złożonością, co dodaje historię w Powyższy opis jest stosowany w rzeczywistości i miejsca w świecie. Bohaterka wykorzystuje się, jako rozwiązanie sobie z przeciwnościami losu, jako zastosowanie wyboru i jak określono w sobie siły, poprzez zastosowanie od nowej. To uniwersalna opowieść, która z uwagi na trafienie do wielu odbiorców, dotyczy ich wieku lub doświadczeń życiowych Pod względem stylistycznym „Nowy początek. Uratuj mnie” jest napisany w sposób dostępny, ale jednocześnie wyposażony w sposób. Zofia Pyłypczuk ma dar opowiadania, który sprawia, że czyta się z wielką przyjemnością. Jej styl jest płynny i lekki, co pozwala na szybkie odprowadzanie paliwa, a jednocześnie może spowodować poważne problemy w sposób zrozumiały i angażujący. „Nowy początek. Uratuj mnie” to powieść, która nie jest dostarczana tylko dla dorosłych, ale także skłania się do refleksji nad własnym życiem, wyborami i tym, co naprawdę liczy się w dążeniu do szczęścia. Zofia Pyłypczuk stworzyła poruszającą się historię, która długo pozostaje w sercu i umyśle czytelnika. To lektura dla każdego, kto poszukuje wyników i wykonania własnego „nowego początku”.
Nowa szansa. Bracia Winslow #4
"Nowa szansa" to czwarta część popularnej serii o braciach Winslow autorstwa duetu Max Monroe. Ta książka to nie tylko romans, ale także głęboka opowieść o życiowych zawirowaniach, drugich szansach i odkupieniu. Główna bohaterka, Maria Baros, to postać wyjątkowa - silna, ambitna, ale jednocześnie pełna wewnętrznych sprzeczności i nieoczekiwanych wyzwań. Jej życie, z pozoru uporządkowane i stabilne, ulega całkowitej przemianie, kiedy decyduje się zostać surogatką dla swojej siostry. Decyzja ta, zrodzona z miłości do rodziny, okazuje się być początkiem wielkich zmian w jej życiu. Kiedy tragiczny wypadek odbiera przyszłym rodzicom dziecka życie, Maria musi stanąć przed trudnym wyborem - czy podjąć się nieplanowanego macierzyństwa, co koliduje z jej dotychczasowym życiem zawodowym i ambicjami. Jednocześnie poznajemy losy Remingtona Winslowa, mężczyzny, który niegdyś skradł serce Marii, ale ich drogi rozeszły się wiele lat temu. Remy, dawniej pewny siebie i charyzmatyczny, teraz jest postacią nieco przygaszoną, naznaczoną bolesnymi doświadczeniami. Po rozstaniu z Marią znalazł miłość u boku Charlotte, kobiety, która miała zostać jego żoną. Niestety, jego szczęście okazało się ulotne - narzeczona opuściła go w dniu ślubu, łamiąc mu serce i pozostawiając go z głębokim poczuciem zdrady i osamotnienia. To bolesne przeżycie sprawiło, że stał się samotnikiem, unikającym bliskości i trzymającym się z dala od jakichkolwiek związków. Spotkanie Marii i Remingtona po latach, zupełnie przypadkowe i niespodziewane, odbywa się w wyjątkowo klaustrofobicznych okolicznościach - w zepsutej windzie, gdzie oboje zostają uwięzieni na kilka godzin. To spotkanie, które mogłoby być jedynie niezręcznym wspomnieniem dawnej miłości, staje się iskrą, która na nowo rozpala uczucia, które oboje starali się zakopać głęboko w przeszłości. Rozmowy, które prowadzą w tej zamkniętej przestrzeni, pełne są nostalgii, ale także nowo odkrytej fascynacji. Oboje zdają sobie sprawę, że ich życie zmieniło się nieodwracalnie, ale iskra, która kiedyś ich połączyła, nigdy nie zgasła. Najbardziej poruszającym momentem w książce jest scena porodu, kiedy to Remy, przez przypadek będący świadkiem narodzin dziecka Marii, pomaga jej przetrwać te trudne chwile. Ten moment jest kluczowy dla ich relacji - nie tylko ze względu na fizyczne wsparcie, które mężczyzna oferuje swojej byłej miłości, ale przede wszystkim z powodu emocjonalnej więzi, która na nowo się między nimi rodzi. Remington, który wcześniej unikał wszelkich zobowiązań, nagle odnajduje sens w nowej roli - nie tylko jako partnera Marii, ale także jako ojca dla jej dziecka. Jego przemiana jest stopniowa, ale głęboka - od skrytego samotnika do mężczyzny gotowego na nowo otworzyć swoje serce i przyjąć odpowiedzialność za kogoś więcej niż tylko siebie. "Nowa szansa" to jednak nie tylko historia o miłości, ale także o trudnych wyborach i bolesnych rozterkach. Kobieta, mimo że zaczyna dostrzegać w Winslowie mężczyznę, którego kiedyś kochała, nie może pozbyć się obaw, że historia się powtórzy. Jej podświadome lęki przed ponownym zranieniem oraz odpowiedzialność za małe dziecko sprawiają, że nie potrafi całkowicie zaufać Remyemu. Jej obawy, że mógłby ją ponownie zostawić, tym razem nie tylko raniąc ją, ale także jej córkę, dodają tej historii głębi i realizmu. Max Monroe w "Nowej szansie" mistrzowsko kreują emocjonalne napięcie, balansując pomiędzy radością a lękiem, miłością a obawami. Historia Marii i Remingtona to piękny przykład na to, że miłość może odrodzić się nawet po latach, ale wymaga to odwagi, szczerości i gotowości do zmierzenia się z przeszłością. To opowieść o drugich szansach, które los daje nam w najmniej spodziewanych momentach, ale także o tym, że nie zawsze jest łatwo z nich skorzystać.
Puck me up
Mikko Heikkinen wydaje się nikim innym jak gburem, jednak po czasie okazuje się, że to tylko pozory. Niedźwiedź jest gburem, ale dla każdego prócz Hazel. Hazel miała napisać książkę i po sprawie. No, ale książka byłaby wtedy zbyt nudna, więc dzieje się wiele rzeczy po drodze. Przeżywając te chwile z bohaterami czułam istny rollercoaster emocjonalny. Główna bohaterka ma problemy, które są na porządku dziennym. Niska samoocena, brak samoakceptacji. Jednak Mikko widzi ją totalnie inaczej niż ona siebie. Uwielbiam Mikko I Hazel. To jak wiele razy niedźwiedź pokazywał Haz jej wartość, jest przesłodkie. Minusem jest ta ilość słodkości na końcu. Polecam!! ⭐⭐⭐⭐⭐/⭐⭐⭐⭐⭐
Puck me up
Hazel jest znakomitą ghostreaderką, a Mikko gwiazdą drużyny NHL. Łączy ich zlecenie, które dziewczyna ma dla niego wykonać całkowicie anonimowo, jednak sprawy się komplikują i sytuacja zmusza ich do wejścia w pewien układ. Ta książka jest GE-NIA-LNA! Już nawet nie chodzi o fakt, że jest to romans hokejowy, które uwielbiam ponad wszystko, i że ten hokej rzeczywiście odgrywa tutaj ważną i widoczną rolę, ale jestem całkowicie oczarowana fabułą i jej autentycznymi, z krwi i kości bohaterami. Hazel jest cudowna. Autorka wyszła poza schemat i wykreowała wspaniałą postać, która nie jest zrobiona na wzór modelek o rozmiarach 90/60/90 , tylko jest z odrobiną ciałka, doskonale niedoskonała, naturalna i niesamowicie inteligenta i wartościowa. Wiele razy zaimponowała mi swoim zachowaniem i postawą wobec innych bohaterów tej powieści. Znów Mikko uchodzi za (jak lubi go nazywać główna bohaterka) fińskiego niedźwiedzia, ponieważ swoim początkowym zachowaniem stwarza pozory gbura, jednak prawda jest taka, że jest on wspaniałym opiekuńczym i wyrozumiałym słodzikiem. Zawsze myśli o Hazel, dosłownie na każdym kroku i widać to w gestach wobec niej. Idealny kandydat na książkowego męża. Pióro Autorki bardzo przypadło mi do gustu. Jest lekkie, przyjemne i potrafi ona budować błyskotliwe dialogi. Do tego uchwyciła w tej powieści moje ulubione motywy, takie jak fake dating, slow burn i one house trope i poprowadziła je w tak perfekcyjny sposób, że nie mogłam się oderwać od lektury. A jakby tego było mało, to wplotła w fabułę wiele trudnych tematów, które skłaniają do refleksji i nadają książce głębi. Ludzie często oceniają drugiego człowieka po wyglądzie, nie znając go w żadnym stopniu i nie zdają sobie sprawy, jak niektóre komentarze czy zachowania mogą na niego wpłynąć. “Puck Me Up” to piękna i zachwycająca swoją fabułą książka, która jest z rodzaju tych komfortowych i jednocześnie poruszających. Uwielbiam w niej dosłownie wszystko i zdecydowanie trafia do moich ulubieńców. Ogromnie polecam!
Wszystko, co w tobie kocham #2
Fortunateem ponownie udowadnia, że potrafi mistrzowsko prowadzić czytelnika przez labirynt emocji i napięcia. To jak zakończyła dodawanie rozdziałów na wattpadzie w "Wszystko co w tobie kocham" to prawdziwy rollercoaster, który trudno porównać do czegokolwiek innego - nawet do najbardziej irytujących przerw reklamowych. Na szczęście możemy już cieszyć się papierowa wersją tej dylogi 🔥 Główna bohaterka, Snow Crawford, to postać niezwykle złożona, która na oczach czytelnika przechodzi fascynującą i inspirującą transformację. Z delikatnej, stłamszonej dziewczyny, która przez większość życia była podporządkowana mężowi, zmienia się w silną, niezależną kobietę, gotową walczyć o swoje miejsce w świecie. Jej przemiana jest pełna determinacji i odwagi - to postać, która nie boi się stawić czoła nawet najtrudniejszym wyzwaniom. Snow nie jest już tylko żoną gangstera - staje się matką, wojowniczką i kobietą, która zna swoją wartość. Aziel, jej mąż, to bohater, który w równym stopniu fascynuje, co irytuje. Jego wewnętrzne konflikty, wynikające z trudnej przeszłości, sprawiają, że jest postacią pełną sprzeczności. Z jednej strony to człowiek o silnym charakterze, który stara się kontrolować wszystko i wszystkich wokół siebie. Z drugiej strony - jest niepewny, zazdrosny, a jego traumy z dzieciństwa nieustannie rzucają cień na jego relacje z bliskimi. Fortunateem z wyjątkową precyzją przedstawia jego zmagania z samym sobą, co czyni go postacią zarówno tragiczną, jak i ludzką. Relacja między Snow a Azielem jest główną osią narracyjną tej dylogii, a jej rozwój to prawdziwa emocjonalna podróż. Początkowo oparta na dystansie i nieufności, ich więź stopniowo ewoluuje w coś znacznie głębszego, choć nie mniej burzliwego. Autorka doskonale ukazuje, jak wiele przeszkód muszą pokonać obie postacie, aby zbudować związek oparty na zaufaniu i wzajemnym szacunku. Ich małżeństwo to prawdziwe pole bitwy, gdzie każda decyzja, każde słowo może mieć daleko idące konsekwencje. Postacie drugoplanowe, takie jak Vesper, odgrywają kluczową rolę w tej historii, dodając jej dodatkowego wymiaru dramatyzmu. Vesper, jako ochroniarz i powiernik Snow, wprowadza do opowieści element napięcia i niepewności. Jego relacja ze Snow jest skomplikowana, a jego obecność w życiu jej syna dodatkowo komplikuje sytuację, wywołując zazdrość i frustrację u Aziela. Konflikt między tymi dwoma mężczyznami to kolejny element, który dodaje głębi fabule, podkreślając, jak trudno jest zbudować stabilny związek w świecie pełnym tajemnic, niedopowiedzeń i namiętności. Finał dylogii to prawdziwa emocjonalna eksplozja, która dostarcza czytelnikom mnóstwa niespodzianek i trudnych decyzji. Fortunateem nie boi się poruszać trudnych tematów, takich jak przebaczenie, lojalność i granice, które jesteśmy gotowi przekroczyć w imię miłości. Autorka nie daje łatwych odpowiedzi, nie oferuje prostych zakończeń - zamiast tego zostawia czytelników z historią, która jest skomplikowana, pełna zawirowań i zmusza do refleksji.