Igrzyska śmierci i filozofia. Rz...

Igrzyska śmierci i filozofia. Rzecz o podglądactwie

Autorzy:   , ,

Stron: 240
Ksiazka drukowana Druk (oprawa: miękka) Ksiazka drukowana Druk (oprawa: miękka) + eBook 3w1: PdfPDF ePubePub MobiMobi 3w1 w pakiecie: PdfPDF ePubePub MobiMobi
Wydawca: Editio
Wydawca: Editio
Wydawca: Editio
Cena:
34,90 zł
Cena promocyjna: Oszczędzasz: 34,90 zł
34,90 zł 69,80 zł
Cena promocyjna: Oszczędzasz: 6,98 zł
27,92 zł 34,90 zł
Dodaj do koszyka
Kup terazstrzalka

Druk
Książka drukowana
34,90 zł
Druk + eBook
Książka drukowana Pdf ePub Mobi
34,90 zł
69,80 zł
eBook
Pdf ePub Mobi
27,92 zł
34,90 zł

Chleba, igrzysk i filozofii!

Rozrywka może być niebezpieczna. Programy takie jak Big Brother czy Top Model udowodniły, że nasze zamiłowanie do podglądactwa może zamienić się w niebezpieczną rozrywkę. Postapokaliptyczny świat Panem nie jest wcale tak bardzo odmienny od naszej rzeczywistości, a jego głębsza analiza otwiera nam oczy na wiele zwykłych, codziennych problemów.

Dlaczego bawi nas oglądanie cierpienia innych? Czy zasady moralne wciąż obowiązują, gdy walczymy o przetrwanie? Czy można nami manipulować i kontrolować nas tak łatwo jak mieszkańców Panem? A może już jesteśmy kontrolowani w zdradliwy sposób, który umyka naszej uwadze? Dzięki zawartym w tej książce niebanalnym spostrzeżeniom będziesz mógł wejść głębiej w świat Igrzysk śmierci i lepiej zrozumieć ich bohaterów, fabułę oraz zakres poruszanych tam tematów.

Igrzyska i lekturę czas zacząć!

  • Podziękowania: "To jak z tamtym chlebem. Cokolwiek zrobię, nie jestem w stanie spłacić zaciągniętego u ciebie długu" (7)
  • Wstęp: Niech rozpoczną się Igrzyska śmierci i filozofia! (9)

Część I "Nie nazwałbym słabością zamiłowania do tego, co piękne": sztuka opierania się Kapitolowi

  • 1. "Nic nie przebije takiej rozrywki"
  • Sztuka mimetyczna i potworna w Igrzyskach śmierci (15)
    Brian McDonald
  • 2. "Gdzieś między wstążkami do włosów a tęczą"
  • Jak nawet najkrótsza piosenka może zmienić świat (29)
    Anne Torkelson
  • 3. "Będę waszym kosogłosem"
  • Siła i paradoksy metafor w trylogii Igrzyska śmierci (41)
    Jill Olthouse

Część II "Jesteśmy kapryśnymi, głupimi istotami": głód moralności w niemoralnym świecie

  • 4. "Ostatnio jednak trudno liczyć na rachunek prawdopodobieństwa"
  • Moralność i szczęście w trylogii Igrzyska śmierci (53)
    George A. Dunn
  • 5. Radość patrzenia na cierpienie innych
  • Schadenfreude i Igrzyska śmierci (67)
    Andrew Shaffer
  • 6. "Znowu jestem jego dłużniczką"
  • Katniss, prezenty i niewidzialne sznurki (79)
    Jennifer Culver

Część III "Jestem promienna niczym słońce" - nauka naturalna, nienaturalna i nie-aż-tak-dziwna

  • 7. Konkurencja i uprzejmość
  • Darwinistyczny świat Igrzysk śmierci (91)
    Abigail Mann
  • 8. "Żaden zmiech nie jest dobry" - czy naprawdę?
  • Tworzenie międzygatunkowych chimer (103)
    Jason T. Eberl

Część IV "Peeta piecze, ja poluję": czego Katniss może nas nauczyć o miłości, trosce i płci kulturowej

  • 9. Dlaczego Katniss wybiera Peetę?
  • Spojrzenie na miłość oczami stoika (115)
    Abigail E. Myers
  • 10. "Ona nie ma pojęcia. W ogóle nie rozumie, jak ludzie na nią reagują"
  • Katniss i polityka gender (123)
    Jessica Miller
  • 11. Czasem światu brakuje ludzi, którym zależy
  • Katniss i feministyczna etyka troski (137)
    Lindsey Issow Averill

Część V "Głód nie zajrzy ci w oczy, jeśli uda ci się odnaleźć siebie": jak być sobą, gdy wszystko wokół to tylko gra

  • 12. Dlaczego Katniss ponosi klęskę, ilekroć udaje?
  • Autentyczność i pozory w trylogii Igrzyska śmierci (149)
    Dereck Coatney
  • 13. Kim jest Peeta Mellark?
  • Problem tożsamości w Panem (159)
    Nicolas Michaud

Część VI "Oto rada. Nie dajcie się zabić": przewodnik trybuta po moralności i logice wojny

  • 14. I co mieliby zrobić z tym bezpieczeństwem?
  • Moralność i wojna każdego z każdym na arenie (169)
    Joseph J. Foy
  • 15. Kto sieje wiatr, ten zbiera burzę
  • Tradycja wojny sprawiedliwej i rebelia przeciwko Kapitolowi (181)
    Louis Melançon
  • 16. Dylemat trybuta
  • Igrzyska śmierci i teoria gier (191)
    Andrew Zimmerman Jones

Część VII "Państwo chyba się opiera na bardzo kruchych podstawach, skoro garść jagód może doprowadzić do jego upadku": filozofia polityczna Coriolanusa Snowa

  • 17. Dyscyplina i podatne ciało
  • Regulowanie głodu w Kapitolu (203)
    Christina Van Dyke
  • 18. "To wszystko jest nie tak"
  • Dlaczego jeden z największych myślicieli Rzymu gardziłby Kapitolem (215)
    Adam Barkman
  • 19. Lekcja trwa
  • Władza i przywileje w Panem (225)
    Chad William Timm

  • Autorzy: Nasza brygada oporu (235)
Osoby, które kupowały książkę, często kupowały też:
Cena: 34,90 zł
Bóg Einsteina
Tadeusz Niwiński
Cena: 34,90 zł
Cena: 29,00 zł
Cena: 39,90 zł
Osoby, które kupowały książkę, często kupowały też:
Niewidzialny
Sandra Horn
Cena: 0,00 zł
Sensu sens
Marek Adamik
Cena: 29,60 zł
Podzielona na siedem części i licząca dziewiętnaście esejów książka Igrzyska śmierci i filozofia stanowi nieoficjalny dodatek do trylogii Susanne Collins i filmu o tym samym tytule na podstawie bestsellerowej serii. To już druga pozycja redakcji Williama Irwina, z jaką przyszło mi mieć do czynienia. Gra o tron i filozofia okazała się przyjemną lekturą znacznie poszerzającą różnorodne motywacje i interpretacje świata Martina. Czy Igrzyskom śmierci udało się wyjść zwycięsko z tego mariażu popkultury i wiekowe

Książka posiada siedem połączonych ze sobą rozdziałów, w których autorzy (naukowcy i wysoko cenieni w swojej dziedzinie myśliciele) starają się uwypuklić elementy filozoficzne zawarte w powieściach Collins. Pierwsza część zawiera rozważania na temat mimetyzmu oraz roli sztuki w totalitarnym świecie Kapitolu. Kolejna opowiada o źródłach braku moralności, trzeci rozdział podejmuje próby interpretacji darwinizmu oraz reprezentuje zdroworozsądkowe podejście do międzygatunkowych chimer występujących w trylogii. Następny fragment skupia się na zagadnieniu uczucia miłości i roli płci kulturowej głównych bohaterów. Filozofia teorii gier i metody prowadzenia zwycięskich wojen obejmują piąty i szósty moduł książki. Ostatni, siódmy rozdział, porusza problematykę polityki i władzy, jaka spoczywa w rękach rządzących.

Podczas lektury nie mogłam pozbyć się wrażenia, że niektóre artykuły były pisane schematycznie, niekiedy na siłę, ponieważ autorzy do mniej lub bardziej znanej koncepcji filozoficznej dobierali sobie odpowiednie fragmenty książek i tym samym udowadniali z góry postawione tezy. O ile w przypadku Gry o tron mnogość przytaczanych argumentów miała swoje realne odzwierciedlenie w tekstach źródłowych, tak w Igrzyskach śmierci wiele artykułów oddaje wcześniej przyjęte założenia (na przykład teksty Anne Torkelson, Andrew Shaffera czy Adama Barkmana). Niektóre w ciekawy sposób zbierały w całość najważniejsze cechy i motywacje danego bohatera (eseje Abigail E. Myers, Derecka Coatney’a,Nicolasa Michauda) oraz rzucały nowe światło na najważniejsze składniki świata przedstawionego (teksty Christina Van Dyke’a, Chada Williama Timma i Louisa Melancona).

Od strony naukowej zbiór esejów nie jest zaskakujący. Bazuje głównie na najważniejszych działach światowej filozofii, jakich uczą się studenci humanistyki na pierwszym roku studiów (Rousseau, Foucault, Platon, Sokrates, Hobbes i inni). Najbardziej oryginalnymi myślicielami, których idee wykorzystano w tekstach, okazali się Philip Rieff, Simone de Beauvoir i Bourdieu. Igrzyska śmierci i filozofia reprezentują nurty od starożytności po postmodernizm, dzięki temu książka jest adresowana do szerokiego grona odbiorców.

Na uwagę zasługuje szata graficzna, dopasowaną do polskiego wydania trylogii. Całość została bardzo dobrze opublikowana, ponieważ nie zawiera żadnych błędów edytorskich, a każdy esej ma na końcu spis bibliograficzny, do których pozycji naukowych i filozoficznych tekstów źródłowych odwoływali się autorzy. Jedyna rzecz, jaka mnie miejscami irytowała, to bezpośrednie zwroty do czytelnika. Mam świadomość, że to norma w amerykańskich tekstach popularnonaukowych, jednak przyzwyczajona jestem do trzecioosobowego, neutralnego stylu europejskich badaczy.

Reasumując – tym razem połączenie kultury popularnej z filozofią nie przyniosło pozytywnych skutków. Niektóre teksty okazały się zbyt sztampowe, inne mało odkrywcze, w większości powtarzając znane czytelnikom fakty na temat totalitarnego świata Kapitolu i jego mieszkańców. Igrzyska śmierci i filozofia to pozycja przeznaczona wyłącznie dla osób zaznajomionych ze wszystkimi częściami trylogii Collins. W książce aż roi się od spojlerów i kluczowych cytatów z finalnego Kosogłosa, dlatego warto zapoznać się z całością twórczości Collins, zanim się sięgnie po filozoficzne rozważania.

efantastyka.pl PATTYCZAK, 2013-10-31

    pokaż wszystkie