Recenzje

Phineas Gage należał do tych ludzi, o których mówi się z zachwytem i wdzięcznością. Był dobrym szefem, należącym do roztropnych, punktualnych i zacnych ludzi. W trakcie wykonywania prac z materiałem wybuchowym przez jednego z podwładnych, wydarzył się wypadek, który spowodował, że metalowy pręt w dwóch miejscach przebił jego czaszkę i przeleciał na wylot głowy.

Ku zdumieniu i radości współpracujących z nim kolegów okazało się, że nic straszliwego się nie wydarzyło. Po pewnym czasie kiedy rany zagoiły się, wydawało się, że Phineas powróci do pracy i będzie tym samym człowiekiem. Bardzo szybko wyszło jednak na jaw, że nastąpiły poważne zmiany w osobowości. Utracił możliwość posługiwania się inteligencją emocjonalną - wraz z utratą części mózgu, Phineas Gage stracił umiejętność przekształcania własnych emocji i impulsów w logiczne działanie.

Na kolejnych przykładach zawartych w książce Travisa Bradberry i Jean Greaves "Podręcznik inteligencji emocjonalnej", łatwo zrozumieć czym tak naprawdę jest inteligencja emocjonalna. Samoświadomość, samokontrola, świadomość społeczna, i zarządzanie relacjami stają się kluczem do osiągania życiowych sukcesów. Ludzie którzy potrafią korzystać ze swojej inteligencji emocjonalnej odnoszą sukcesy, w odróżnieniu od tych, którzy posiadając wysokie IQ nie znają się na prawdziwym sekrecie sukcesów.

Inteligencja emocjonalna pozwala kontrolować własne zachowanie, radzić sobie z relacjami międzyludzkimi i podejmować w życiu słuszne decyzje. Umiejętność odczytywania cudzych emocji to z kolei genialny klucz do serc i kieszeni klientów.

Czy potrafisz zarządzać relacjami międzyludzkimi, umiesz pokonywać barierę między emocjami i zdrowym rozsądkiem, wiesz jak korzystać z inteligencji emocjonalnej w relacjach partnerskich? Jeśli choć na jedno pytanie odpowiedziałaś z wahaniem natychmiast sięgnij po lekturę którą szczerze polecamy!

Odkrywanie własnej psychiki jest bardzo przyjemne, zwłaszcza, gdy wyniki zgodne są z naszymi dotychczasowymi, zwykle pozytywnymi wyobrażeniami. W tej sytuacji sięgnięcie po "Podręcznik inteligencji emocjonalnej" Travisa Bradberry´a i Jeana Greavesa to dla wielu ryzyko, ale w sumie - jak się zorientujemy - opłacalne. Z książki dowiadujemy się, jak wzmocnić swoje EQ (inteligencję emocjonalną), by móc lepiej rozumieć innych, odkryć samego siebie i poznać wpływ emocji na codzienne życie.

Lekturę rozpoczynamy od bardzo obrazowej prezentacji działania mózgu. Upraszczając: bodziec, jakiego doznajemy, najpierw budzi w nas emocje, a dopiero później trafia do przedniej części mózgu - odpowiedzialnej za myślenie racjonalne. Proces komunikowania się między obszarem powstawania emocji, a obszarem myślenia racjonalnego jest źródłem inteligencji emocjonalnej, po której my oceniamy innych, a inni nas. U jednych może to być wąska, polna, wyboista droga, u innych - wielopasmowa autostrada. Im intensywniejszy ruch na tej trasie, tym wyższy poziom inteligencji. Jak ją doskonalić - dowiadujemy się z książki.

Poznajemy przy okazji różnicę między inteligencją kognitywną (IQ - umiejętność czytania, pisania i rozwiązywania zadań matematycznych) i EQ - inteligencją emocjonalną. I gdy na pierwszą nie mamy wpływu, EQ można przez całe życie rozwijać. Z korzyścią dla naszej kariery, a przy okazji wzmacniając system immunologiczny i stan zdrowia. Z drugiej części książki dowiemy się, jak zmierzyć poziom EQ. Z kolei wyniki testu pozwolą zorientować się, jakie umiejętności są naszą mocną stroną, a nad jakimi musimy popracować. Z tą wiedzą możemy rozpocząć regularny trening mózgu i panowania nad emocjami.

Ostatnią część podręcznika poświęcono możliwościom wykorzystywania inteligencji emocjonalnej w pracy - także w zespołowym działaniu - i w domu, gdzie właściwe wykorzystywanie EQ pozwala na harmonijne współżycie partnerów, jak i wychowanie szczęśliwych dzieci.

"Komunikacja niewerbalna" to termin‚ który w latach 90. ubiegłego stulecia cieszył się olbrzymią popularnością. Konsekwencją szybko wzrastającego zainteresowania było obniżenie się poziomu kursów z tego zakresu i uproszczone pojmowanie związanych z tym pojęć. Przede wszystkim komunikację niewerbalną ograniczano do "mowy ciała"‚ która jest przecież tylko jednym z jej elementów. Dla przykładu wymienić można takie pojęcie nie mieszczące w terminie "mowa ciała"‚ jak "sprzeczność i niejasność przekazu". To uproszczone podejście prowadziło do sytuacji‚ w której chęć zrozumienia człowieka ograniczała się do tego, by odpowiednio go zaszufladkować. W związku z tym powstało też szereg fałszywych wyobrażeń i mitów.

Niniejsza książka stanowi wynik poważnych badań naukowych‚ rozprawia się z błędnymi pojęciami szafowanymi uprzednio i daje solidne podstawy do całościowego i wszechstronnego poznania zagadnienia. Opracowano ja w formie podręcznika. Na początku każdego rozdziału podano zasadnicze tezy wykładu "w pigułce"‚ wykład zilustrowano zdjęciami‚ a na zakończenie przekazuje się "inspirację do własnych przemyśleń i program uzupełniający". Opanowanie podanego materiału daje czytelnikowi potężną broń w poznaniu własnej osobowości‚ sterowaniu własnym zachowaniem‚ poznaniu ludzi w kontaktach i w związku z tym ewentualnym uzyskaniem nad nimi przewagi czy też wprost manipulacji.

Pierwotnie "inteligencję emocjonalną" utożsamiano z umiejętnością dobrego współżycia z ludźmi. Dopiero po 1980 roku odkryto związek tego typu inteligencji z indywidualnymi osiągnięciami‚ powodzeniem w życiu i sukcesem zawodowym jednostki. Następnie okryto cztery składniki inteligencji emocjonalnej łączące się w kompetencję osobistą i społeczną. Zmieniło to kompletnie poprzednie poglądy i sposób myślenia o sukcesie. Badania tego fenomenu‚ jakim jest "inteligencja emocjonalna", są w toku i jak na razie dalekie od ostatecznego zakończenia‚ ale już obecnie można stwierdzić‚ że nie jest to coś‚ co w każdym człowieku stałe i niezmienne. Wręcz przeciwnie‚ wiele zależy od tego, jak wykorzystujemy to‚ co dane nam zostało przez naturę‚ a również jak pracujemy nad udoskonaleniem wrodzonych zdolności.

Książkę napisano na podstawie ponad 500 tys. badań‚ które umożliwiły opracowanie strategii‚ z których może skorzystać każdy. Opracowano je korzystając z przykładów potwierdzających teorię. Autorzy zalecają‚ by po poznaniu przedstawionych w książce koncepcji poświęcić się doskonaleniu własnych umiejętności‚ gdyż jest to wiedza‚ której nie można sobie przyswoić studiując modele teoretyczne czy ucząc się faktów‚ a tylko poznając własną osobowość.

Publikacje o zarządzaniu pisane są zazwyczaj nudnym, hermetycznym językiem. Ale można też opowiedzieć o zarządzaniu lekko i z humorem, zwłaszcza o jego ludzkiej stronie. Debiutancka powieść Rafała Szczepanika, konsultanta, trenera i szefa firmy szkoleniowej "Training Partners", z pewnością jest takim właśnie eksperymentem.

Czytelnicy, którzy lubią sensacyjną fabułę, a zarazem chcą zdobyć wiedzę o zarządzaniu, mają powód do zadowolenia. Mogą bowiem wciągnąć się w kryminalną akcję, z międzynarodowym szpiegostwem i działaniami mafii w tle, a przy tym obserwować, jaki wpływ na rozwój wydarzeń mają decyzje biznesowe, które podejmują jej głowni bohaterowie. Szczególnie, jaki wpływ na nie mają popełniane przez tych bohaterów błędy. Sensacyjna fabuła ma więc podwójne zadanie -- z jednej strony bawi czytelnika swoją wartką akcją, a z drugiej edukuje go pod kątem wiedzy z zakresu zarządzania.

Autor nie zapomniał też o czytelnikach, którzy nie przepadają za beletrystyką pełną niezwykłych wydarzeń i wolą inny rodzaj publikacji. dla nich przeznaczona jest druga część książki, w której w ciekawy sposób omawiana jest analiza błędów menedżerskich.

Rafał Szczepanik wraz z grupą pracowników od kilku lat specjalizuje się w szkoleniach menedżerskich i pracowniczych na temat zarządzania ludźmi. Na podstawie ich obserwacji powstała lista rankingowa błędów polskich szefów. Śledzenie tych błędów trwało ponad trzy lata i dotyczyło ponad tysiąca osób. Zespół "Training Partners" przeanalizował pracę kierowników, dyrektorów i prezesów. Badanie polegało na wielogodzinnych obserwacjach zachowań menedżerów, a także na wywiadach z nimi, na wypełnianiu przez nich testów i ankiet.

Menedżerowie podglądani byli w szczególnych sytuacjach. Przede wszystkim wtedy, gdy uczestniczyli w grach strategicznych i zespołowych -- symulowali zarządzanie firmą w warunkach zbliżonych do rzeczywistości, musieli kierować grupą ludzi albo wykonywać postawione przed nimi różnorakie zadania. Ponadto prowadzone były wywiady indywidualne i grupowe na temat ich codziennej pracy.

Obserwacje i wywiady prowadziło pięć osób z firmy Rafała Szczepanika. Każda z nich miała min. czteroletnie doświadczenie menedżerskie i była przygotowana metodologicznie do takich działań. Autor podzielił błędy na dwie grupy. Błędy twarde związane z decyzjami menedżerskimi i strategią działania firmy oraz błędy miękkie związane z kierowaniem ludźmi i kulturą organizacyjną. Najczęstsze z jednej i drugiej grupy występowały aż u trzech czwartych badanych firm.