Recenzje

Stosunki pomiędzy teściową a synową należą do relacji bardzo trudnych. Obie kobiety kochają jednego mężczyznę, obie chcą dla niego jak najlepiej, obie bronią domowego ogniska, obie mają najczęściej dobre intencje... jednak nie zawsze ich wzajemne relacje są satysfakcjonujące dla obu stron. Aby poznać, jak te relacje mogą się układać, zapraszam do lektury "Trudne życie synowej - jak przetrwać w związku z teściową - rady dla synowej".

Tytuł jest nieco mylący, ponieważ książka nie jest poradnikiem zawierającym wskazówki dotyczące stania się doskonałą synową. Jest to raczej zestawienie opowieści kobiet będących synowymi. Kobiety te analizują swoje relacje z matkami swoich mężów, kwalifikując je do jednej z grup - dobre, złe i okropne. Co ciekawe, zdarza się, iż podobne relacje przez jedną z synowych są oceniane jako dobre, podczas gdy inna analogiczne stosunki ze swoją teściową określa jako złe. Dla niektórych pań teściowa, która nie wtrąca się w małżeństwo syna i jest skoncentrowana na własnym życiu to skarb i wzór do naśladowania, dla innych - samolubna kobieta, której nie zależy na dobrych stosunkach z synową.

W części "okropne" opisane są relacje na pograniczu patologii, z teściowymi nie do zniesienia. W takim przypadku synowym pozostaje albo separacja od teściowej albo stworzenie silnego, nierozerwalnego frontu z mężem. Relacje z taką teściową bywają też przyczyną rozwodu (70% par rozwiedzionych w pierwszym roku małżeństwa jako główną przyczynę rozpadu związku podało problem z teściami).

Przytoczone w ostatnim rozdziale "Rady synowej dla synowej" są autorstwa kobiet, które w poprzednich rozdziałach książki podzieliły się opowieściami o swoich relacjach z teściową. Ich zwierzenia i komentarze pozwalają zastanowić się nad relacjami z teściową i - przy okazji - nad relacjami z mężem, matką i innymi członkami rodziny.

Eden Unger Bowditch jest pisarką mającą na swym koncie wiele publikacji. Pracuje jako redaktor naczelna czasopisma "The Urbanite Magazine" wydawanego w Baltimore (USA) i traktującego o sprawach miasta. Mieszka w Baltimore z mężem i dwójką dzieci.

Avila Samet jest psychologiem klinicznym. Była koordynatorem programów na rzecz rodziny w dużym szpitalu w Chicago (USA). Posiada specjalistyczną wiedzę z zakresu dynamiki stosunków rodzinnych i psychoterapii interpersonalnej. Avila prowadzi obecnie własny gabinet i mieszka ze swym mężem w Chicago.

Podobno "dowodem wysokiego wykształcenia jest umiejętność mówienia o największych rzeczach w najprostszy sposób". Według Cycerona z kolei "o trzy rzeczy człowiek musi dbać - co mówi, gdzie mówi i jak mówi". Z pomocą przychodzi nam "Retoryka" Jaroslava Kohouta.

Słowo "Retoryka" pochodzi z języka greckiego i oznacza mowę, krasomówstwo, sztukę wymowy, a także umiejętność przekonywania słuchaczy, czyli przekazywania treści perswazyjnych. Obecnie retoryka wykładana jest na wyższych uczelniach, ale także na kursach dla menedżerów, dealerów, handlowców czy pracowników instytucji handlowych. Retoryka przydaje się bowiem ludziom, którzy przekazują informacje za pomocą mowy - czyli nam wszystkim.

Mowa towarzyszy nam przez całe życie. Często to od wypowiadanych słów zależy, jak postrzegają nas bliscy, przyjaciele, współpracownicy. Dobrze jest mówić to, o czym się myśli, jednak równie ważne jest, by zawczasu przemyśleć, co należy powiedzieć. Dar przekonywania to bezcenny sprzymierzeniec. Pomaga osiągnąć cele biznesowe, ułatwia zjednywanie ludzi, jest skutecznym orężem podczas słownych utarczek.

Książka Jaroslava Kohouta odkrywa ogromną siłę słów, pokazując, jak skutecznie porozumieć się z drugim człowiekiem. Jest to przystępnie napisane kompendium dotyczące dobrej i przekonującej mowy. Autor podkreśla znaczenie słów w codziennym życiu i radzi między innymi jak umiejętnie przedstawić produkt, firmę i siebie, jak napisać dobre przemówienie, jak radzić sobie z tremą, jak się komunikować w pracy, jak bez urazy wskazywać cudze błędy, jak prowadzić negocjacje. Każdy rozdział opatrzony jest ćwiczeniami pogłębiającymi sprawność mówienia oraz zagadkami rozbudzającymi ciekawość czytelnika. Dołączony test pozwala sprawdzić zdolności retoryczne, a fragmenty przemówień Demostenesa, Cycerona i innych sławnych mówców dają możliwość nauki bezpośrednio od mistrzów słowa.

Kryminał! Janusz Czerwiński, prezes Astra Tech i wynalazca lasera fotonowego musi umrzeć. Popełnił on 17 największych błędów, jakie mogą przydarzyć się menedżerowi. Wstrzyknięta trucizna działa wolno lecz nieodwracalnie. A o tym laserze to ja już gdzieś czytałem.

Czytałem z zainteresowaniem. Dużo cytatów a także przypowieści z życia wziętych. Przedstawione kroki rzeczywiście nie są przesadnie skomplikowane. Autor książki osobiście odwiedził Polskę w grudniu 2006 r. aby nam je zaprezentować.

Komunikacja niewerbalna to pojęcie robiące furorę od lat 90-tych ubiegłego wieku. Wiedzę o komunikacji niewerbalnej zdobywamy w trakcie mniej lub bardziej profesjonalnie prowadzonych kursów oraz poradników pisanych nie tylko przez osoby, znające dogłębnie ten temat. Wszystkim, którzy szukają dobrze napisanego, szczegółowego podręcznika z zakresu komunikacji niewerbalnej z analizą biologicznych podstaw porozumiewania się polecam ponad pięćsetstronicową "Komunikację niewerbalną" autorstwa Oldricha Tegze.

Komunikacja niewerbalna pozwala na odczytywanie ludzkich zachowań, rozpoznawanie emocji na podstawie mowy ciała, odczytywanie i właściwą interpretację sygnałów wysyłanych przez innych oraz kontrolę własnego zachowania.

Od dawna wiadomo, że zachowanie, gesty i mimika odzwierciedlają emocje człowieka. Komunikaty niewerbalne stanowią potężne źródło informacji i często są łatwiejsze do odczytania niż słowa. Umiejętność obserwacji i poprawnego interpretowania zachowań innych ludzi przestała już być domeną agentów wywiadu i psychoanalityków. Dziś taka wiedza może się przydać niemal każdemu. Jedni wykorzystają ją podczas negocjacji handlowych, inni do załagodzenia sytuacji kryzysowej, a jeszcze inni do zyskania sympatii nowo poznanych osób.

Książka "Komunikacja niewerbalna" przedstawia sposoby analizy ludzkich zachowań oraz zasady prawidłowej ich interpretacji. Odczytywanie mowy ciała nie polega jedynie na przypisywaniu konkretnym gestom określonych podtekstów i znaczeń, na ludzkie zachowania wpływają także emocje. Wiele można dowiedzieć się z ułożenia dłoni, sposobu poruszania się oraz mimiki twarzy -- między innymi rozpoznać stosunek innych ludzi do siebie, chęć agresji lub dominacji lub miejsce danej osoby w hierarchii. Komunikacja niewerbalna to nie tylko gesty - informacje o człowieku niesie także postawa ciała, funkcjonowanie poszczególnych układów: mięśniowego, krążenia, nerwowego i oddechowego, chód, układ tułowia, miednicy, karku, szyi, mimika, głos, sposób dotykania czy też charakter pisma.

W "Komunikacji niewerbalnej" wszystkie te czynniki zostały szczegółowo przedstawione, by na końcu zwrócić uwagę czytelnika na kontrolowanie własnego ciała i komunikację niewerbalną w miejscu pracy -- gdzie walczymy o terytorium, o pozycję w grupie, o władzę, o dominację i o autorytet i gdzie spotykamy się z przejawami aktywności, pasywności, zaangażowania, kooperacji czy nawet zachowań seksualnych.