Recenzje

Kiedy mija początkowa fascynacja i namiętność, do związku wkrada się rutyna. Codzienne przebywanie z partnerem sprawia, że zaczynamy widzieć jego wady, sami tez nie staramy się już tak bardzo jak kiedyś. A przecież nawet w starym związku miłość może być piękna!

Niech klienci walą, walą, walą, walą do drzwi" - takie jest motto tej publikacji. Podobno Fryderyk Nietzsche powiedział kiedyś, że większość książek można streścić w jednym akapicie, bez uszczerbku dla ich wartości. Ja postanowiłem osiągnąć jeszcze więcej, sprowadzając cały kurs perswazji" do jednego zdania - przekonuje autor. Nie pozwól, aby sukces marketingowy wymknął Ci się z rąk. Obsesja posiadania Twojego produktu bowiem to jedyny właściwy stan umysłu klienta. Dlatego wywołaj go!"

Wśród wielu barwnych metafor, stosowanych przez autora książki, w pamięć szczególnie zapada "społeczny nieświeży oddech". Ów efekt, będący "konwersacyjnym odpowiednikiem nieprzyjemnego zapachu z ust", charakteryzuje nieautentyczne, nieprzemyślane i nieprzyjemne po prostu formy kontaktu między ludźmi. Za jakość tych relacji odpowiada zaś "inteligencja społeczna". W tytułowym określeniu używanym przez amerykańskiego psychologa, Karla Albrechta, widać czytelnie odwołanie do "inteligencji emocjonalnej" - terminu, który (m.in. za sprawą książek Daniela Golemana) zrobił zawrotną karierę w ostatnich 15 latach. Podobnie jak swego czasu Goleman, tak teraz Albrecht przedstawia pięć fundamentów decydujących o naszych możliwościach dogadywania się z innymi. Autor mówi więc o "świadomości sytuacyjnej" (chodzi o to, byśmy byli zawsze wyczuleni na to, że rozmowa odbywa się w określonym kontekście sytuacyjnym), "prezencji" (wrażeniu, jakie wywieramy na rozmówcy), "autentyczności" (inaczej mówiąc: szczerości), "czytelności" (zdolności do jasnego wyrażania myśli, opinii, pomysłów i intencji) oraz "empatii". Albrecht przedstawia wiele sytuacji z życia codziennego, w których wymienione przed filary inteligencji społecznej zawodzą, proponuje też testy i ćwiczenia pozwalające wzbogacić naszą skuteczność kontaktów. Jak wiele książek psychologicznych, także i tę można czytać na kilka sposobów: można traktować ją jako poradnik, ale można widzieć w niej lustro, w którym odbija się nasza osobowość. A to, czy jest ona, jak pisze, autor, "konstruktywna" czy "toksyczna" zależy już przede wszystkim od nas samych.

Tyran, egoista, perfekcjonista, a do tego nikogo nie rozumie i równie trudno z nim się porozumieć jak z osobą autystyczną. Taką opinię o swoim szefie ma wielu pracowników, którzy na myśl o nim dostają rozstroju żołądka. Jakie jest najlepsze lekarstwo na szefa J i 11 Walker, psycholog i tzw. łowczyni głów, w książce "Szefologia" nie doradza umizgów, płaszczenia się ani tzw. biernej agresji, czyli niejawnego bojkotowania przełożonych. Nie pomoże też wbijanie szpilek w symbolizującą szefa lalkę wudu. Najlepiej nauczyć się kierować szefem lepiej niż on kieruje tobą" - twierdzi Walker. Na każdego szefa jest sposób. Jeśli go jednak nie znajdziemy, zawsze można zmienić szefa, zmieniając pracę. Można też samemu zostać szefem. Wtedy mamy szansę zostać panem nadgodzin", który mało płaci, ale dużo wymaga, terroryzującym pracowników handlarzem strachu", albo szefem upojonym władzą", który tylko wymaga i rozlicza. Wybór należy do ciebie.

Jeśli czujesz, że tracisz kontrolę nad swoim życiem, gubisz się w priorytetach, a adrenalina rozsadza ci głowę, to może oznaczać, że dopadł cię stres. Trenerka i doradca organizacji w Monachium Nicole Truckenbrodt proponuje w swojej książce kilka środków zaradczych. To techniki rozładowywania i unikania napięcia. Ale także historie innych ludzi, które mają zadziałać niczym przejrzenie się w lustrze. Na końcu rozdziałów znajdują się wskazówki, złote myśli, według których warto postępować. Jeśli łączysz pracę zawodową z obowiązkami rodzinnymi, uważaj na to, aby nie wpaść w pułapkę perfekcjonizmu. Musisz iść na kompromis we wszystkim, co robisz" - radzi autorka. Ale zanim skorzystamy z jej wskazówek, musimy określić poziom naszego stresu i jego przyczyny. Bez obawy, nie jest to proces trudny. Choćby dlatego, że książeczka jest mała i czyta sieją łatwo.