Recenzje

Zaświeciła dziś nowa gwiazdka na mojej półce — „Dorosłość z ADHD, czyli między chaosem a kreatywnością” od Monika Kotlarek. To książka, która z ogromnym sercem i cierpliwością opowiada o tym, jak wygląda życie z ADHD — nie dziecięce, nie poglądowe, ale dorosłe, z całym jego chaosem, lękami, wyzwaniami… i potencjałem. Autorka krok po kroku prowadzi przez to, co większość z nas zna: rozkojarzenie, trudności z organizacją, impulsywność, poczucie bycia „inaczej” — często bez diagnozy, bez wsparcia. Dla mnie ta książka to więcej niż lektura — to przyjaciel, który mówi: „Widzę Cię. Rozumiem. I wierzę, że ten chaos można oswoić”. Po jej przeczytaniu poczułam ulgę, zrozumienie i… akceptację. Bo nie jestem „problemem”, jestem osobą z ADHD — z całym spektrum myśli, emocji, energii i potrzeb. Teraz wiem i będę starała się pielęgnować w sobie takie myśli, że nie muszę dążyć do „normalności” według cudzych standardów — mogę zbudować swoje własne zasady, swój rytm i siebie zaakceptować, że potrafię wykorzystać moją kreatywność i intensywność — planowanie, spontaniczność albo artystyczne projekty mogą być moją siłą; że self-care, wsparcie, bycie w kontakcie z osobami które rozumieją — to klucz, by nie czuć się sama w tym „chaosie”; że wiedza i zrozumienie własnego ADHD to pierwszy krok do życia pełnią — nie maskowania się, nie udawania, ale bycia autentyczną sobą. Ta książka to must have dla osób, które walczą ze sobą i swoim wewnętrznym chaosem.

Zawsze powtarzam, że rodzicielstwo zaczyna się od rodzica. Że zanim zaczniemy „naprawiać” zachowania naszych dzieci, warto najpierw zajrzeć w siebie — w nasze schematy, rany, to co wynieśliśmy z domu. I właśnie dlatego chcę polecić Wam tę książkę. „Rana odrzucenia. Ulecz dziecięce traumy i odzyskaj siebie” Sylwii Kocoń to pozycja dla dorosłych, którzy czują, że pewne reakcje — złość, dystans, lęk przed bliskością, poczucie niewystarczalności — nie biorą się znikąd. To przewodnik po tym, jak nasze dziecięce doświadczenia wpływają na obecne relacje, w tym te najważniejsze: z naszymi dziećmi. To książka, która: • pomaga nazwać to, co często jest „niewidzialne” — ranę odrzucenia, • pokazuje, jak przeszłe doświadczenia kierują naszymi reakcjami dziś, • uczy, jak przerwać transgeneracyjny przekaz i dać swoim dzieciom coś innego niż my sami dostaliśmy, • prowadzi krok po kroku ku większej samoświadomości i wewnętrznej miękkości wobec siebie. To nie jest książka o „idealnym rodzicielstwie”. To książka o uzdrawianiu siebie — żeby móc być obecnym, spokojnym, reagującym zamiast odruchowo wybuchającym. I dlatego ją polecam. Bo rodzicielstwo naprawdę zaczyna się od rodzica. Od Ciebie. Od tego, co uzdrowisz w sobie, zanim przeniesie się to dalej.

Jest CUDOWNY! nie dość, że piękny, to jeszcze ma dosłownie wszystko, co potrzebne- wyzwania, miejsce na TBR (zarówno zwykły, jak i sezonowy), kalendarz do zaznaczania ilości przeczytanych stron no i oczywiście- co chyba najważniejsze- miejsce na recenzje przeczytanych książek. Jest to Journal, przy którego wypełnianiu można się świetnie bawić. A to wszystko w cudownej, lekko jesieniarskiej estetyce.

,,𝓡𝓮𝓬𝓮𝓷𝔃𝓸𝔀𝓷𝓲𝓴. 𝓜𝓸́𝓳 𝓴𝓼𝓲𝓪̨𝔃̇𝓴𝓸𝔀𝔂 𝓙𝓸𝓾𝓻𝓷𝓪𝓵“ 🤍🪷 ˗ˏˋ 𝑀𝑎𝑟𝑡𝑎 𝑆𝑧𝑡𝑎𝑛𝑑𝑎𝑟-𝐵𝑖𝑒𝑙𝑎𝑤𝑠𝑘𝑎 ୭ ⋆ ★★★★/★★★★★ [𝟒/𝟓] ⊹ ᴍɴᴏ́sᴛᴡᴏ ᴋsɪᴀ̨ᴢ̇ᴋᴏᴡʏᴄʜ ᴡʏᴢᴡᴀɴ́ ⊹ ᴍɪᴇᴊsᴄᴇ ɴᴀ ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊᴇ ⊹ ᴘʀᴢᴇᴘɪsʏ ɴᴀ ᴋsɪᴀ̨ᴢ̇ᴋᴏᴡᴇ ʜᴇʀʙᴀᴛᴋɪ ! ————————————————————————— ⋆. 𐙚 Dzisiaj przychodzę do was z recenzją 𝑹𝒆𝒄𝒆𝒏𝒛𝒐𝒘𝒏𝒊𝒌𝒂! Znajdziecie w nim m.in. przepisy na książkowe herbatki i mnóstwo książkowych wyzwań. Wypełnianie takiego recenzownika jest super na spokojne wieczory, kiedy chcemy trochę odpocząć. Nadaje się zarówno dla młodszych, jak i starszych czytelników! ⋆. 𐙚 W środku jest też sporo miejsca na notatki, ulubione cytaty i listy książek do przeczytania. To świetna opcja, żeby ogarnąć swoje czytelnicze plany i mieć wszystko w jednym miejscu. Jest on idealny dla początkujących jak i zaawansowanych czytelników! ⋆. 𐙚 Dodatkowo 𝑹𝒆𝒄𝒆𝒏𝒛𝒐𝒘𝒏𝒊𝒌 pozwala robić rankingi, oceny i zapisywać wrażenia po przeczytanych książkach. Można też podejmować różne wyzwania czytelnicze, które motywują do sięgania po nowe tytuły. Jest to świetna opcja jeśli szukacie nowych książek które możecie zapisać na waszym tbr!

CeCe wraca do rodzinnego miasteczka, po zostawieniu swojego narzeczonego. Na jej drodze staje starszy przyjaciel jej brata, którego jej bliscy traktują jak rodzinę. Mężczyzna po przejściu na hokejową emeryturę pracuje w wielu miejscach, a jedno z nich staje się również nową pracą dla Cecili… Książkę czyta się bardzo szybko, relacja bohaterów jest dynamiczna zarówno przez kreacje ich charakterów, ale też, przez fakt że znają się od młodzieńczych lat. Pomiędzy nimi jest sporo docinek, ale też chemii, która wyczuwalna jest od pierwszych stron. Pojawia się sporo spicy scen, momentami czułam nimi przesyt. Bohaterowie postanowili, że mają spędzić razem noc i skupić się wyłącznie na jednym, lecz myśli Nasha dość szybko zmierzają do tego, że chce czegoś więcej co mi się podobało. Bo nie był to dosłownie schemat, za którym nie przepadam. Ukrywali swoją relację przed rodziną, ale gestów tam zdecydowanie nie brakowało. Rodzina CeCe do której należał także Nash po wypadku jego rodziców, była świetnie przedstawiona, każdy się w niej wspierał, było czuć tam miłość i ciepło. Miasteczko do którego zostajemy przeniesieni jest społecznością w której wieści rozchodzą się bardzo szybko co zostało nam niejednokrotnie udowodnione, sytuacja z „lokówką” rozbawiła mnie totalnie. Myślałam, że samej pracy związanej z ranczem będzie w książce trochę więcej, ale liczę że następne części mi to wynagrodzą, bo postacie drugoplanowe skradły całe moje serce.