Tytuł oryginału:

Konjaku Monogatarishū

Opracowanie graficzne:

Marta Szyler, Krzysztof Wosiński

Opracowanie elekroniczne:

Marta Szyler, Krzysztof Wosiński

Copyright © for Polish translation by Renata Iwicka

Copyright © for Polish edition by Wydawnictwo Kirin

Wydawca, sprzedaż hurtowa i wysyłkowa:

Wydawnictwo Kirin

tel. 51 636 78 55

www.kirin.pl

e-mail: kirin@kirin.pl

Księgarnia internetowa:

www.sklep.kirin.pl

www.ksiegarniajaponska.pl

Wydanie I elektroniczne

Bydgoszcz 2016

ISBN 978-83-62945-53-5

Spis treści

Wstęp

Opowiadanie 1: O demonie z Willi Demona

Opowiadanie 2: Duch sadaijina w Kawara’in

Opowiadanie 3: Dziecięca rączka w Momozono

Opowiadanie 4: Niewyjaśnione zjawisko w Sōzudono

Opowiadanie 5: Duch wody w postaci starca

Opowiadanie 6: Duch brązu w postaci człowieka

Opowiadanie 7: O pożarciu towarzyszki Ariwary no Narihiry

Opowiadanie 8: Demon z Matsubary

Opowiadanie 9: Asamatsurigoto

Opowiadanie 10: Zdarzenie w Jinjūdenie

Opowiadanie 11: Duch dainagona

Opowiadanie 12: Tajemnicza kradzież owoców

Opowiadanie 13: Demon na moście Agi

Opowiadanie 14: Demon na moście Seta (niepełne)

Opowiadanie 15: Przygoda młodej matki w Minamiyama

Opowiadanie 16: Przygoda Ōkimi no taifu

Opowiadanie 17: Para z Azumy w Kawara’in

Opowiadanie 18: Demon zabójca

Opowiadanie 19: Flakonik przy drodze

Opowiadanie 20: Kobieta z Afumi

[Opowiadanie 21 nie zachowało się]

Opowiadanie 22: Spotkanie na moście Seta

Opowiadanie 23: Żarłoczna matka

Opowiadanie 24: Demon z Harimy

Opowiadanie 25: Pierwsza żona

Opowiadanie 26: Duch małżonka

Opowiadanie 27: Przygoda wołu

Opowiadanie 28: Srebrna czarka

Opowiadanie 29 (1): Poezja w Kyōgokudono

Opowiadanie 29 (2): Dwie niańki

Opowiadanie 30: Krew na ziarnku ryżu

Opowiadanie 31: Saishō Miyoshi no Kiyotsura i jego dom

Opowiadanie 32: Kobieta w domu Yorikiyo

Opowiadanie 33: Światło w bramie Ōtenmon

Opowiadanie 34: Przygoda w lesie

Opowiadanie 35: Tajemnicze światło przy trumnie

Opowiadanie 36: Dzik w Inamino w Harimie

Opowiadanie 37: Kiepska przygoda lisa

Opowiadanie 38: Lis i Yasutaka

Opowiadanie 39: Dwie żony

Opowiadanie 40: Lisia wdzięczność

Opowiadanie 41: Dziewczynka przy rzece Kōya

Opowiadanie 42: Madowashigami w Lewej Stolicy

Opowiadanie 43: Kobieta z dzieckiem nad rzeką

Opowiadanie 44: Przygoda trzech mężczyzn na wzgórzu Suzuka

Opowiadanie 45: Śmiercionośna siła pieśni bóstwa gór

Bibliografia

Opowiadanie 2: Duch sadaijina w Kawara’in

Dawno, dawno temu, w rezydencji, którą sam zbudował – Kawara’in [1] – mieszkał Minamoto no Tōru, sprawujący funkcję sadaijina [2]. Ogród ukształtowany został na podobieństwo zatoczki w prowincji Mutsu, a wodę do jeziorka sprowadzono specjalnie z morza. I tak Minister spędzał czas w wyrafinowanym otoczeniu, jednakże po jego śmierci dom został przekazany przez potomków byłemu cesarzowi Udzie [3]. Od czasu do czasu odwiedzał go w tej rezydencji jego syn, panujący cesarz Daigo.

Zdarzyło się to pewnej nocy. W zachodnim zakątku rezydencji otworzyły się drzwi pawilonu sypialnego i słychać było kroki, którym towarzyszył szelest jedwabnych szat. Kiedy zjawa pojawiła się wreszcie przed obliczem byłego cesarza, zauważył on, że odziana jest w dworskie ceremonialne szaty, w jednej dłoni trzyma długi miecz, a w drugiej – pałeczkę dygnitarza. Postać zatrzymała się w odległości 2 ken [4] od cesarza, a wtedy ten spytał:

– Kim jesteś?

– Właścicielem tej rezydencji – padła odpowiedź.

– Czy aby nie Minister Tōru? – spytał były cesarz.

– W rzeczy samej – padła odpowiedź, na co cesarz odparł kolejnym pytaniem:

– Zatem co tutaj robisz?

Minister odpowiedział:

– Jako że rezydencja do mnie należy, to tutaj mieszkam. Chciałbym też wyrazić mą dogłębną wdzięczność, że Wasza Wysokość zdecydował się mnie odwiedzić.

– A to ci dopiero zabawne zjawisko – rzekł były cesarz, po czym dodał: – Nie pamiętam, abym zajmował czyjąś rezydencję. Mieszkam tutaj, gdyż dostałem tę posiadłość od twoich spadkobierców. Jakże śmiesz się odzywać, nędzny duchu, nie posiadłszy rozróżnienia między prawem a bezprawiem?

Ostatnie słowa były cesarz wypowiedział podniesionym głosem, na co duch rozpłynął się w powietrzu i znikł wszystkim z oczu. Nigdy już więcej się też nie pojawił.

Ludzie wówczas powtarzali między sobą z pełnym lęku szacunkiem wobec byłego cesarza:

– To zaprawdę niezwykły człowiek. Tak zachować się względem ducha Ministra, takiej odwagi nie każdemu staje!

Co zostało przekazane dalej.

[1] Kawara’in była rezydencją arystokratyczną, która po pewnym czasie popadła w całkowitą ruinę, stając się symbolicznym „siedliskiem duchów” ówczesnej stolicy. Odnośnie zapisu – apostrofem oddzielany jest zawsze człon rozpoczynający się od samogłoski, pod warunkiem, że człon poprzedni również kończy się samogłoską – aby podkreślić, że jest to zupełnie inna cząstka słowotwórcza. Tak więc mamy

Kawara’in, Shirakawa’in, ale Tōdaiji, Sesonji etc. Podobnie apostrofem oddziela się cząstki zakończone i rozpoczynające się spółgłoskami, aby podkreślić, że są to dwa wyrazy, jak np. Man’yōshū.

[2] Sadaijin (左大臣) – dosł. Wielki Minister Lewej Strony, jedna z kilku najważniejszych funkcji ministerialnych w okresie Heian (794-1185). Równolegle był mianowany Wielki Minister Prawej Strony (udaijin) oraz Wielki Minister (dajōdaijin).

[3] Cesarz Uda (lub Uta) rządził w latach 889-897, zmarł w 931 roku. Jego następca, Daigo, panował w latach 897-930.

[4] 1 ken = ok. 6 stóp, zatem 2 ken = niewiele ponad 3,65 m. W tekście będą stosowane miary tradycyjne wraz z podanym przelicznikiem.