Wybierz swoją perspektywę. 7 wskazówek, jak osiągać wysokie wyniki poprzez celowe myślenie - John Martin

Wstęp

Jaka jest twoja per­spek­tywa?

Jedną z moż­li­wo­ści, by ją okre­ślić, jest to, w jaki spo­sób po­strze­gasz sprawy. In­nym ro­dza­jem opisu istoty per­spek­tywy są do­zna­nia "je­stem" lub "my­ślę". Cho­dzi o spo­sób, w jaki my­ślimy, w jaki wi­dzimy ży­cie, prawda?

Ale to nie ko­niec! Ist­nieje spo­sób kon­tro­lo­wa­nia tych prze­ko­nań - nie jest to bez­kry­tyczne ak­cep­to­wa­nie per­spek­tywy jako ta­kiej, ale droga świa­do­mego wy­bie­ra­nia wła­snej per­spek­tywy i uży­wa­nia jej dla wła­snej ko­rzy­ści.

Nie za­wsze wy­bie­ra­cie swoje my­śli, ale mo­że­cie wy­bie­rać, które my­śli za­mier­za­cie roz­wa­żać, a które od­rzu­ca­cie lub na­tych­miast usu­wa­cie z wa­szego umy­słu. Mo­że­cie wy­bie­rać, które my­śli zre­ali­zu­je­cie. To pod­stawa wy­boru wła­snej per­spek­tywy i spoj­rze­nia na ży­cie. Kiedy w pełni poj­mie­cie po­ten­cjał tej umie­jęt­no­ści, po­może to wam w pełni po­pra­wić na­sta­wie­nie oraz ży­ciowe do­świad­cze­nia.

Umie­jęt­ność zmiany per­spek­tywy bez względu na sy­tu­ację jest klu­czowa dla osią­ga­nia ce­lów i ra­do­ści z co­dzien­nego ży­cia, po­nie­waż kon­tro­lo­wa­nie wła­snej per­spek­tywy ozna­cza, że mo­żesz w du­żej mie­rze kon­tro­lo­wać wła­sne uczu­cia i emo­cje. A twoje emo­cje czę­sto na­ka­zują ci dzia­ła­nia i to bez naj­mniej­szego udziału świa­do­mo­ści.

Emo­cje czę­sto na­ka­zują nam dzia­ła­nia, i to bez naj­mniej­szego udziału świa­do­mo­ści.

Kon­tro­lo­wa­nie i wy­bie­ra­nie wła­snej per­spek­tywy nie na­stę­puje szybko, a zmiana per­spek­tywy nie za­wsze za­cho­dzi na­tych­miast - cho­ciaż jest to moż­liwe. Cza­sami trzeba za­sta­no­wić się nad sy­tu­acją, prze­for­mu­ło­wać ją w my­ślach, by spoj­rzeć na nią pod roz­ma­itymi ką­tami. Zu­peł­nie jak­by­śmy ob­ra­cali ka­wa­łek ukła­danki, by spraw­dzić, jak wpa­so­wać go w ca­łość.

A za­tem jak zmie­nić wła­sny spo­sób pa­trze­nia na daną rzecz? Jak zmie­nić per­spek­tywę po­strze­ga­nia ne­ga­tyw­nej sy­tu­acji? Jak zmie­nić za­pa­try­wa­nia na to, co ni­ja­kie, by uczy­nić je bar­dziej zna­czą­cym i in­spi­ru­ją­cym?

W ko­lej­nych roz­dzia­łach ofe­ruję na­rzę­dzia, które po­mogą ci prze­kształ­cić wła­sną per­spek­tywę po­przez świa­dome my­śle­nie. Kiedy za­pa­nu­jesz nad swoim umy­słem, twoje ży­cie zde­cy­do­wa­nie zmieni się na lep­sze. A wszystko za­czyna się od zy­ski­wa­nia świa­do­mo­ści wła­snych my­śli.

Roz­po­zna­wa­nie my­śli z ze­wnątrz, ra­czej z po­zy­cji ob­ser­wa­tora my­śli niż ich au­tora, sta­nowi pod­stawę ce­lo­wego my­śle­nia. Po­przez ta­kie ła­godne od­da­le­nie się mo­że­cie do­strzec ide­olo­gie, de­fi­ni­cje lub ety­kiety, które za­wsze uwa­ża­li­ście za praw­dziwe, a które w rze­czy­wi­sto­ści są hi­sto­riami lub prze­ko­na­niami kształ­to­wa­nymi przez po­wta­rza­jące się my­śli; zo­stały za­ak­cep­to­wane bez py­ta­nia (ob­ser­wa­cja) lub miały po­czą­tek w umy­śle in­nej osoby, a wam je prze­ka­zano, czę­sto w dzie­ciń­stwie. Gdy je­ste­ście w sta­nie zdy­stan­so­wać się od wła­snych my­śli, czy­ni­cie pierw­szy krok ku wol­no­ści po­przez zdol­ność wy­boru wła­snej per­spek­tywy.

Ba­da­jąc my­śli i prze­ko­na­nia, nie­które z nich za­cho­wa­cie, a inne od­rzu­ci­cie. Mo­że­cie na­wet zna­leźć się w sy­tu­acji nie­zgod­nej za­równo z obecne wy­zna­wa­nymi przez was po­glą­dami czy prze­ko­na­niami, jak i tymi, które kie­dyś już od­rzu­ci­li­ście. Do­świad­czy­cie spo­tę­go­wa­nia tego, co psy­cho­lo­go­wie na­zy­wają dy­so­nan­sem po­znaw­czym, i bę­dzie­cie pro­wa­dzili nie­kom­for­tową walkę z my­ślami. Na tym eta­pie czę­sto po­ja­wia się za­sadne py­ta­nie: "Skąd mam wie­dzieć, kiedy zmie­nić per­spek­tywę wo­bec wła­snych oko­licz­no­ści, a kiedy zmie­nić oko­licz­no­ści?" Cza­sami, nie­za­leż­nie od tego, jak ob­ra­camy ka­wa­łek ukła­danki, zda­rza się, że nie pa­suje on do frag­mentu, nad któ­rym pra­cu­je­cie. Mu­si­cie więc zde­cy­do­wać, co za­ak­cep­to­wać i nad czym za­cząć pracę.

Pro­duk­tyw­ność to ko­lejne na­rzę­dzie słu­żące do roz­woju ce­lo­wego my­śle­nia. Ważne jest, aby na­uczyć się jej w nie­sprzy­ja­ją­cych wa­run­kach, by móc prze­pro­wa­dzać dzia­ła­nia, które do­pro­wa­dzą do osta­tecz­nej zmiany ta­kich oko­licz­no­ści. Ist­nieje wiele spo­so­bów, aby wpły­wać na pro­duk­tyw­ność, w tym zdrowe moż­li­wo­ści mo­dy­fi­ko­wa­nia umy­słu i ciała dla osią­gnię­cia mak­sy­mal­nego suk­cesu.

Pa­mię­taj­cie, że nie­zbędna jest cier­pli­wość, na­wet je­śli je­ste­ście prze­ko­nani, że nie jest to wa­sza wro­dzona ce­cha. Mo­że­cie uwa­żać, że nie ma­cie dość czasu, aby po­zwa­lać so­bie na cier­pli­wość, bo je­ste­ście zbyt opóź­nieni wzglę­dem pla­nów. Mo­że­cie uznać, że nie zro­bi­li­ście wy­star­cza­jąco dużo lub nie osią­ga­cie ce­lów wy­star­cza­jąco szybko. Ist­nieją jed­nak nowe, roz­ma­ite spo­soby my­śle­nia o cza­sie, które mogą wam przy­nieść ko­rzy­ści za­równo na­tych­mia­stowe, jak i dłu­go­ter­mi­nowe. Są to na­rzę­dzia, któ­rych kon­se­kwentne sto­so­wa­nie po­zwala w naj­bar­dziej na­pię­tych har­mo­no­gra­mach znaj­do­wać czas i wy­ka­zy­wać się cier­pli­wo­ścią. Przy­jem­ność wkra­cza do gry, gdy na­uczy­cie się wy­ko­rzy­sty­wać cier­pli­wość, roz­trop­ność oraz świa­dome my­śle­nie, aby uspo­koić umysł i kon­tro­lo­wać per­spek­tywę. Wtedy mo­że­cie być kre­atywni.

Wo­kół was i w wa­szym umy­śle po­ja­wią się nowe po­my­sły i my­śli, wcze­śniej przy­tłu­mione przez stres i nie­usta­jącą we­wnętrzną pa­pla­ninę, przez opo­wie­ści z prze­szło­ści oraz wy­obra­żo­nej przy­szło­ści. Zdol­ność do od­rzu­ca­nia tych opo­wie­ści we­dle wła­snej woli nie tylko sprawi, że sta­nie­cie się bar­dziej kre­atywni, ale na­uczy­cie się też kon­cen­tro­wać i owoc­nie re­ali­zo­wać owe in­spi­ru­jące po­my­sły. Wiele z nich przyj­dzie wam do głowy w naj­bar­dziej pro­za­icz­nych sy­tu­acjach. Mo­że­cie na­wet od­nieść wra­że­nie, że to, czego szu­ka­li­ście przez całe ży­cie, znaj­do­wało się tuż przed wami!

Ce­lowe my­śle­nie to pro­ces trwa­jący przez całe ży­cie.

Spró­buj­cie. Wy­bierz­cie wła­sną per­spek­tywę. Uży­waj­cie tych na­rzę­dzi w co­dzien­nym ży­ciu i dziel­cie się wy­ni­kami z in­nymi. Dzie­le­nie się wła­sną hi­sto­rią to je­den ze spo­so­bów na roz­prze­strze­nia­nie mą­dro­ści i bo­gac­twa po­my­słów. Hi­sto­rycz­nie ży­jemy w cza­sach naj­bar­dziej ob­fi­tu­ją­cych w moż­li­wo­ści, a in­ter­net do­star­czył nam mnó­stwo spo­sob­no­ści, by dzie­lić się in­for­ma­cjami i je gro­ma­dzić, po­ma­gać so­bie wza­jem­nie i roz­po­wszech­niać po­zy­tywne po­dej­ścia.

Kiedy czu­je­cie przy­gnę­bie­nie, po­my­śl­cie o czymś, za co mo­że­cie być wdzięczni - ota­cza nas tyle do­bra. Po­stawa wdzięcz­no­ści zmusi was do opty­mi­stycz­nego spoj­rze­nia na ży­cie i wkrótce złe emo­cje za­stąpi lep­sze sa­mo­po­czu­cie, trwa­jące go­dzinę, dzień, cały ty­dzień. Dziel­cie się opty­mi­zmem, gdy tylko go od­czu­wa­cie. Uwierz­cie, są tacy, któ­rzy tego po­trze­bują. Na­wet je­śli inne osoby spra­wiają wam kło­poty, po­nie­waż za­mie­rzają trwać w uża­la­niu się nad sobą lub w roz­pa­czy, dziel­cie się opty­mi­zmem z każ­dym, kogo spo­ty­ka­cie. Ktoś bę­dzie wam za to wdzięczny!

Ce­lowe my­śle­nie to pro­ces i cel na całe ży­cie. Po­ja­wią się dni, kiedy nie uda się wam utrzy­mać ob­ra­nego po­dej­ścia - może stra­ci­cie pa­no­wa­nie nad sobą, pod­da­cie się stre­som, po­czu­je­cie przy­gnę­bie­nie i w na­stęp­stwie tego po­dej­mie­cie nie­wła­ściwą de­cy­zję. Kiedy po­nie­sie­cie klę­skę, ważne jest, aby po­now­nie użyć na­rzę­dzi do wy­boru wła­snej per­spek­tywy i spró­bo­wać jesz­cze raz.

Spró­buj­cie po­now­nie.

Nie ma­cie nic do stra­ce­nia, a zy­skać mo­że­cie wszystko.