Biografia i tło historyczne
William Shakespeare (ok. 1564-1616) to najsłynniejszy angielski dramaturg, uważany za jednego z największych pisarzy, mających wpływ na literaturę angielską. Urodził się w 1564 roku w Stratford. Jego wykształcenie nie było zbyt imponujące, ponieważ uczęszczał do szkoły podstawowej, a brak dowodów sugeruje, że nigdy nie studiował na uniwersytecie. Jego małżeństwo ze starszą o 8 lat Anne Hathaway w 1582 roku w wieku 18 lat i wczesne ojcostwo było pierwszym ważnym epizodem w jego życiu. Z nieznanych przyczyn porzucił swoją rodzinę w 1588 roku i przeniósł się do Londynu, gdzie mieszkał przez 25 lat i gdzie rozpoczął karierę jako aktor w teatrze. Należał do Trupy Lorda Szambelana - grupy aktorskiej, która wystawiała sztuki w teatrach. Po śmierci królowej Elżbiety nazwa firmy została zmieniona na King's Men z powodu sukcesji króla Jakuba. W tym czasie William napisał większość swoich dzieł, zwłaszcza tragedie: Makbet, Otello, Król Lear. W połowie jego kariery jego prace były publikowane i sprzedawane, co przysporzyło mu ogromnej popularności. Jego sukces pozwolił mu na zakup New Place jako rodzinnego domu w Stratford. W latach wielkich sukcesów spotkała go także śmierć syna w 1596 r., ale jego kariera trwała nadal i w 1599 r. wraz z wspólnikami zbudował teatr Globe. Jego 154 sonety zostały opublikowane w 1609 roku, a w 1610 powrócił na stałe do Stratford. William Shakespeare zmarł 23 kwietnia 1616 w Stratford i został pochowany w prezbiterium kościoła Świętej Trójcy. Po jego śmierci pojawiły się różne wątpliwości co do jego autorstwa.
Pojawiły się sugestie, że wiele przypisywanych mu dzieł zostało napisanych przez Francisa Bacona lub Christophera Marlowe'a. Ale brak dowodów potwierdzających hipotezę ich autorstwa oznacza, że Shakespeare jest autorem tak wielkich dzieł jak Romeo i Julia czy Sen nocy letniej.
Shakespeare miał świadomość nowej ery renesansu i przyczynił się również do rozwoju języka angielskiego. Większość jego dzieł została wyprodukowana i wystawiona w teatrze elżbietańskim za panowania królowej Elżbiety w Anglii, w latach 1558-1603. Oznacza to, że sukces literacki Shakespeare'a jest w dużej mierze związany z dramatem elżbietańskim. Przedstawienia elżbietańskie były różnego rodzaju, ale najczęściej wystawiano sztuki historyczne, dramaty zemsty i komedie. Główne cechy teatru elżbietańskiego to akcja rozgrywająca się w wielu miejscach, istnienie sił nadprzyrodzonych, ponad 3 osoby na scenie - sceny tłumu i sceny humorystyczne. Dramaty szekspirowskie były nowatorskie, ponieważ wprowadził do swoich prac kilka krwawych scen; przedstawił też stan psychiczny swoich bohaterów.
Do największych tragedii Szekspira należą: Hamlet, Otello, Król Lear, Makbet oraz Romeo i JULIA. Tragedia to dramat o poważnym charakterze, który zwykle dotyczy rozwoju konfliktu między protagonistą a siłą nadrzędną, którą może być przeznaczenie lub społeczeństwo. Najczęściej prowadzi do nieszczęścia lub katastrofy. Ten konflikt jest doskonale przedstawiony z dwóch powodów w Romeo i Julii. To los rządzi młodymi kochankami, a starcie ich rodzin nie pozwala im być razem. Główni bohaterowie ostatecznie giną, co uważane jest za typowe zakończenie każdej tragedii.
Komedie w czasach elżbietańskich prowadziły do szczęśliwego zakończenia, często związanego z małżeństwem między bohaterami. Atmosfera, jaka panowała w komediach, była raczej beztroska. Komedie szekspirowskie to także separacja i walka kochanków, wiele przeplatających się wątków, a czasem także figury blokujące, które utrudniają życie bohaterom.
William Shakespeare
OSOBY:
ESKALUS, książę panujący w Weronie.
PARYS, młody Weroneńczyk, szlachetnego rodu, krewny księcia.
MONTEKI, KAPULET, naczelnicy dwóch domów nieprzyjaznych sobie.
STARZEC, stryjeczny brat Kapuleta.
ROMEO, syn Montekiego.
MERKUCJO, krewny księcia,
BENWOLIO, synowiec Montekiego,
TYBALT, krewny Pani KAPULET.
LAURENTY, Ojciec Franciszkanin.
JAN, brat z tegoż zgromadzenia.
BALTAZAR, służący Romea.
SAMSON, GRZEGORZ, słudzy Kapuleta.
ABRAHAM, służący Montekiego.
APTEKARZ.
TRZECH MUZYKANTÓW.
PAŹ PARYSA.
PIOTR.
DOWÓDCA WARTY.
PANI MONTEKI, małżonka Montekiego.
PANI KAPULET, małżonka Kapuleta.
JULIA, córka Kapuletów.
MARTA, mamka Julii.
Obywatele weroneńscy, różne osoby płci obojej, liczące się do przyjaciół obu domów, maski, straż wojskowa i inne osoby.
SCENA. Akcja odbywa się przez większą część sztuki w Weronie, przez część piątego aktu w Mantui.
