Przejmij kontrolę. Poczuj wewnętrzną siłę, zbuduj trwałe relacje i żyj tak, jak chcesz - Michael Crom, Joe Hart

WSTĘP

Kto wpły­nął na cie­bie na naj­głęb­szym, oso­bi­stym po­zio­mie i po­mógł ci wy­do­być z sie­bie to, co w to­bie naj­lep­sze? Być może było to któ­reś z two­ich ro­dzi­ców, może był to twój przy­ja­ciel albo współ­pra­cow­nik. A może ja­kaś znana osoba - wy­bitny spor­to­wiec albo li­der, który cię za­in­spi­ro­wał do zro­bie­nia cze­goś zna­czą­cego. Je­śli cho­dzi o mnie i o dru­giego au­tora tej książki, Mi­cha­ela Croma, jedną z osób, które naj­bar­dziej na nas wpły­nęły, był ktoś, kogo ni­gdy nie po­zna­li­śmy: Dale Car­ne­gie, au­tor ksią­żek Jak zdo­być przy­ja­ciół i zjed­nać so­bie lu­dzi[1] i Jak prze­stać się mar­twić i za­cząć żyć[2] oraz twórca zna­nego na ca­łym świe­cie szko­le­nia Dale Car­ne­gie Co­urse.

Pa­mię­tam, jak mój oj­ciec przy­bli­żył mi po­stać Dale'a, gdy by­łem na­sto­lat­kiem. Któ­re­goś dnia we­zwał mnie do swo­jego po­ko­iku przy kuchni i ka­zał mi usiąść. Czu­łem, że czeka mnie po­ważna roz­mowa.

- Joey - po­wie­dział - naj­waż­niej­sze w ży­ciu są roz­wój oso­bi­sty i bu­do­wa­nie sil­nych re­la­cji. Ta książka może ci po­móc tak samo, jak po­mo­gła mnie.

Na­stęp­nie wrę­czył mi nieco pod­nisz­czony eg­zem­plarz Jak zdo­być przy­ja­ciół... w mięk­kiej okładce. Kart­ku­jąc po­żół­kłe strony, uświa­do­mi­łem so­bie, że mój oj­ciec jest ży­wym przy­kła­dem ko­goś, kto za­wsze prze­strzega za­sad opi­sa­nych w tej książce. Gdzie­kol­wiek szli­śmy, wi­tał wszyst­kich z sze­ro­kim uśmie­chem i do każ­dego zwra­cał się po imie­niu. Na­prawdę za­le­żało mu na lu­dziach, któ­rych spo­ty­kał na swo­jej dro­dze.

Wiele lat póź­niej jako po­cząt­ku­jący praw­nik po­sta­no­wi­łem wziąć udział w szko­le­niu Dale Car­ne­gie Co­urse. Nie mia­łem wtedy po­ję­cia, że ten pro­gram zmieni moje dal­sze losy. Wie­dza, którą zdo­by­łem, dała mi taką in­spi­ra­cję, wi­zję i pew­ność sie­bie, że zre­zy­gno­wa­łem z prak­ty­ko­wa­nia prawa i otwo­rzy­łem wła­sną dzia­łal­ność, a nieco póź­niej za­ło­ży­łem firmę e-le­ar­nin­gową. Moim pierw­szym klien­tem było wła­śnie Dale Car­ne­gie Tra­ining. Przez całe lata two­rzy­łem pro­gramy in­ter­ne­towe, któ­rych ce­lem było po­ma­ga­nie uczest­ni­kom i ab­sol­wen­tom kursu w utrwa­le­niu wie­dzy zdo­by­tej na za­ję­ciach. Przez cały ten trudny czas, gdy roz­wi­ja­łem swoją pierw­szą firmę, a po­tem ją sprze­da­łem i po­mo­głem otwo­rzyć drugą, kon­cep­cje Dale'a sta­no­wiły dla mnie nie­oce­nione wspar­cie. Dzięki jego za­sa­dom na­uczy­łem się być bar­dziej uważ­nym, tro­skli­wym i wspie­ra­ją­cym oj­cem, mę­żem, przy­ja­cie­lem i li­de­rem. Je­stem prze­ko­nany, że znaczną część tego, co osią­gną­łem, za­wdzię­czam Dale'owi i jego mą­dro­ści. Dzi­siaj mam przy­wi­lej i za­szczyt peł­nić funk­cję pre­zesa i dy­rek­tora ge­ne­ral­nego jego firmy, Dale Car­ne­gie Tra­ining. Ofe­ruje ona szko­le­nia z za­kresu roz­woju oso­bi­stego oraz za­wo­do­wego i ma dwie­ście od­dzia­łów w osiem­dzie­się­ciu sze­ściu kra­jach. Po­maga po­szcze­gól­nym uczest­ni­kom i ca­łym ze­spo­łom od­kryć ich we­wnętrzną wiel­kość i uzy­ski­wać jak naj­lep­sze wy­niki.

Hi­sto­ria Mi­cha­ela jest nieco inna, po­nie­waż Dale był jego dziad­kiem. Mi­chael miał cu­downe dzie­ciń­stwo: do­ra­stał wśród lu­dzi, któ­rzy sto­so­wali za­sady Dale'a nie tylko w pracy, ale też w re­la­cjach pry­wat­nych. Oj­ciec Mi­cha­ela, Ol­lie, już w mło­dym wieku za­trud­nił się w fir­mie Dale'a. Za­czy­nał od sta­no­wi­ska in­struk­tora te­re­no­wego i piął się po szcze­blach ka­riery, aż osta­tecz­nie zo­stał dy­rek­to­rem ge­ne­ral­nym firmy.

- Po­dzi­wia­łem swo­jego ojca i za­wsze chcia­łem pójść w jego ślady, ale w tam­tym cza­sie był ze mnie po­tworny in­tro­wer­tyk. By­łem nie­śmiały, za­mknięty w so­bie i ba­łem się lu­dzi. Gdy by­łem na­sto­lat­kiem, na­wet przez myśl by mi nie prze­szło, że mógł­bym zo­stać tre­ne­rem albo li­de­rem jak oj­ciec. Wszystko się zmie­niło, gdy w wieku pięt­na­stu lat wzią­łem udział w szko­le­niu Dale Car­ne­gie Co­urse. Na­gle zy­ska­łem nowe na­rzę­dzia, które do­dały mi od­wagi i po­mo­gły po­czuć więk­szą pew­ność sie­bie. Zro­zu­mia­łem, że za­czy­nam nowy etap w ży­ciu.

Mi­chael do­łą­czył do Dale Car­ne­gie Tra­ining rok po skoń­cze­niu stu­diów. Za­czy­nał jako spe­dy­tor, pro­gra­mi­sta i pro­jek­tant szko­leń, aż w końcu awan­so­wał na sta­no­wi­ska zwią­zane ze sprze­dażą i za­rzą­dza­niem w ca­łych Sta­nach Zjed­no­czo­nych.

- Uwiel­bia­łem po­ma­gać klien­tom roz­wi­jać ich umie­jęt­no­ści i z ra­do­ścią ofe­ro­wa­łem im na­rzę­dzia, które zmie­niały ich ży­cie na lep­sze, tak samo jak kie­dyś zmie­niły moje.

Z cza­sem Mi­chael awan­so­wał na wi­ce­pre­zesa wy­ko­naw­czego i dy­rek­tora do spraw na­ucza­nia. Obec­nie działa ak­tyw­nie na rzecz lo­kal­nej pa­ra­fii i spo­łecz­no­ści. Jest też człon­kiem kilku rad nad­zor­czych, w tym Dale Car­ne­gie Tra­ining. Cho­ciaż uważa, że jego naj­waż­niej­szą rolą jest by­cie oj­cem i mę­żem, bar­dzo lubi po­ma­gać lu­dziom uwal­niać ich pełny po­ten­cjał, po­nie­waż daje mu to po­czu­cie sensu i speł­nie­nia.

Kim był Dale Car­ne­gie?

Dale uro­dził się na far­mie w rol­ni­czym sta­nie Mis­so­uri, gdzie jego ro­dzice z tru­dem wal­czyli o prze­trwa­nie. Rok za ro­kiem spa­dały na nich ko­lejne klę­ski: naj­pierw po­wódź znisz­czyła zbiory, po­tem za­raza wy­biła zwie­rzęta go­spo­dar­skie, aż wresz­cie z po­wodu dłu­gów trzeba było sprze­dać farmę. Po­mimo tych trud­no­ści ro­dzina ko­chała się i była bar­dzo zżyta. Ro­dzice chcieli za­pew­nić Dale'owi i jego bratu Cli­fto­nowi wy­god­niej­sze ży­cie, dla­tego prze­pro­wa­dzili się do miej­sca, w któ­rym chłopcy mo­gli uczęsz­czać do po­bli­skiego ko­le­gium na­uczy­ciel­skiego. Tam Dale do­łą­czył do stu­denc­kiego klubu dys­ku­syj­nego i od­krył u sie­bie pa­sję do pu­blicz­nych prze­mó­wień. Dzięki cięż­kiej pracy wy­ro­bił so­bie na­zwi­sko. Po stu­diach po­sta­no­wił spró­bo­wać szczę­ścia w sprze­daży. Ofe­ro­wał lu­dziom kursy ko­re­spon­den­cyjne, po­cząt­kowo z mar­nym skut­kiem. Po­tem prze­rzu­cił się na sprze­daż pro­duk­tów mię­snych i na tym polu w końcu za­czął osią­gać suk­cesy - zo­stał naj­lep­szym sprze­dawcą w kraju. Nie chciał jed­nak obej­mo­wać kie­row­ni­czego sta­no­wi­ska w fir­mie. Za­miast tego prze­pro­wa­dził się do No­wego Jorku, żeby speł­nić ma­rze­nie o ka­rie­rze ak­tor­skiej - znów bez po­wo­dze­nia. Eks­pe­ry­men­to­wał jesz­cze z kil­koma in­nymi za­wo­dami, aż wresz­cie od­krył swoją praw­dziwą mi­sję: na­ucza­nie.

Pod­czas pracy z uczniami Dale uświa­do­mił so­bie, jak bar­dzo ogra­ni­czają nas na­sze lęki, obawy i tro­ski. Do­szedł do wnio­sku, że wy­stą­pie­nia pu­bliczne są klu­czem do od­kry­cia peł­nego po­ten­cjału każ­dego czło­wieka. W 1912 roku przy­go­to­wał szko­le­nie Dale Car­ne­gie Co­urse dla osób, które boją się pu­blicz­nie prze­ma­wiać. Nie­długo póź­niej za­uwa­żył, że prze­ma­wia­nie przed ludźmi po­maga roz­wi­jać umie­jęt­no­ści z za­kresu re­la­cji mię­dzy­ludz­kich, które mają de­cy­du­jący wpływ na na­sze suk­cesy.

Dale po­sta­no­wił na­pi­sać Jak zdo­być przy­ja­ciół i zjed­nać so­bie lu­dzi za na­mową jed­nego ze swo­ich uczniów, dy­rek­tora han­dlo­wego w wy­daw­nic­twie Si­mon & Schu­s­ter. Ku jego zdu­mie­niu i wiel­kiej ra­do­ści książka nie­malże od razu zy­skała sta­tus świa­to­wego be­st­sel­lera. Osta­tecz­nie oka­zała się jed­nym z naj­le­piej sprze­da­ją­cych się ty­tu­łów non-fic­tion XX wieku - ro­ze­szła się w na­kła­dzie około sześć­dzie­się­ciu mi­lio­nów eg­zem­pla­rzy. Póź­niej Dale na­pi­sał ko­lejny be­st­sel­ler, Jak prze­stać się mar­twić i za­cząć żyć. Suk­ces tych ksią­żek oraz kur­sów po­mógł mu roz­wi­nąć firmę Dale Car­ne­gie Tra­ining i prze­kształ­cić ją w or­ga­ni­za­cję o glo­bal­nym za­sięgu. Na­uki Dale'a zy­skały ogromną po­pu­lar­ność. Dziś, po­nad sto dzie­sięć lat póź­niej, mi­liony lu­dzi na ca­łym świe­cie biorą udział w pro­gra­mach Dale'a, aby cie­szyć się bo­gat­szym i peł­niej­szym ży­ciem.