Rozdział 2. Powody, dla których warto się kształcić
Dzięki zdobywaniu wiedzy zaspokajamy jedną w ważniejszych potrzeb rozwojowych człowieka: dążenie do samorealizacji. Pojęcie to ma bardzo wiele znaczeń w myśli filozoficznej. Pisał o niej Arystoteles, kiedy zachęcał do samodoskonalenia. Niezwykle ciekawe podejście do tego tematu rozwinęło się w myśli Wschodu - filozofii indyjskiej. Samorealizację rozumie się tam jako rozwój jednostki w sferze duchowej, co ma doprowadzić ją do wyzwolenia z błędnych poglądów.
Samorealizacja jest jednym z warunków satysfakcjonującego życia. Realizując potrzebę wiedzy i rozumienia świata, zyskujemy też zaufanie do siebie, pewność własnych racji i poglądów oraz wynikający z tego spokój. Dzieląc się z innymi swoją wiedzą, czujemy się potrzebni i doceniani przez otoczenie. Dzięki temu możemy stać się autorytetem i inspiracją dla swoich dzieci, bliskich, przyjaciół i współpracowników. Któż z nas nie chciałby stać się ekspertem w jakiejś dziedzinie, szczególnie w oczach własnego syna czy córki? Czyż to nie wspaniałe uczucie być potrzebnym innym, udzielać mądrych rad? Wiedzę i umiejętności, które zdobędziemy, będziemy mogli przekazać przyszłym pokoleniom i w ten sposób ofiarować światu cząstkę siebie, pozostawiając go bogatszym i lepszym.
Współcześnie wiedza jest najważniejszym źródłem wartości jednostek, społeczeństw, gospodarki. Informacje i umiejętność wykorzystania ich w odpowiedni sposób stały się największym kapitałem. Dlatego też zdobywanie wiedzy staje się warunkiem przetrwania i powinno wynikać ze świadomego brania odpowiedzialności za własne życie. Ten, kto posiada lepszy jakościowo i obszerniejszy zasób wiedzy od innych, ma większe szanse na szczęśliwe i spełnione życie. Ludzie, którzy nie kształcą się w sposób nieprzerwany, ryzykują pozostanie w tyle za rozpędzonym światem.
Według Petera Druckera, ojca współczesnego zarządzania, naprawdę wyedukowani to ci, którzy nauczyli się, jak uczyć się nieprzerwanie przez całe życie. Dlatego ciągle pogłębiajmy wiedzę i nigdy nie rezygnujmy z uczenia się. Nauka może i powinna trwać całe życie. Zachęcam aby nie twierdzić, że jest się już za starym, by się czegoś nowego dowiedzieć, przyswoić sobie jakąś umiejętność. Jeśli tylko zdrowie na to pozwala, cały świat stoi przed nami otworem. Przykładem niech będą znane osobistości, które zaskakiwały nowatorskimi dziełami czy dokonaniami będąc już w podeszłym wieku. Można tu wymienić sławnych kompozytorów Irvinga Berlina i Artura Rubinsteina, znanego malarza Pabla Picassa czy polityka Winstona Churchilla. Wszyscy ci wielcy ludzie okres swojej najbardziej twórczej aktywności przeżywali, będąc już w wieku przez wielu określanym jako starość. Nigdy nie jest za późno na to, by działać i uczyć się czegoś nowego.
?
