Rozdział 1. Skąd bierze się motywacja?
Każdego dnia, stając przed trudnymi wyborami, decyzjami i różnymi zadaniami, mierzymy się ze świadomością, że nie zawsze możemy robić to, co chcemy. Aby ustalić, w jakiej dziedzinie chcemy być aktywni i dlaczego, powinniśmy nauczyć się prowadzić wewnętrzny dialog - niech stanie się to naszym codziennym nawykiem. Wtedy możemy być w stu procentach pewni słuszności tego, co robimy. Nie będziemy czuli się wykorzystywani i manipulowani przez innych.
Człowiek odpowiednio umotywowany będzie inspirująco wpływać na otoczenie. Jednak, aby odkryć motywy kierujące zachowaniem innych osób, powinniśmy się dowiedzieć, co skłania do działania nas samych. Taki wewnętrzny powód będę nazywał dalej motywatorem. Jest to wewnętrzny napęd, impuls skłaniający do działania lub postępowania w określony sposób.
Możesz pomyśleć, że dla wielu ludzi motywatorem jest chęć zdobycia nagrody, na przykład w postaci awansu, albo strach przed karą, na przykład brakiem premii. Są to jednak czynniki zewnętrzne, które mają ograniczony i krótkotrwały wpływ na nasze działanie. Znacznie silniej i dłużej oddziałują na ludzi motywatory wewnętrzne, ponieważ w praktyce odnoszą się do nadrzędnych wartości i życiowych celów.
Kluczowym czynnikiem kształtowania się motywatora jest posiadanie wizji samego siebie i swojej przyszłości. Przyjrzyjmy się ludziom, którzy konsekwentnie dążą do celu i mimo wielu przeciwności nigdy nie ustają w staraniach. Czyż nie są to osoby posiadające wizję i jasno wytyczone cele, do osiągania których nie brakuje im silnej wewnętrznej motywacji?
Spójrzmy na ludzi, którzy wiodą bezsensowną i jałową egzystencję, od jednego szarego dnia do kolejnego. Jeśli kogoś takiego zapytamy, jaki ma cel w życiu, kim chce być, jak widzi swoją przyszłość, czy usłyszymy konkretne informacje? Osoby tego typu zazwyczaj nie mają żadnej motywacji wewnętrznej, poddają się jedynie krótkotrwale i chaotycznie działającym zewnętrznym wpływom.
Człowiekiem, który miał jasną wizję i konsekwentnie ją urzeczywistniał, był premier Wielkiej Brytanii Winston Churchill. Jego działania odcisnęły piętno na światowej historii. Ten człowiek nigdy nie tracił woli walki, wiary w siebie czy w słuszność swych racji. Pociągnął za sobą cały naród brytyjski, który dzięki niemu tak odważnie potrafił odeprzeć niemiecki atak w czasie II wojny światowej. Churchill był zdeterminowany, by prowadzić walkę do samego końca i czynić to wszelkimi dostępnymi środkami. Aby móc bez przeszkód realizować tę strategię, wykluczył z rządu wszystkich zwolenników pokoju z Niemcami. Najbardziej wpływowego z nich lorda Halifaxa wysłał jako ambasadora do Waszyngtonu.
W przededniu bitwy o Anglię w swoim przemówieniu Churchill tak zagrzewał naród do walki: "Obronimy naszą Wyspę bez względu na cenę, będziemy walczyć na plażach, będziemy walczyć na lądowiskach, będziemy walczyć na polach i na ulicach, będziemy walczyć na wzgórzach, nigdy się nie poddamy".
Ta niezłomna postawa sprawiła, że jego słowa i dokonania przeszły do historii. Do dziś stanowią doskonały przykład tego, jak silna motywacja jednego człowieka może porywać i podbudowywać masy ludzkie. Każdemu życzę takiej charyzmy niezbędnej do inspirowania innych.
Pomyślisz, że nie każdy jest taki jak Churchill. Oczywiście, większość z nas może poczuć się przytłoczona jego osobowością i dokonaniami, ale wciąż możemy się od niego wiele nauczyć. Ten człowiek, pomimo wielu porażek, jakich doznał, wręcz emanował siłą i entuzjazmem. Pewność siebie i poczucie własnej wartości czerpał z innej, pozazawodowej działalności. Otóż jeszcze przed rozpoczęciem kariery politycznej Churchill był uznanym pisarzem. Dzięki sukcesom na tym polu ładował swoje akumulatory, generował wewnętrzną energię, która zmieniała się między innymi w motywację pozwalającą mu stawić czoła wielkim wyzwaniom w innych dziedzinach. Jest to wskazówka, że każdy z nas powinien odkrywać swoje mocne strony, a szczególnie umiejętności przynoszące radość i satysfakcję. Dzięki takim sukcesom dowartościowujemy się i łatwiej jest nam osiągać nowe cele.
?
