Biżuteria i koraliki dla bystrzaków. Wydanie II - Heather H. Dismore

p

Reflow text when sidebars are open.
Jesteśmy dumni z tej książki. Prosimy o przesyłanie nam uwag za pomocą formularza rejestracyjnego dostępnego na stronie: http://dummies.custhelp.com.
Poniżej została wymieniona część osób, które pomogły umieścić tę książkę na księgarnianych półkach:
Acquisitions, Editorial, and Vertical Websites
Project Editor: Kelly Ewing, Joan Friedman
(Previous Edition: Tere Stouffer Drenth)
Acquisitions Editor: Tracy Boggier
Assistant Editor: David Lutton
Editorial Program Coordinator: Joe Niesen
Technical Editor: Jill Tucker
Vertical Websites: Paul Chen, Melanie Orr
Senior Editorial Manager: Jennifer Ehrlich
Editorial Supervisor: Carmen Krikorian
Editorial Assistant: Alexa Koschier
Art Coordinator: Alicia B. South
Front Cover Image: ? Lilli Day / Jupiterimages
Back Cover Images: ? Matt Bowen
Composition Services
Project Coordinator: Patrick Redmond
Layout and Graphics: Carrie A. Cesavice,
Joyce Haughey, Jennifer Henry, Erin Zeltner
Proofreaders: Lindsay Amones, Judith Q. McMullen
Indexer: Ty Koontz
Publishing and Editorial for Consumer Dummies
Kathleen Nebenhaus, Vice President and Executive Publisher
David Palmer, Associate Publisher
Kristin Ferguson-Wagstaffe, Product Development Director
Andy Cummings, Vice President and Publisher
Composition Services
Debbie Stailey, Director of Composition Services
W tym rozdziale:
- Moda w świecie kolczyków.
- Różne style naszyjników.
- Możliwości w dziedzinie projektowania bransoletek.
- Inne quasi-biżuteryjne elementy z wykorzystaniem koralików.
Z trendami tak to już jest, że ciągle się zmieniają. Aby za nimi nadążać, musisz uważnie przyglądać się temu, co ludzie noszą w charakterze ozdób. Polecam programy poświęcone aktywności gwiazd, takie jak Entertainment Tonight, Extra! czy cokolwiek, co nadaje sieć E! Czytaj czasopisma poświęcające uwagę kwestii stylu, takie jak "Twój Styl", "Glamour", "Cosmopolitan", "People" czy jakiekolwiek inne publikacje, w których możesz oglądać zdjęcia sław i obserwować, w co się ubierają.
Zapatrywania gwiazd na biżuteryjną modę można również poznać, oglądając transmisje z wydarzeń takich jak wręczenie Oscarów, nagród Video Music Awards czy Złotych Globów. Jeszcze lepiej można się w tej kwestii zorientować, zapoznając się z relacjami publikowanymi dzień po tego typu wielkich wydarzeniach. Polecam portale takie jak www.yahoo.com, www.msn.com czy www.aol.com (dla zarejestrowanych użytkowników). Na tych stronach niemal na pewno pojawią się odnośniki, które pozwolą Ci obejrzeć galerię zdjęć z czerwonego dywanu.
Gdy poszukuję informacji na temat nowych trendów, ale również gdy po prostu przeglądam sobie gazety, staram się zawsze mieć pod ręką mały notes. Na pustych stronach mogę nakreślić szkic nowego wzoru (albo różnych elementów ozdób, które zwrócą moją uwagę). Dzięki temu zapamiętuję wygląd nowego rodzaju ozdoby i zaczynam przepracowywać go w swojej głowie.
W tym rozdziale będzie mowa o codziennej biżuterii stworzonej z uwzględnieniem najnowszych trendów zarysowujących się w kilku kategoriach. Będziemy omawiać kolczyki, naszyjniki oraz bransoletki. Przedstawię również projekty przedmiotów codziennego użytku, które nie zaliczają się do żadnej z tych grup.
Kolczyki to często pierwszy rodzaj ozdoby, który decydują się wykonać początkujący twórcy biżuterii. To prosty element, którego stworzenie nie wymaga dużych nakładów. Wystarczy do tego kilka narzędzi (szczypce okrągłe oraz cążki) i kilka podstawowych materiałów (koraliki oraz bigle). Ogólnie rzecz biorąc, kolczyk można zrobić nawet z rozprostowanego spinacza. W tym rozdziale podpowiem Ci, co się teraz cieszy szczególną popularnością i jak wykorzystać te informacje do realizacji własnych pomysłów. Przedstawię również kilka wzorów kolczyków, których wykonanie zajmuje zaledwie kilka minut.
Świetnych pomysłów na kolczyki możesz szukać również poza tą częścią. Ciekawe sugestie znajdziesz właściwie w każdym rozdziale tej książki. Warto ją zatem przekartkować i czym prędzej chwycić za szczypce!
Internetowe wyszukiwanie dla haseł typu "modne kolczyki" przynosi tysiące przeróżnych opcji. Polecam zatem ograniczyć poszukiwania do określonego typu kolczyków i wykorzystać kilka różnych wyszukiwarek. Ja tak właśnie robię. Rzadko kiedy zdarza mi się trafić na ten sam wzór dwa razy. Każda taka sesja stanowi dla mnie wielkie źródło inspiracji.
Poniżej przedstawiam zestawienie najnowszych trendów w świecie kolczyków:
- Kolczyki podłużne typu "miotełka do ramion" (shoulder duster) - to długie ozdoby, które sięgają niemal do ramion. Zwykle składają się z kilku wisiorów (4 - 5 lub nawet większej liczby), z których każdy ma co najmniej 10 cm długości. Tego typu kolczyki możesz stworzyć, wykorzystując gotowe łańcuszki. Wystarczy zamocować do nich małą szpilkę z główką.
- Kolczyki szerokie typu "kandelabr" (chandelier) - już od kilku lat cieszą się bardzo dużą popularnością. Do ich wykonania wykorzystuje się między innymi zawieszki (bazy) w kształcie koła, trójkąta czy łezki w wersji z kilkoma otworami. Do każdego z otworów montuje się wisiorek. Takie zawieszki można kupić, ale można też stworzyć własne techniką wire wrapping. W tym celu należy zrobić pętle z drutu i zamocować je do bigla. Tego typu kolczyki proponuję w ramach wzoru 9.3.
W rozdziale 8. w ramach wzoru 8.1 zastosowałam ciekawe rozwiązanie polegające na wykorzystaniu stemplowanej folii termokurczliwej. W ten sposób powstały zupełnie niepowtarzalne kolczyki.
- Koła - nosi się je, odkąd ludzie zaczęli przekłuwać sobie różne części ciała. Pierwsze kolczyki miały właśnie kształt kół, takie ozdoby nie wymagają bowiem zastosowania żadnego skomplikowanego mocowania ani łącznika. Koła cały czas zyskują na popularności (mnie osobiście urzekły, gdy zobaczyłam Olivię Newton-John w końcówce filmu Grease). Koła można wykorzystać jako koraliki, ale można też nawlekać koraliki na koła. Można owijać koła drutem, można wreszcie po prostu wykorzystać je jako wisior. Wariację na temat popularnych ręcznie kutych owijanych kół znajdziesz w rozdziale 10.
- Kolczyki zwisające - po prostu zwisają z ucha. Tego typu kolczyk może się składać z kilku zwisających elementów (jak w przypadku kolczyków typu "miotełka do ramion" czy "kandelabr") bądź z pojedynczego wisiora dowolnych rozmiarów. Wisiory można zamocować nawet do kół - robi się to łatwo i stosunkowo często.
- Kolczyki niezwisające (sztyfty) - to mniej wyszukane ozdoby, od których z pewnością zaczynałeś. (Jeśli ktoś ma więcej niż jedną parę dziurek w uszach, w jednej z nich na co dzień na pewno nosi właśnie kolczyki typu sztyft). Odkąd jednak zastosowano je po raz pierwszy w pistolecie do przekłuwania uszu, wiele się zmieniło, jeśli chodzi o ich wzornictwo. Wiele osób chętnie nosi tego typu kolczyki, ponieważ ceni sobie ich zapięcie wyposażone w zabezpieczenie (element znajdujący się po drugiej stronie płatka ucha). Niektóre bigle do tego typu kolczyków mają specjalne oczka, do których można zamocować wisiory czy kandelabry. W takich ozdobach osadza się kamienie szlachetne i półszlachetne, a także kryształki, by w ten sposób nadać im wyjątkowy charakter.
Warto zaopatrzyć się w sztyfty, do których za pomocą kleju można zamocować nawiercone do połowy koraliki i w ten sposób stworzyć własne proste wsuwane kolczyki. Coś pięknego!
Płaskie kaboszony można mocować do specjalnych sztyftów z płaską powierzchnią. Na płycie DVD dołączonej do drukowanej wersji książki (oraz na stronie http://booksupport.wiley.com, jeżeli czytasz e-wydanie) pokazuję, jak za pomocą tej techniki zamocować do sztyftów urocze róże z żywicy i w krótkim czasie zrobić ładne kolczyki.
Oczywiście nie każda para kolczyków daje się łatwo zakwalifikować do którejś z powyższych kategorii. Istnieją kolczyki zwisające, dla których bazę stanowi sztyft. Spotyka się również kandelabry tak długie, że z powodzeniem można byłoby je uznać za miotełki. Powyższy podział na kategorie nie powinien Cię ograniczać. Nowe trendy powstają często właśnie poprzez łączenie już istniejących rozwiązań.
Jeżeli chodzi o robienie kolczyków, trzeba wziąć pod uwagę pewne kwestie praktyczne, w szczególności zaś nadwrażliwość na niektóre metale. Wiele osób nie może nosić w uszach bigli wykonanych z tanich metali nieszlachetnych. Inne osoby są uczulone na metale szlachetne. Nadwrażliwość może się objawiać mocniej lub słabiej w zależności od czystości metalu głównego oraz innych dodatków stopowych. Większość ludzi może bez przeszkód nosić biżuterię wykonaną na bazie stali chirurgicznej, czyli materiału stworzonego z myślą o wyrobie narzędzi medycznych. Taka stal bardzo rzadko wywołuje niepożądane reakcje. Więcej informacji na temat różnych metali i stopów w kontekście ich zastosowania do wyrobu biżuterii znajdziesz w rozdziale 2.
Jeżeli zamierzasz wystawiać swoją biżuterię na sprzedaż, najlepiej wykorzystywać do wyrobu ozdób półfabrykaty z metali szlachetnych lub ze stali chirurgicznej. Nabywca będzie musiał zapłacić nieco więcej, ale osoby z nadwrażliwością na metale z pewnością docenią Twój wysiłek.
Inna ważna rzecz to kwestia mocowania kolczyka w uchu. W przypadku szczególnie ciężkich kolczyków należy stosować mocniejsze zabezpieczenia, które przytrzymają kolczyk w uchu. Takie zabezpieczenia mogą być wykonane z gumy lub z połączenia gumy i metalu. Niektóre są wyposażone w plastikowy krążek, który pomaga rozłożyć ciężar ozdoby na cały płatek ucha i tym samym odciążyć okolice dziurki.
Jeśli lubisz nosić kolczyki na otwartych biglach (ja lubię), polecam gumowe zabezpieczenia do końcówek. To plastikowy lub gumowy element, który nasuwa się na drucik, by w ten sposób utrzymać piękną ozdobę w uchu. Takie rozwiązanie nie przyczynia się do zmiany rozkładu ciężaru ozdoby, ale stanowi dodatkową ochronę przed jej wyślizgnięciem się z ucha.
Nie lekceważ też rynku klipsów. Czasy uniwersalnych "babcinych" klipsów już dawno minęły. Dziś mocowania do klipsów występują w różnym rozmiarze i wykonuje się je z różnych metali. Na rynku dostępne są zarówno wersje z mocowaniem podobnym do karabińczyka, jak i elementy z nakręcanymi śrubkami, z których można zwiesić wisior.
Szkło weneckie ma tę niewątpliwą zaletę, że jest wykonywane ręcznie, w związku z czym nawet koraliki z tej samej partii mogą się między sobą różnić. Mogłabym całymi dniami podziwiać ich piękno i wypatrywać subtelnych różnic między nimi. W tych konkretnych koralikach zakochałam się w malutkim sklepie w Tucson w stanie Arizona podczas ostatnich wakacji. Takich samych prawdopodobnie nie znajdziesz, ale z pewnością wybierzesz zestaw, który Cię zauroczy i który zechcesz wykorzystać do wykonania prostych, ale pięknych kolczyków prezentowanych na rysunku 9.1.
Rysunek 9.1. Łezki z weneckiego szkła (zdjęcie: Matt Bowen)
Narzędzia i materiały
- Cążki
- Szczypce okrągłe
- 2 sztuki koralików z weneckiego szkła w kształcie łezki (25 mm), jasnozielone ze złotymi refleksami
- 2 sztuki 6-milimetrowych kryształków bicone w kolorze Smoky Topaz
- 2 sztuki 5-centymetrowych szpilek z główką z 3-milimetrowym topazowym kaboszonem, ze srebra 925
- 2 bigle otwarte
1. Nasuń jedną szklaną łezkę na szpilkę. Następnie nasuń kryształek.
2. Za pomocą cążków dotnij w miarę potrzeby końcówkę szpilki, zostawiając około 1,0 - 1,3 cm nad kryształkiem. Zacznij robić oczko, zanim jednak je zamkniesz, zamocuj do niego bigiel. Zamknij oczko.
3. Powtórz kroki 1. i 2. w celu wykonania drugiego kolczyka.
Zamiast na jednej szpilce w tej ozdobie poszczególne elementy zostały zamocowane oddzielnie, aby mogły poruszać się niezależnie od siebie. Taka technika zapewnia swobodę ruchu poszczególnym elementom ozdoby, dzięki czemu kolczyki mogą lepiej chwytać i odbijać światło. Urokliwa ozdoba została przedstawiona na rysunku 9.2.
Rysunek 9.2. Kolczyki z kwadratowych kryształków (zdjęcie: Matt Bowen)
Narzędzia i materiały
- Cążki
- Szczypce okrągłe
- 2 sztuki 2,5-centymetrowych szpilek z główką, z oksydowanego srebra
- 8 sztuk 2,5-centymetrowych szpilek z oczkiem, z oksydowanego srebra
- 2 bigle zamykane, z oksydowanego srebra
- 2 sztuki 8-milimetrowych fasetowanych kryształków Swarovskiego w kształcie kostki, kolor Sunflower
- 4 sztuki 8-milimetrowych fasetowanych kryształków Swarovskiego w kształcie kostki, kolor Greige
- 4 sztuki 5-milimetrowych fasetowanych kryształków Swarovskiego w kształcie bicone, kolor Jet
1. Nasuń jeden kryształek bicone na szpilkę. Na końcu zacznij robić oczko, ale zanim je zamkniesz, wsuń w nie oczko drugiej szpilki. Zamknij oczko. Więcej informacji na temat wykonywania oczek znajdziesz w rozdziale 6.
2. Nasuń kryształek w kolorze Greige na wolną końcówkę szpilki. Nad kryształkiem zacznij robić oczko, ale zanim je zamkniesz, wsuń w nie następną szpilkę. Zamknij oczko.
3. Wsuń na wolny koniec szpilki koralik w kolorze Sunflower. Nad kryształkiem zacznij robić oczko, ale zanim je zamkniesz, wsuń w nie następną szpilkę. Zamknij oczko.
4. Nawlecz kryształek w kolorze Greige na wolną końcówkę szpilki. Nad kryształkiem zacznij robić oczko, ale zanim je zamkniesz, wsuń w nie następną szpilkę. Zamknij oczko.
5. Nasuń na szpilkę kryształek bicone. Zacznij robić oczko, ale zanim je zamkniesz, wsuń w nie bigiel. Zamknij oczko.
6. Powtórz kroki 1. - 5., aby wykonać drugi kolczyk.
Określenie steampunk odnosiło się pierwotnie do podgatunku science fiction, teraz jednak określa się w ten sposób również ozdoby i elementy dekoracyjne nawiązujące do epoki wiktoriańskiej oraz uwzględniające elementy mechaniczne. Niekiedy mówi się w tym kontekście o stylu neowiktoriańskim oraz retrofuturystycznym.
Aby podkreślić upodobanie do elementów mechanicznych, które odgrywa tak istotną rolę w stylu steampunk, jako element bazowy "świecznikowych" kolczyków wykorzystałam proste elementy ze starego zegarka (zobacz rysunek 9.4). Aby zaś podkreślić wiktoriański pociąg do naturalnych materiałów, dodałam do tego wzoru perełki w kształcie ziemniaków i nieco przyduże nakładki do koralików. Dzięki zastosowaniu delikatnych i lekkich wykończeń ozdobę można bez trudu wszędzie ze sobą zabrać. Nie trzeba zostawiać jej w bawialni!
Styl steampunk cieszy się obecnie dużą popularnością, więc niezbędne materiały powinieneś bez trudu nabyć w każdym sklepie z artykułami do wyrobu biżuterii. W odpowiednich katalogach szukaj kluczyków, uskrzydlonych serduszek oraz elementów mechanizmu zegarkowego. Możesz też zajrzeć do rozdziału 17. i zapoznać się z ofertą wspomnianych tam stron internetowych, koncentrując się na artykułach dostępnych pod hasłem steampunk.
Narzędzia i materiały
- 2 sztuki 2,5-centymetrowych szpilek, antyczny brąz
- 2 sztuki 15-milimetrowych pereł słodkowodnych, kształt ziemniak
- 2 sztuki 4-milimetrowych okrągłych perełek
- 4 sztuki 18-milimetrowych filigranowych nakładek na koraliki, antyczny brąz
- Szczypce okrągłe
- Szczypce płaskie zaokrąglone
- Cążki
- 16 sztuk 5-milimetrowych ogniwek łącznikowych, antyczny brąz
- 2 bigle otwarte z kulką, antyczny brąz
- 2 sztuki 40-milimetrowych filigranowych zawieszek w kształcie motyla, antyczny brąz
- 2 sztuki 20-milimetrowych filigranowych elementów łącznikowych w formie kwadratu, antyczny brąz
- 2 sztuki 10-milimetrowych elementów mechanizmu zegarkowego, mosiądz
- 4 kawałki łańcuszka po ok. 4 cm, antyczny brąz
1. Wykonaj środkową część wisiora. Na jedną ze szpilek nasuń okrągłą perełkę, potem nakładkę (wgłębieniem do góry), a następnie dołóż perłę. Na koralik nałóż drugą nakładkę (wgłębieniem do dołu). Za pomocą szczypiec okrągłych, a w razie konieczności również cążków, wykonaj zawijane oczko. Szczegółową instrukcję wykonania tego typu elementów znajdziesz w rozdziale 6.
2. Powtórz krok 1., aby wykonać drugi wisior.
3. Otwórz wszystkie ogniwka łącznikowe. To opcjonalny krok, ja jednak zawsze otwieram wszystkie ogniwka naraz, jeśli do danego wzoru mam zamiar wykorzystywać więcej niż jeden tego typu element. Moim zdaniem w ten sposób oszczędza się czas, ponieważ nie trzeba ciągle brać i odkładać szczypiec. Instrukcję otwierania i zamykania ogniwek znajdziesz w rozdziale 2., na rysunku 2.8.
4. Spoglądając na rysunek 9.3, zacznij składać jeden kolczyk. Zamontuj bigiel oraz jedno z ogniwek łącznikowych do ogniwka. Zamknij to ogniwko. W otwarte ogniwko włóż element z mechanizmu zegarka. Zamknij to ogniwko. Do elementu z zegarka dołącz z drugiej strony kolejne ogniwko łącznikowe. Włóż w nie jeden z rogów kwadratowego elementu. Zamknij to ogniwko.
5. Po przeciwległej stronie kwadratu zamocuj następne ogniwko łącznikowe. Przełóż przez nie wisior z perłą. Zamknij ogniwko.
6. Spoglądając na rysunek 9.3, wykonaj pozostałe czynności niezbędne do stworzenia pierwszego kolczyka. Przełóż jedno ogniwko przez jedną z końcówek motyla. W to samo ogniwko wsuń końcówkę jednego z kawałków łańcuszka. Zamknij ogniwko.
Rysunek 9.3. Kolczyk steampunk w kawałkach (zdjęcie: Andy Dismore)
7. Powtórz krok 6. z drugim końcem motyla i drugim kawałkiem łańcuszka.
8. Do wolnego końca łańcuszka zamocuj ogniwko. Za jego pomocą połącz motyla z kwadratem, który mocowałeś w ramach kroku 4.
9. Powtórz krok 8. z drugim łańcuszkiem i zamocuj go do wolnego rogu kwadratu.
10. Powtórz kroki 4. - 9. w celu wykonania drugiego kolczyka.
Jeśli chodzi o naszyjniki, nigdy nie było na nie takiego szału jak obecnie. Projektanci czerpią inspirację z różnych epok i kultur, starając się dbać o różnorodność wzornictwa. Bez względu na to, czy ograniczasz się do zawieszania na sznurze prostego naszyjnika, czy też tworzysz koralikową obrożę o skomplikowanym wzorze, inspiracji na pewno Ci nie zabraknie. W tym fragmencie powiemy sobie, co się cieszy obecnie największą popularnością. Postaram się również podpowiedzieć Ci, co może być w modzie w przyszłości. Przedstawię też kilka wzorów, dzięki którym możesz zacząć się wprawiać w tworzeniu naszyjników.
Rysunek 9.4. Długie kolczyki w stylu steampunk (zdjęcie: Andy Dismore)
Przy wyrobie naszyjników można wykorzystać właściwie niemal każdą z technik jubilerskich. (Nie przychodzi mi do głowy nic, co by się nie nadawało do naszyjników, nie mam jednak najmniejszych wątpliwości, że takie śmiałe i jednoznaczne stwierdzenie spotka się z odzewem i ktoś napisze do mnie, by zwrócić mi uwagę na zawarty w nim błąd). Tkactwo, nawlekanie, węzełki, wire wrapping... Wszystkie te techniki znajdują zastosowanie przy wyrobie naszyjników. Różnorodności wzornictwa towarzyszy też różnorodność technik, a także zróżnicowanie, jeśli chodzi o długość naszyjników, komponenty oraz ich połączenia. W tabeli 9.1 znajdziesz informacje na temat rodzajów naszyjników w zależności od ich długości.
Tabela 9.1. Zróżnicowanie długości naszyjników
Nazwa
Długość (w centymetrach)
Opis i sugestie
Collar (obroża)
30 - 33
Naszyjnik złożony z kilku sznurów, ściśle przylegający do szyi.
Choker
35 - 40
Zwykle pojedynczy sznur, noszony nad obojczykami.
Princess
42 - 48
Naszyjnik sięgający poniżej linii obojczyka. Długość bardzo adekwatna do naszyjników z wisiorami.
Matinee
50 - 60
Naszyjnik sięgający do mostka. Długość często stosowana przy naszyjnikach zakończonych frędzelkami lub drobnymi wiszącymi ozdobami.
Opera
70 - 85
Typowo wieczorowy, można go owinąć wokół szyi dwukrotnie.
Rope
Powyżej 90
Można owinąć go wokół szyi trzykrotnie lub nosić jako bransoletkę o wielu zwojach.
Poniżej opisane zostały najnowsze współczesne trendy dotyczące naszyjników:
- Naszyjniki typu choker nigdy nie cieszyły się tak wielką popularnością jak dziś. Wielkim uznaniem cieszą się zarówno proste wzory z drutu z pamięcią kształtu, jak i eleganckie naszyjniki na jedwabnych wstążkach czy klasyczne perły. (Nie wiesz, co to jest drut z pamięcią kształtu? Zajrzyj do rozdziału 2.). W rozdziale 8. znajdziesz wzór 8.8. Jest to obroża w stylu steampunk. Na jej przykładzie możesz zobaczyć, jak projektuje się takie naszyjniki. Uwaga: obroża to szersza, a zwykle także bardziej sztywna wersja naszyjników typu choker.
- Wzory wielowarstwowe są ostatnio bardzo popularne. W szczególności dotyczy to naszyjników z różnych rodzajów łańcuszków, złożonych z przeróżnych zawieszek typu charms. Z dużym zainteresowaniem spotykają się ozdoby wykonane ze sznurów różnej długości (na przykład warstwowy naszyjnik z zawieszkami charms, który zaprezentuję już za chwilę w ramach wzoru 9.4). Niektórzy noszą po prostu kilka różnych naszyjników jednocześnie.
- Naszyjniki z różnych materiałów, stworzone z wykorzystaniem pozornie niepasujących do siebie faktur, takich jak lśniące łańcuszki i tekstylia, również cieszą się ostatnio ogromną popularnością. Na przykład do rozmiarów naszyjników wydłuża się ostatnio bransoletki symbolizujące przyjaźń. W naszyjnikach coraz częściej pojawiają się elementy metalowe, a łańcuszki przeplata się przędzą w celu uzyskania cyganeryjnego charakteru.
- Odważne naszyjniki, czyli ozdoby dużych rozmiarów, zwykle wielowarstwowe, stanowią dziś często centralny element stroju. Naszyjniki nazywane niekiedy śliniakami (bib) należą do ozdób raczej szerokich. Rozpoczynają się już przy obojczyku i schodzą kilka do kilkunastu centymetrów w dół.
Jeśli chodzi o naszyjniki, trzeba wyważyć interesy mody i wygody. Jeśli decydujesz się korzystać z techniki wire wrapping lub stosujesz cięte kawałki drucika, zadbaj o to, aby przypiłować końcówki, żeby nie drapały osoby, która będzie nosiła ozdobę.
Jeżeli pracujesz nad krótkim naszyjnikiem (do tej kategorii zaliczają się obroże, ale również ozdoby typu choker, a nawet princess) przeznaczonym dla pani, która nosi większe rozmiary biżuterii, dodaj mu 5 - 8 cm. Teoretycznie rzecz biorąc, taki naszyjnik zalicza się już do innej kategorii, ale na szyi docelowego odbiorcy będzie się prezentować jak należy.
Zawieszki charms stosuje się obecnie już nie tylko w bransoletkach. Wielu sprzedawców oferuje możliwość personalizacji naszyjnika za pomocą tego typu elementów. W ten sposób można podkreślić własną osobowość i upodobania. Prezentowana tu ozdoba przypomina nieco akcesoria dostępne w sklepach takich jak Urban Outfitters czy Forever 21. Sześć łańcuszków różnej długości w kolorze antycznego brązu zostało przyozdobionych eklektycznym zestawem zawieszek charms. Łańcuszek służy jako baza, a Ty możesz zmieniać zawieszki dowolnie, zachowując spójność samej ozdoby. Wzbogaciłam ten model o przedłużkę, która umożliwia zmianę długości naszyjnika w zależności od stroju. Mój wzór został przedstawiony na rysunku 9.6.
Narzędzia i materiały
- Cążki
- Szczypce okrągłe
- Szczypce płaskie
- Elastyczna miara (krawiecka)
- 4,6 m lekkiego, filigranowego łańcuszka, antyczny brąz
- 2 sztuki 8-milimetrowych ogniwek łącznikowych, antyczny brąz
- Zapięcie typu karabińczyk, antyczny brąz
- 3 sztuki czerwonych owalnych kaboszonów w obsadzie o wymiarach 12×18 mm
- 2 sztuki 10-milimetrowych okrągłych kaboszonów w obsadzie, antyczny brąz
- 10 dowolnych zawieszek charms
- 15 sztuk 5-milimetrowych ogniwek łącznikowych, antyczny brąz
1. Za pomocą cążków rozetnij łańcuszek na sześć części następującej długości: 64 cm, 66 cm, 67 cm, 76 cm, 81 cm, 89 cm. Powinno Ci zostać około 18 cm na przedłużkę. Możesz przyciąć ten kawałek do 7,5 cm albo zostawić sobie cały łańcuszek.
2. Za pomocą szczypiec otwórz jedno z ogniwek łącznikowych. Do środka wsuń ostatnie ogniwa wszystkich łańcuszków, począwszy od najdłuższego. Nie zapomnij o elemencie przedłużającym. Zamknij ogniwko.
3. Powtórz krok 2. z drugim ogniwkiem, tym razem jednak zamiast przedłużki umieść w ogniwku zapięcie.
4. Rozłóż naszyjnik płasko, jak to zostało pokazane na rysunku 9.5. Dzięki temu łatwiej Ci będzie stwierdzić, gdzie chcesz powiesić zawieszki charms lub inne.
Rysunek 9.5. Rozłóż naszyjnik płasko, aby zdecydować, gdzie chcesz umieścić zawieszki charms (zdjęcie: Andy Dismore)
5. Za pomocą szczypiec otwieraj ogniwka łącznikowe i mocuj ozdoby na kolejnych warstwach łańcucha. Po zamocowaniu zawieszki zamykaj ogniwko. Montuj kolejne elementy, aż wykorzystasz wszystkie.
Rysunek 9.6. Warstwowy naszyjnik z zawieszkami charms (zdjęcie: Matt Bowen)
Ten naszyjnik nadaje się tak samo do stroju biurowego, jak i wieczorowego. Ponieważ mocuje się poprzez zawiązanie kokardki, jego długość można dowolnie regulować, dzięki czemu pasuje właściwie do każdego stroju. Ja zastosowałam trzy różne kolory pereł, ale Ty możesz zdecydować się na jeden kolor.
Narzędzia i materiały
- Cążki
- Zaciskarka
- Szczypce płaskie zaokrąglone
- 2 duże łączniki, antyczny mosiądz
- 10 sztuk 8-milimetrowych okrągłych szklanych pereł, czerwonych
- 9 sztuk 8-milimetrowych okrągłych szklanych pereł, różowych
- 9 sztuk 8-milimetrowych okrągłych szklanych pereł w kolorze złamanej bieli
- 120 cm wstążki z organzy o szerokości 2,5 cm, w kolorze złamanej bieli
- Nożyczki
- 2 zaciski o wymiarach 2×2 mm, antyczny mosiądz
- 30 cm linki stalowej - drucika do koralików powlekanego nylonem (SuppleMax lub Soft Flex)
1. Nawlecz jeden zacisk na linkę. Dalej umieść na lince jeden z łączników. Jeszcze raz przewlecz linkę przez koralik zaciskowy. Zaciągnij linkę w taki sposób, aby utworzyła oczko wokół łącznika. Delikatnie zaciśnij ten koralik za pomocą zaciskarki. Przytnij nadmiar drucika przy użyciu cążków. Jeżeli nie wiesz, jak sobie poradzić z zaciskaniem koralików, zajrzyj do rozdziału 2.
2. Zacznij nawlekać perełki. Umieszczaj je na lince po jednej w następującej kolejności: czerwona, różowa, biała. Zakończ koralikiem w kolorze czerwonym. Nawlekając koraliki, przesuwaj je w stronę zacisku, który założyłeś w ramach kroku 1. Chodzi o to, aby schować całą linkę w koralikach i uzyskać elegancki wygląd.
Niektórzy lubią rozłożyć sobie wszystkie koraliki na podkładce przed rozpoczęciem nawlekania. Jeśli będzie Ci dzięki temu łatwiej, zdecydowanie zachęcam do stosowania tej metody. Ja w zależności od nastroju robię tak albo nie. Zawsze rozkładam koraliki na podkładce, kiedy projektuję ozdobę. Czasami postępuję tak również wtedy, gdy ponownie wykonuję ozdobę według tego samego wzoru. To kwestia osobistych preferencji. Tu nie ma dobrych i złych rozwiązań.
3. Wsuń drugi zacisk. Zaraz za nim umieść drugi element łącznikowy. Przewlecz linkę ponownie przez zacisk w taki sposób, aby powstała pętelka. Za pomocą zaciskarki delikatnie zamocuj zacisk, ale jeszcze nie dociskaj go do końca. W drugą rękę weź szczypce i napnij sznur (pozostaw jednak odrobinę wolnego miejsca). Zadbaj o to, aby sznur koralików można było swobodnie obracać i wyginać. Po dostosowaniu długości delikatnie dociśnij element zaciskowy. Wsuń linkę w otwór koralika sąsiadującego z zaciskiem. Przytnij ją tak, aby schowała się w koraliku. W ten sposób profesjonalnie wykończysz ozdobę. W tym momencie Twój sznur powinien prezentować się jak na rysunku 9.7.
4. Przytnij wstążkę w taki sposób, aby otrzymać dwa kawałki równej długości. Przewlecz po kawałku przez każdy element łącznikowy. Złóż każdy z kawałków wstążki w taki sposób, aby element łącznikowy znajdował się w połowie ich długości. Przytrzymując wszystkie cztery końce wstążki, zawiąż je w kokardkę. Gotowa ozdoba powinna wyglądać tak jak na rysunku 9.8.
Rysunek 9.7. Technika wykonania pereł na wstążce (zdjęcie: Andy Dismore)
Rysunek 9.8. Perły na wstążce (zdjęcie: Matt Bowen)
Popularny naszyjnik w kształcie litery Y ma w sobie coś wiktoriańskiego. Poniższą wersję wyróżnia duża ośmiornica z oksydowanego srebra, z której Juliusz Verne z pewnością byłby dumny. Jeżeli chcesz, możesz zastąpić ten element wybraną zawieszką typu charms lub dużym koralikiem w kształcie łzy. Gotową ozdobę możesz obejrzeć na zdjęciu 9.9.
Narzędzia i materiały
- Szczypce okrągłe
- Cążki
- Linijka
- Szczypce płaskie zaokrąglone
- Około 55 cm łańcuszka, oksydowane srebro
- 6 sztuk 5-centymetrowych szpilek z oczkiem, oksydowane srebro
- 3 sztuki 6-milimetrowych kryształków bicone, kolor Jet z wykończeniem hematytowym
- 6 sztuk 3-milimetrowych koralików bicone, przeźroczystych
- 2 sztuki 6-milimetrowych kryształków bicone, kolor ametystowy
- 7 sztuk 4-milimetrowych okrągłych koralików, kolor ametystowy
- 2 sztuki 20-milimetrowych szklanych kwadratowych zaokrąglonych koralików fasetowanych, kolor ametystowy z wykończeniem AB
- 1 zawieszka w kształcie ośmiornicy ze stopu pewter o długości 40 mm (z oczami z kryształu górskiego)
- 1 zapięcie w kształcie muszli z haczykiem i oczkiem, oksydowane srebro
1. Nawlecz na szpilkę następujące elementy: jeden 3-milimetrowy przeźroczysty kryształek, jeden 6-milimetrowy kryształek w kolorze Jet, jeden 3-milimetrowy przeźroczysty kryształek. Wykonaj oczko. Odłóż element. Powtórz te czynności jeszcze dwukrotnie, aby uzyskać trzy takie same elementy.
2. Nasuń na szpilkę następujące elementy: jeden koralik ametystowy okrągły, jeden ametystowy koralik bicone, jeden koralik ametystowy okrągły, jeden koralik ametystowy bicone, jeden koralik ametystowy okrągły. Wykonaj oczko. Odłóż element.
3. Nawlecz na szpilkę następujące elementy: jeden koralik ametystowy okrągły, jeden 20-milimetrowy koralik ametystowy fasetowany kwadratowy zaokrąglony, jeden koralik ametystowy okrągły. Powtórz ten krok jeszcze raz. Odłóż gotowe elementy.
4. Za pomocą cążków utnij dwa kawałki łańcuszka o długości 18 cm. Zamocuj jedną ze szpilek z 20-milimetrowym koralikiem ametystowym do jednego końca jednego łańcuszka. Zamknij oczko. Powtórz tę czynność z drugim kawałkiem łańcuszka i drugim elementem z koralikiem 20-milimetrowym. Odłóż gotowe elementy na bok.
5. Za pomocą cążków utnij dwa kawałki łańcuszka o długości 5 cm. Wsuń jeden koniec jednego z łańcuszków w oczko szpilki opisywanej w kroku 3. oraz 4. Delikatnie otwórz oczko, zamocuj łańcuszek, a następnie zamknij je ponownie. Zamocuj szpilkę z kryształkiem w kolorze Jet (z kroku 1.) do wolnego końca 5-centymetrowego łańcuszka. Zamknij oczko. Powtórz tę samą czynność z drugim łańcuszkiem o długości 5 cm.
6. Utnij kawałek łańcuszka o długości około 4 cm. Delikatnie otwórz drugie oczko szpilki z kryształkiem koloru Jet z kroku 5., zamocuj do niego jeden kawałek łańcuszka, po czym zamknij oczko. Odłóż gotowy element. Powtórz tę czynność z druga szpilką. Powinieneś mieć teraz dwie takie same części złożone z łańcuszków i szpilek.
7. Wykonaj centralny element naszyjnika w kształcie litery Y. Za pomocą szczypiec otwórz ostrożnie oczko pięcioelementowego komponentu, który wykonałeś w ramach kroku 2. Wykorzystaj je, aby połączyć oba końce łańcuszków z kroku 6. (zamocuj je do jednego oczka). Pozostały kawałek łańcuszka zamocuj do drugiego oczka pięcioelementowego komponentu. Zamknij to oczko. Do drugiego końca łańcuszka zamontuj ostatni komponent z koralikami. Do niego zaś przyczep swoją zawieszkę. Odłóż całość.
8. Otwórz ogniwko łącznikowe. Połącz je z jedną z wolnych końcówek łańcuszka. Zanim je zamkniesz, zamocuj do niego również element zapięcia z haczykiem. Zamknij ogniwko.
9. Otwórz ostatnie ogniwko łącznikowe. Połącz je z drugim końcem łańcuszka. Zanim je zamkniesz, zamocuj do niego również element zapięcia z oczkiem. Naszyjnik zapina się poprzez połączenie haczyka i oczka.
Rysunek 9.9. Naszyjnik "20 tysięcy mil podmorskiej żeglugi" w kształcie litery Y (zdjęcie: Matt Bowen)
Bransoletki symbolizujące przyjaźń miały w ostatnim czasie ogromny wpływ na trendy jubilerskie. Projektanci sięgają do technik, których wielu z nas uczyło się już w dzieciństwie. Dzięki temu koncepcja bransoletki przyjaźni zyskała drugie życie. W tym przypadku wykorzystuję techniki normalnie stosowane w dodatkach dla nastolatków, by stworzyć naszyjnik przedstawiony na rysunku 9.11. Jeśli wykonasz kilka tego typu naszyjników, możesz nosić je jako śmiałą ozdobę do rozpiętej białej koszuli.
Węzeł zastosowany w tej ozdobie można z powodzeniem wykorzystać do udekorowania słuchawek. Rolę bawełnianego sznura przejmują wówczas przewody Twoich ulubionych słuchawek. Zachęcam do wiązania.
Narzędzia i materiały
- Nożyczki
- 1 kawałek bawełnianego plecionego sznurka o grubości ok. 6 mm i długości 75 cm
- 5 motków muliny w różnych kolorach (ja wykorzystałam niebieską, żółtą, pomarańczową, fioletową oraz zieloną)
- 2 sztuki 6-milimetrowych końcówek do sznura, antyczny mosiądz
- 5 sztuk 14-milimetrowych ozdobnych przekładek, antyczny mosiądz
- Klej Hypo Cement oraz E-6000
- Podkładka z chwytakiem
- Szczypce płaskie zaokrąglone
- 2 sztuki 8-milimetrowych ogniwek łącznikowych, antyczny mosiądz
- 1 zapięcie z haczykiem, antyczny mosiądz
1. Za pomocą węzła prostego (zobacz rozdział 5.) zamocuj zieloną mulinę na końcu sznurka, zostawiając około 1,3 cm wolnego sznurka. Przy użyciu tego wolnego kawałka zamocuj sznurek do podkładki z chwytakiem.
2. Aby rozpocząć tworzenie węzełków, ustaw sznurek w pozycji pionowej. Lewą ręką wyciągnij zieloną mulinę pod kątem 45 stopni, a następnie przełóż ją nad liną pod kątem 90 stopni. Owiń wolny koniec nici dookoła sznurka i krótszego kawałka muliny, a następnie przeciągnij go przez środek trójkąta, który w ten sposób powstał. Spójrz na rysunek 9.10, żeby zobaczyć, jak powinny postępować prace.
Rysunek 9.10. Tworzenie węzłów (zdjęcie: Andy Dismore)
3. Podsuń węzeł w kierunku końcówki sznurka i zaciśnij go. Powtarzaj tę samą sekwencję czynności, aż uzyskasz zielony odcinek o długości nieco ponad 6 cm. Aby estetycznie zakończyć ten fragment pracy, schowaj krótszą końcówkę zielonej muliny.
Kolejne węzły staraj się owijać dookoła sznurka.
4. Za pomocą węzła prostego zamocuj fioletową nić na wolnym odcinku zielonej. Przytnij nadmiar zielonej muliny, pozostawiając zaledwie nieco ponad centymetr. Powtórz krok 2. z fioletową nicią, tym razem chowając estetycznie zarówno kawałek nici fioletowej, jak i zielonej.
5. Kontynuuj owijanie sznurka muliną w kolejnych kolorach, aż zostanie Ci niewiele ponad centymetr sznurka. Za pomocą węzła prostego zamocuj ostatni kawałek nici i przytnij wystającą końcówkę. Zabezpiecz ten węzeł kropelką kleju Hypo Cement.
6. Przytnij koniec sznurka, pozostawiając jedynie 1,5 mm. Na sucho dopasuj sznurek do końcówki, w razie potrzeby docinając go odpowiednio, aby uzyskać eleganckie zakończenie. Na koniec sznurka nałóż kropelkę kleju E-6000. Wsuń koniec z klejem w element zakończeniowy. Za pomocą szczypiec zaciśnij końcówkę wokół sznurka. Powtórz ten sam szereg czynności z drugim końcem sznurka.
7. Nawlecz na sznurek ozdobne przekładki.
8. Za pomocą szczypiec otwórz ogniwko łącznikowe. Zamocuj je do oczka jednego z zakończeń i zamknij. Powtórz ten sam krok z drugim ogniwkiem, ale przed zamknięciem umieść w ogniwku jeszcze haczyk. W ten sposób zakończysz prace nad naszyjnikiem.
Rysunek 9.11. Naszyjnik przyjaźni (zdjęcie: Andy Dismore)
Uwielbiam bransoletki dlatego, że można je nosić po kilka naraz. Jednocześnie można mieć na sobie kilka bardzo różnych ozdób. Ta cecha bransoletki szczególnie zyskuje na znaczeniu, gdy stworzyło się całe mnóstwo świetnych wzorów i trudno pomiędzy nimi wybrać. W poniższym fragmencie pokażę, jak za pomocą różnych technik i z wykorzystaniem różnych materiałów stworzyć kilka wzorów bransoletek.
Gdy rozpoczynałam swoją przygodę z projektowaniem biżuterii, powszechnie dostępnych było tylko kilka rodzajów zapięć do bransoletek. Największą popularnością cieszyły się karabińczyki i federingi. Oba te rodzaje zapięć oczywiście dobrze się sprawdzają, ale dzisiaj z przyjemnością obserwuję wzrost popularności różnego rodzaju elementów wykończeniowych niegdyś zarezerwowanych dla "eleganckiej" biżuterii. Projektanci korzystają z zapięć typu toggle, wyszukanych filigranowych zapięć skrzynkowych czy mocowań do potrójnych nici.
Bardzo popularne są również bransoletki elastyczne, które zapewne już wkrótce zaczną się zaliczać do "klasyki gatunku". Wykonuje się je z wykorzystaniem elastycznej nici bądź sznura, który zamyka się bez stosowania zapięcia. Ozdoby elastyczne zabezpiecza się za pomocą węzłów, a zwykle także kleju. Użytkownik takiej bransoletki rozciąga ją, żeby ją założyć, po czym wraca ona do swojego kształtu na nadgarstku. Przykład takiej bransoletki pokazuję w ramach wzoru 9.8.
Jeżeli wykonujesz biżuterię na prezent, musisz się dobrze zastanowić nad długością ozdoby, ponieważ nie wszyscy noszą bransoletki w tym samym rozmiarze. Jeżeli nie masz pewności co do tego, jaki rozmiar nosi dana osoba, polecam zastosować drucik z pamięcią kształtu bądź materiał elastyczny.
Tę bransoletkę można wykonać dosłownie w ciągu kilku minut. Składa się z dwóch rodzajów elementów nawlekanych na przemian, co nadaje jej niezwykle prosty, ale zarazem elegancki charakter. Po stronie wewnętrznej ma około 18 cm obwodu. Gotową ozdobę możesz obejrzeć na rysunku 9.12.
Bransoletka powinna być dobrze dopasowana, a materiał elastyczny nie powinien być widoczny. Jeżeli ozdoba wydaje Ci się zbyt ciasna, możesz z powodzeniem wydłużyć sznur. Pojedynczy zestaw koralików (czyli para: jeden jaspis, jedna perła) ma niespełna 2 cm. W celu uzyskania odpowiedniej długości wystarczy po prostu zwiększyć liczbę zestawów.
Narzędzia i materiały
- Nożyczki
- Klips biurowy (dostępne w sklepach z artykułami biurowymi)
Rysunek 9.12. Elastyczna bransoletka z fioletowych jaspisów i pereł (zdjęcie: Matt Bowen)
- 25 cm przeźroczystego elastycznego sznura do koralików o grubości 0,7 mm
- 9 sztuk 10-milimetrowych okrągłych barwionych koralików jaspisowych, fioletowych
- 9 sztuk 8-milimetrowych okrągłych pereł, kremowych
- Hypo Cement lub inny klej
1. Do jednej końcówki elastycznego sznura zamocuj klips, żeby koraliki nie zsuwały się w trakcie nawlekania.
2. Nawlekaj koraliki, nasuwając na sznurek na zmianę jaspis i perłę. Nie ma znaczenia, od czego zaczniesz, o ile tylko będziesz przeplatać elementy.
3. Zdejmij klips i wykonaj węzeł prosty. Nałóż na węzeł kroplę kleju. Przytnij nadmiar sznura.
Nie przycinaj sznurków zbyt krótko, ponieważ grozi to rozwiązaniem węzła.
4. Wsuń świeżo sklejony węzeł do ostatniego z koralików jaspisowych. Polecam schować sznurki do koralika jaspisowego, ponieważ prawdopodobnie ma on większy otwór. Pozostaw klej do wyschnięcia na 30 minut. Po tym czasie bransoletka jest gotowa do użytku.
Podobny wzór, tyle że o bardziej męskim charakterze, znajdziesz w rozdziale 5. (autorem wzoru 5.1 jest dwunastoletni Anthony Dyess). W tej bransoletce został wykorzystany nieco bardziej skomplikowany wzór (jeden koralik złoty, jeden okrągły koralik hematytowy oraz jeden podłużny sześciokątny koralik hematytowy), co sprawia, że ozdoba jest bardzo modna. Taka bransoletka stanowi świetny dodatek do każdego stroju.
Bransoletka owijana to jeden z trendów designerskich, które cieszą się w ostatnich latach ogromnym zainteresowaniem. Projektanci biżuterii wykorzystują przeróżne sznury i koraliki, aby nadawać swoim ozdobom bardziej codzienny lub bardziej elegancki wygląd. Za wielki atut tego typu bransoletek należy uznać to, że nawet stosując bardzo proste (i niedrogie) materiały, takie jak choćby sznurowadło z zamszu, można stworzyć bardzo elegancki dodatek do stroju. W zależności od tego, ile razy bransoletka ma się owijać wokół nadgarstka, długość należy zmodyfikować - od 46 cm (dwukrotne owinięcie) do nawet 84 cm (bransoletka owijana cztery lub więcej razy). Ja zdecydowałam się w tym przypadku na 46 cm. Gotową ozdobę możesz obejrzeć na rysunku 9.17.
Inną wersję tej bransoletki prezentuję na płycie DVD dołączonej do drukowanego wydania tej książki (i na stronie http://booksupport.wiley.com dla czytelników e-wydania).
Narzędzia i materiały
- Nożyczki
- Podkładka z chwytakiem
- Igła do koralików
- 1 m brązowego zamszowego sznurowadła
- 3 m przeźroczystego sznura do koralików o średnicy 0,15 mm (np. SuppleMax)
- 44 sztuki 6-milimetrowych barwionych koralików jaspisowych, fioletowych
- 1 ozdobny guzik typu grzybek o średnicy 22 mm
- Hypo Cement lub inny klej
1. Złóż zamszowy rzemień na pół. Trzymając za zgięcie, dołóż do dwóch kawałków rzemienia jedną nić przeźroczystego sznura do koralików.
2. Wykonaj pętlę, która stanie się zamknięciem. Trzymając wszystkie trzy sznury, wykonaj oczko na tyle duże, aby dało się przez nie przełożyć guzik, ale jednocześnie niezbyt obszerne, by się on nie wysuwał. Zawiąż półsztyk. Mój guzik ma 22 mm średnicy, więc wykonałam oczko o średnicy około 2,5 cm. Spójrz na rysunek 9.13.
Rysunek 9.13. Zawiąż oczko, aby uzyskać zapięcie (zdjęcie: Andy Dismore)
3. Na drugi koniec przeźroczystego sznura nawlecz igłę. Przełóż igłę przez pierwszy koralik. Dosuń go mocno do węzła, umieszczając między dwoma zamszowymi sznurami, tak jak to zostało pokazane na rysunku 9.14.
Rysunek 9.14. Wsuń koralik ciasno między dwa sznury i dosuń go do węzła (zdjęcie: Andy Dismore)
4. Owiń przeźroczystą nić nad jednym z zamszowych sznurów i pod drugim. Przeprowadź ją ponownie przez otwór w koraliku, tym razem z drugiej strony. Krok ten został zilustrowany na rysunku 9.15.
Rysunek 9.15. Przełóż igłę ponownie przez otwór w koraliku, aby go zamocować (zdjęcie: Andy Dismore)
5. Nawlekaj kolejne koraliki (po jednym) na przeźroczystą nić i zabezpieczaj je, mocując do zamszowych sznurów. Mocowanie koralików polega na przeprowadzeniu przeźroczystego sznura dwukrotnie przez otwór koralika, za każdym razem w innym kierunku. W razie potrzeby przerwij pracę, aby odpowiednio umiejscowić koraliki. Upewnij się, że koraliki ciasno do siebie przylegają i że znajdują się między dwoma zamszowymi sznurami.
6. Po zamocowaniu ostatniego koralika przytrzymaj sznury za pomocą specjalnego urządzenia lub klipsa biurowego. Przyjrzyj się umiejscowieniu poszczególnych koralików i w razie potrzeby podosuwaj je do siebie. Powinny znajdować się w równych odstępach i zawsze między dwoma sznurami zamszu.
7. Zawiąż półsztyk z dwóch zamszowych rzemieni. Zaciśnij węzeł tak mocno, jak tylko się da. Zamocuj oba sznury do uchwytu guzika. Zabezpiecz mocowanie węzłem płaskim jak na rysunku 9.16.
Rysunek 9.16. Zamocuj sznury do guzika, aby w ten sposób stworzyć zapięcie (zdjęcie: Andy Dismore)
8. Obetnij zbędne kawałki rzemienia. Nałóż na węzeł kropelkę kleju, aby go zabezpieczyć. Obejrzyj drugą stronę bransoletki i w razie potrzeby przytnij też zbędny kawałek przeźroczystej nici, którą wcześniej zabezpiecz klejem.
Główną ozdobę bransoletki prezentowanej na rysunku 9.19 stanowi jeden duży kamień, a konkretnie agat brazylijski z pięknym okiem w środku. Prostota bransoletki pozwala wydobyć jego piękno. Ta śmiała bransoletka doskonale się prezentuje jako pojedyncza ozdoba.
Możesz mieć trudności z pozyskaniem kamienia takich samych rozmiarów. Możesz zatem zmodyfikować ten wzór i użyć do wykonania bransoletki innego kamienia, który Ci się spodoba. Owszem, w takim przypadku trzeba co nieco policzyć, ale to nie będzie sprawdzian z matematyki - chodzi jedynie o to, by ustalić, ile będziesz potrzebować sznura. W tym celu zmierz kamień wraz z zawijanymi oczkami, czyli w wersji uzyskanej na zakończenie kroku 1. (mój miał około 5 cm). Następnie dodaj do tego pomiar 2,5 cm na zapięcie. Odejmij tę liczbę (w moim przypadku 7,5 cm) od 18 cm, czyli od łącznej długości bransoletki. Dodaj jeszcze niecałe półtora centymetra, aby rzemień łagodnie wchodził w oczka. W przypadku mojego wzoru każdy z kawałków rzemienia ma po 11,5 cm. Gdyby kamień wraz z mocowaniami miał 4 cm, wówczas sznury musiałyby mieć 12,5 cm.
Rysunek 9.17. Bransoletka owijana z zamszu i kamieni półszlachetnych (zdjęcie: Matt Bowen)
Jeśli ta bransoletka przypadła Ci do gustu, obejrzyj też bransoletkę z dużymi kamieniami na łańcuszku prezentowaną w materiale filmowym na płycie dołączonej do książki (lub na stronie http://booksupport.wiley.com). Krok po kroku wyjaśniam tam, w jaki sposób podobną techniką wykonać inną urzekającą ozdobę.
Narzędzia i materiały
- Szczypce okrągłe
- Cążki
- Szczypce płaskie zaokrąglone
- 25 cm drucika o średnicy 0,8 mm, srebrnego
- Agat brazylijski dowolnych kształtów o rozmiarach 40×32 mm
- 2 sztuki rzemienia o grubości 2 mm i długości 11,5 cm, metaliczny fiolet
- 2 sztuki 4-milimetrowych końcówek do sznura, srebrnych
- 2 sztuki 4-milimetrowych ogniwek łącznikowych, srebrnych
- Zapięcie typu toggle (zatyczka/kotwiczka i oczko), srebrne
1. Przytnij 10-centymetrowy kawałek drutu. Za pomocą szczypiec wykonaj na jego końcu zawijane oczko. Dodaj kamień. Wykonaj drugie zawijane oczko z reszty drucika, aby w ten sposób przygotować centralny element bransoletki.
2. Przełóż rzemień przez zawijane oczko. Przeciągnij sznur na tyle, aby oczko znalazło się na środku rzemienia, a jego końce się spotkały. Za pomocą szczypiec zamocuj końcówkę do sznura. Powtórz tę czynność z drugim rzemieniem i drugą końcówką. Na rysunku 2.2 w rozdziale 2. znajdziesz bardziej szczegółową instrukcję postępowania z końcówką rzemienia.
3. Za pomocą cążków przetnij resztę drucika na pół. Owiń jeden kawałek wokół obu sznurów w taki sposób, aby mocowanie znajdowało się w odległości 1,3 - 1,9 cm od oczka. W tym kroku uzyskujesz dwa rezultaty jednocześnie: mocujesz rzemienie i je dekorujesz. Spójrz na rysunek 9.18, aby zobaczyć, jak wykonać ten krok. Powtórz tę samą czynność z rzemieniami po drugiej stronie kamienia.
Rysunek 9.18. Zawiń drucik wokół obu końców rzemienia po jednej stronie bransoletki (zdjęcie: Andy Dismore)
4. Za pomocą szczypiec otwórz ogniwko łącznikowe. Wsuń je w oczko znajdujące się przy końcówce rzemienia. Zamocuj do niego również oczko zapięcia. Zamknij ogniwko. Powtórz tę samą czynność z pozostałymi elementami. W ten sposób uzyskasz gotową ozdobę.
Rysunek 9.19. Bransoletka z agatem brazylijskim (zdjęcie: Andy Dismore)
Biżuteria nie musi zdobić wyłącznie uszu, szyi i nadgarstków. Ozdobami można wzbogać również inne elementy. Także same dodatki można dekorować przy użyciu koralików (rzecz dotyczy telefonów komórkowych, torebek, wsuwek i innych akcesoriów do włosów czy breloczków). Koraliki można dodawać dosłownie do wszystkiego. W przypadku przedmiotów, które się obijają lub mogą spaść, najlepsze rezultaty uzyskuje się, wykorzystując trwałe koraliki. Konkretne rozwiązania opracowane z myślą o dekoracjach domowych zostały przedstawione w rozdziale 13.
W internecie znajdziesz tyle wersji tego pierścionka, ile jest blogów poświęconych rękodziełu artystycznemu. Poniżej, na rysunku 9.22, przedstawiam swoją wersję. Osobiście chętnie wykorzystuję w tym modelu kamienie, które są szersze niż sam pierścionek, znacznie szersze niż mój palec. Ten pierścionek ma być w zamyśle noszony na środkowym palcu, żeby ten piękny kamień znajdował się na samym środku dłoni.
Narzędzia i materiały
- 60 cm srebrnego drucika o grubości 0,8 mm
- 1 prostokątny kamień o długości 40 mm (ja użyłam jasnoniebieskiego kwarcu)
- Trzpień miarowy do pierścionków
- Cążki
- Szczypce płaskie zaokrąglone
1. Nasuń kamień na drucik. Przesuń go na środek i dociśnij drucik po bokach w taki sposób, aby końcówki drutu ułożyły się równolegle. Skieruj druty ku dołowi, by ustawiły się jak na rysunku 9.20.
Rysunek 9.20. Umieść kamień na środku drucika, po czym zagnij drucik po obu stronach (zdjęcie: Andy Dismore)
2. Ułóż kamień przy trzpieniu, w miejscu wyznaczającym rozmiar o pół numeru większy od tego, jaki nosisz. Jeżeli na przykład chcesz zrobić pierścionek w rozmiarze 7, owiń drucik wokół rozmiaru 7?. (Gdy skończysz, pierścionek będzie miał właściwy rozmiar wewnętrzny).
3. Owiń obie końcówki drucika wokół trzpienia trzy albo cztery razy. Każdą w przeciwnym kierunku. Zadbaj o to, aby drucik znajdował się między trzpieniem a kamieniem. Zostało to zaprezentowane na rysunku 9.21.
Rysunek 9.21. Owijaj drucik wokół trzpienia pod kamieniem (zdjęcie: Andy Dismore)
Rysunek 9.22. Druciany pierścionek (zdjęcie: Matt Bowen)
4. Zdejmij pierścionek z trzpienia. Mocno owiń drucik wokół obwodu pierścionka, w pobliżu otworów w kamieniu. Zawiń drucik trzy do sześciu razy, aby dobrze zabezpieczyć kamień przed przesuwaniem się. To samo zrób również po drugiej stronie.
5. Za pomocą cążków obetnij nadmiar drucika. Przy użyciu szczypiec rozpłaszcz końcówkę drucika.
Zakładka to przykład prezentu, który można wykonać w bardzo krótkim czasie. Wystarczy użyć zakończeń do biżuterii. Zakładka przyda się każdemu. Trzeba tylko kupić piękną wstążkę, zakończenia zaciskowe odpowiednich rozmiarów oraz jakiś ładny element, który można by zamontować na końcach. W tym wzorze (prezentowanym na rysunku 9.24) użyłam zawieszki w kształcie lilijki (fleur-de-lis) oraz owalnego kaboszonu z howlitu w delikatnej oprawie. Ty możesz wykorzystać dowolną inną ozdobę, która odpowiada Twojemu gustowi i pasuje do wstążki.
Narzędzia i materiały
- Szczypce płaskie
- Szczypce płaskie zaokrąglone
- Nożyczki
- 2 sztuki 4-centymetrowych ogniwek łącznikowych, antyczne złoto
- 2 sztuki 2,5-centymetrowych zakończeń zaciskowych do wstążki, złotych
- 30 cm wstążki o szerokości 2,5 cm
- 1 zawieszka fleur-de-lis (lilijka) o długości 20 mm, antyczne złoto
- 1 owalny kaboszon z howlitu o rozmiarach 18×13 mm
- 1 filigranowe mocowanie z ząbkami do owalnego kaboszonu o rozmiarach 18×13 mm
1. Zagnij wstążkę mniej więcej 0,3 do 0,6 cm od krawędzi. Umieść złożoną końcówkę wstążki w zakończeniu zaciskowym. Za pomocą szczypiec płaskich ściśnij zakończenie w taki sposób, aby dobrze zabezpieczyć wstążkę. W razie potrzeby przytnij wystającą końcówkę wstążki. Powtórz tę samą czynność z drugim zakończeniem po drugiej stronie wstążki. Twoja zakładka powinna wyglądać tak jak na rysunku 9.23.
2. Zamontuj owalny kaboszon w filigranowym mocowaniu. Zagnij ząbki wokół howlitu, aby go zabezpieczyć. Jeśli zajdzie taka potrzeba, możesz użyć w tym celu szczypiec.
3. Otwórz jedno ogniwko łącznikowe i wsuń je w mocowanie kaboszonu. Zamocuj ogniwko do zakończenia wstążki. Zamknij ogniwko.
4. Otwórz drugie ogniwko łącznikowe i zamocuj do niego zawieszkę. Połącz je z drugim zakończeniem wstążki. Zamknij ogniwko. I zakładka gotowa!
Rysunek 9.23. Zamocuj zakończenia do wstążki (zdjęcie: Andy Dismore)
Rysunek 9.24. Wstążkowa zakładka (zdjęcie: Matt Bowen)
Ten oryginalny breloczek został wykonany z masywnych koralików i giętkiego drucika. Szukałam sznura odpornego na zerwanie i zachowującego kształt. Do wykonania tego wzoru możesz użyć dowolnych koralików, ale staraj się unikać elementów delikatnych czy filigranowych, przynajmniej jeśli chcesz się przez jakiś czas cieszyć takim breloczkiem. Delikatne koraliki kiepsko się nadają do noszenia w kieszeniach, torebkach, plecakach i różnych innych miejscach, w których ludzie zwykle trzymają klucze. Gotowy wyrób został przedstawiony na rysunku 9.26.
Nie musisz stosować zapięcia z obrotowym karabińczykiem, ale zachęcam do skorzystania z takiego rozwiązania, ponieważ dzięki temu będziesz mógł łatwo przypiąć breloczek do smyczy, zamocować go w torebce albo przyczepić do innego zamkniętego haczyka. To rozwiązanie doskonale sprawdza się w przypadku nauczycieli, którzy muszą zabierać ze sobą klucze na czas przerwy, a także innych osób, które chciałyby móc przywiesić klucze w jakimś łatwo dostępnym miejscu.
Narzędzia i materiały
- Zaciskarka
- Cążki
- Szczypce płaskie zaokrąglone
- 15 cm elastycznego drucika powlekanego nylonem (linki stalowej)
- 1 szklana rurka zaokrąglona o wymiarach 14×9 mm, czarna
- 3 sztuki 6-milimetrowych okrągłych koralików, czarne
- 2 sztuki 20-milimetrowych płaskich koralików podobnych do monet, czerwone z czarnymi napisami
- 20 sztuk drobnych koralików (rozmiar 6), czarnych
- 2 rurki zaciskowe #3, srebrne
- 2 elementy maskujące zacisk, srebrne
- 1 kółko 12-milimetrowe, srebrne
- 1 kółko typu sprężynka 30-milimetrowe, srebrne
- 1 obrotowe zapięcie typu karabińczyk (opcjonalnie)
1. Nawlecz na drucik jeden z zacisków. Za nim wsuń 6-milimetrowy czarny okrągły koralik. Przewlecz sznur ponownie przez zacisk, pozostawiając końcówkę o długości około 0,6 cm. Dognij zacisk, mocując czarny koralik jako zakończenie breloczka.
2. Zasłoń zaciśniętą rurkę za pomocą elementu maskującego. W celu zamocowania go na zacisku wykorzystaj drugi otwór zaciskarki. Element maskujący powinien przypominać okrągły srebrny koralik. Więcej wskazówek na temat stosowania zaciskarki znajdziesz w rozdziale 5., na rysunku 5.25.
3. Nawlecz pozostałe elementy w następującej kolejności: jeden 6-milimetrowy czarny okrągły koralik, jedna czerwona moneta, jedna rurka, jedna czerwona moneta, jeden zacisk, 20 drobnych koralików. W dalszej kolejności załóż kółko. Sznur powinien wyglądać tak, jak to przedstawiono na rysunku 9.25.
Rysunek 9.25. Nawlecz koraliki, aby stworzyć breloczek (zdjęcie: Andy Dismore)
4. Przewlecz sznur ponownie przez zacisk i sąsiadujący z nim okrągły koralik w taki sposób, aby drobne koraliki stworzyły pętlę wokół srebrnego kółka. Spójrz na gotowy breloczek przedstawiony na rysunku 9.26, aby zobaczyć, o jaki efekt chodzi. Za pomocą szczypiec pozbądź się luzów. Po uzyskaniu zadowalającego efektu zagnij zacisk i zamocuj element maskujący. Przytnij resztę drucika, aby uzyskać profesjonalny wygląd ozdoby.
Rysunek 9.26. Breloczek Shangri-La
5. Załóż kółko typu sprężynka oraz karabińczyk (jeśli go używasz) na kółko. To ostatni etap pracy nad breloczkiem.